Niemiecka Unia Ludowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Deutsche Volksunion
Logo DVU
Lider Matthias Faust
Data założenia 18 stycznia 1971 (stowarzyszenie),

5 marca 1987 (partia)

Adres siedziby Monachium
Deklarowana
ideologia polityczna
nacjonalizm
Liczba członków 7000 (2007)
Obecni posłowie 0 (1,6%)
strona oficjalna
Niemcy
Coat of arms of Germany.svg
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Niemiec

Portal Portal Niemcy

Niemiecka Unia Ludowa (niem. Deutsche Volksunion, DVU) – niemiecka partia nacjonalistyczna istniejąca w latach 1987–2010. Została założona w 1971 przez wydawcę Gerharda Freya jako nieformalne stowarzyszenie, następnie przekształciła się w partię. 1 stycznia 2011 nastąpiło jej zjednoczenie z NPD w NPD–Niemiecką Unię Ludową (NPD–Deutsche Volksunie).

Partia była stale monitorowana przez federalne służby ochrony konstytucyjnego porządku. W 1980 liczyła 10 tys. członków[1]. Jej przewodniczącym był Matthias Faust. Partia nigdy nie przekroczyła 5% progu wyborczego, co jest niezbędne do wejścia do Bundestagu. Pomimo tego udało jej się uzyskać miejsca w kilku parlamentach krajowych. Celem DVU była zmiana konstytucji, bezpośrednie wybory prezydenckie, renegocjacja układów międzynarodowych, referendum w sprawie członkostwa w UE i przywrócenie marki niemieckiej.

W 2004 DVU zawarło porozumienie z NPD dla wyborów w Brandenburgii i Saksonii. Obie partie odniosły sukces, DVU zdobyła 6.1% w tym pierwszym landzie, a NPD – 9.2% głosów w drugim kraju związkowym. W 2007 DVU dostała się do Landtagu w Bremie. W 2009 "pakt-Niemcy" z NPD został zerwany. Rada Federalna NPD przegłosowana, że wystawi samodzielną listę w wyborach do Landtagu Brandenburgii, Turyngii, Saksonii i Saary. Po negocjacjach lider NPD Udo Voigt zgodził się jedynie na wspólny start z DVU w wyborach do parlamentu Brandenburgii. 1 stycznia 2011 nastąpiło zjednoczenie DVU z NPD.

Tabela z wynikami w wyborach do Landtagów[edytuj | edytuj kod]

BW BY BE BR HB HH HE MV NI NW RP SL SN ST SH TH
1987 3,4% n.a. n.a. n.a. n.a.
1988 n.a. n.a.
1989 n.a.
1990 n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a.
1991 6,2% n.a. n.a. n.a.
1992 n.a. 6,3%
1993 2,8%
1994 n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a. n.a.
1995 n.a. 2,5% n.a. n.a.
1996 n.a. n.a. 4,3%
1997 4,9%
1998 n.a. 2,9% n.a. 12,9%
1999 n.a. 5,3% 3,0% n.a. n.a. n.a. 3,1%
2000 n.a. n.a.
2001 n.a. n.a. 0,7% n.a.
2002 n.a. n.a.
2003 n.a. 2,3% n.a. n.a.
2004 6,1% n.a. n.a. n.a. n.a.
2005 n.a. n.a.
2006 n.a. n.a. n.a. n.a. 3,0%
2007 2,7%
2008 n.a. 0,8% n.a. n.a.
  dostali się do Landtagu
  najsilniejsza partia poza Landtagiem
n. a. nie startowali
Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Faszyzm niemiecki z perspektywy półwiecza. Materiały i studia, Poznań 1985, str. 358, rozdział "Faszyzm w Niemczech Zachodnich po II wojnie światowej", Wojciech Krzyżaniak, PL ISSN 0554-8217