Die Linke

Die Linke
Lider	Gesine Lötzsch Klaus Ernst
Data założenia	16 czerwca 2007
Adres siedziby	im Karl-Liebknecht-Haus, Kleine Alexanderstraße 28, 10178 Berlin
Ideologia polityczna	Socjalizm Socjalizm demokratyczny Socjaldemokracja
Deklarowane poglądy gospodarcze	Socjalizm
Liczba członków	78.700 (2 kwietnia 2010)
Europejska Grupa Parlamentarna	Europejska Lewica
Młodzieżówka	Linksjugend ['solid]
Obecni posłowie	76 (12,2%)
www.die-linke.de

Ten artykuł jest częścią serii Polityka Niemiec    Prawo Konstytucja System prawny Władza wykonawcza Prezydent federalny Horst Seehofer (p.o.) Kanclerz federalny Angela Merkel Rząd federalny Niemiec Rząd Angeli Merkel Władza ustawodawcza Bundestag Przewodniczący: Norbert Lammert Bundesrat Przewodniczący: Horst Seehofer Władza sądownicza Bundesgerichtshof Przewodniczący: Klaus Tolksdorf Bundesverfassungsgericht Przewodniczący: Andreas Voßkuhle Bundesverwaltungsgericht Przewodnicząca: Marion Eckertz-Höfer Bundesarbeitsgericht Przewodnicząca: Ingrid Schmidt Bundesfinanzhof Podział terytorialny Kraje związkowe Niemiec Partie polityczne Partie polityczne Niemiec CDU CSU SPD FDP Die Linke Związek 90/Zieloni Wybory Wybory po 1990 r. parlamentarne: 1990 1994 1998 2002 2005 2009 prezydenckie: 2009 2010 2012 europejskie: 2004 2009

Die Linke (niem. dosł. Lewica) – niemiecka lewicowa partia polityczna, powstała 16 czerwca 2007 ze zjednoczenia Die Linkspartei. i WASG. Partii współprzewodniczą Klaus Ernst i Gesine Lötzsch (od 2010, wcześniej współprzewodniczącymi byli: Lothar Bisky i Oskar Lafontaine).

Przedstawiciele w parlamentach

Partia Die Linke ma swoich przedstawicieli w parlamencie federalnym (Bundestagu), we wszystkich parlamentach krajowych (landtagach) we wschodniej części Niemiec oraz w czterech w zachodnich Niemczech. W Bundestagu i na wschodzie Niemiec jej deputowani zostali wybrani jeszcze jako przedstawiciele Linkspartei. W Berlinie partia współuczestniczy w lokalnej koalicji rządzącej pod przewodnictwem socjaldemokratycznego urzędującego burmistrza Wowereita, w pozostałych nowych krajach związkowych (Brandenburgii, Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Saksonii, Saksonii-Anhalcie i Turyngii) jest w opozycji. Krótko przed zjednoczeniem partii do parlamentu Wolnego Hanzeatyckiego Miasta Bremy wybrano przedstawicieli Linkspartei oraz startujących z jej listy członków WASG. W wyborach 27 stycznia 2008 Die Linke wprowadziła swoich posłów do landtagów dwóch dalszych "starych" krajów związkowych, Hesji i Dolnej Saksonii, gdzie zdobyła odpowiednio 5,1% i 7,1% poparcia, zaś 24 lutego 2008 zdobyła 6,4% poparcia i wprowadziła swych przedstawicieli do Bürgerschaft w Hamburgu.

7 czerwca 2009 odbyły się w Niemczech wybory do Parlamentu Europejskiego, w których Die Linke zdobyła blisko 2 mln głosów, czyli 7,5% i powiększyła swoją reprezentację z 7 do 8 deputowanych. Die Linke należy w Parlamencie Europejskim do frakcji Zjednoczona Lewica Europejska - Nordycka Zielona Lewica (ZLE/NZL), która pozycjonuje się na lewo od PES. 24 czerwca 2009 przewodniczącym frakcji jednogłośnie wybrano Lothara Bisky'ego (zastąpił francuskiego komunistę Francisa Wurtza).

Program partii

Podstawowe wartości partii to demokracja, wolność, równość, sprawiedliwość i solidarność, nierozerwalnie połączone z pokojem, ochroną środowiska (poglądy ekologiczne) i emancypacją. W swoim programie partia sprzeciwia się militaryzacji i prywatyzacji, krytykując zarówno koncentrację kapitału w rękach prywatnych, jak i prymat międzynarodowych rynków finansowych. Twierdzi, że prywatna kontrola nad kapitałem wielkich przedsiębiorstw powinna być uszczuplona na rzecz instrumentów demokratycznych, które miałaby być zarówno sprawiedliwe, jak i efektywne. Kluczowe działy gospodarki powinny zostać oddane pod opiekę państwa, by prawdziwie demokratyczna kontrola i organizacja stały się możliwe.

W swoim programie partia odwołuje się do haseł Karola Marksa i bierze społeczną odpowiedzialność za zdrowie, zasoby wody i energii, rozwój regionów wiejskich i miejskich, publiczny transport lokalny i długodystansowy, powszechnie dostępną edukację publiczną, godne życie w starszym wieku oraz rozwój kultury i nauki. Obiecują zwalczanie wszelkich form dyskryminacji na tle płci, wyznania i orientacji seksualnej.

Za dotychczasowe niepowodzenia i intensyfikację globalnego kryzysu ekologicznego partia wini „przejście z polityki państwa dobrobytu regulowanego kapitalistycznie do radykalnie rynkowej, neoliberalnej polityki”. Proponuje „odrodzenie” w oparciu o zasady solidarności społecznej. Postrzega indywidualność każdego z ludzi oraz zaprzestanie realizowania tradycyjnych ról przypisanych do płci jako szansę na rozwój indywidualny. Partia jest przeciwna polityce „wspierania i wymagania”, która klasyfikuje bezrobocie jako problem jednostki. Zamiast tego chce opracować zasady, które sprawią, że własny rozwój stanie się możliwy dla każdego.

Poparcie

Wyniki w wyborach parlamentarnych

Wybory	Poparcie	Zmiana punktów procentowych	Mandaty (Bundestag)	Zmiana
1990	2,4%	-	17	-
1994	4,4%	2	30	13
1998	5,1%	0,7	36	2
2002	4%	1,1	2	34
2005	8,7%	4,7	54	52
2009	11,9%	3,2	76	22

Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego

Wybory	Poparcie	Zmiana punktów procentowych	Mandaty	Zmiana	L. miejsc dla Niemców
1994	4,7%	?	?	?	99
1999	5,8%	1,1	6	?	99
2004	6,1%	0,3	7	1	99
2009	7,5%	1,4	8	1	99

Źródła

• Program partii

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Internetowa (niem.)