Nurzyk polarny
| Nurzyk polarny | |
| Uria lomvia[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | alki |
| Rodzaj | Uria |
| Gatunek | nurzyk polarny |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Nurzyk polarny, nurzyk grubodzioby (Uria lomvia) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny alk (Alcidae), zamieszkujący wybrzeża Morza Arktycznego.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Gniazduje w subarktycznej Ameryce, na Grenlandii, północno-wschodniej Syberii, Islandii, Spitsbergenie, Półwyspie Kolskim i w północnej Norwegii. Zimą wędruje do środkowej Norwegii. W Europie Środkowej nurzyka polarnego spotyka się na wybrzeżach.
Charakterystyka [edytuj]
Cechy gatunku [edytuj]
W upierzeniu godowym głowa i szyja oraz wierzch ciała czarne, spód biały przechodzący płynnie na podgardle w postaci białego ostrego klina, na skrzydle wąski biały pasek, na głowie biały wąs. Nogi zielonożółte. Dziób czarny, krótki i grubszy od nurzyka podbielałego, po bokach widnieje biały pas. W szacie spoczynkowej, a także u osobników młodocianych białe podgardle i policzki. W upierzeniu zimowym czarna czapeczka przedłuża się poza oczy, za którymi nie ma wtedy białej plamy. W locie wydaje się być krępy, ma zadarty do góry dziób. Od nurzyka podbielałego różni go bardziej czarny wierzch, brak ciemnych rysunków na bokach ciała.
Wymiary średnie [edytuj]
dł. ciała ok. 42-48 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 70-75 cm
waga ok. 750-1500 g
Głos [edytuj]
Wydaje dźwięki podobne do innych nurzyków. Jest to szorstkie "arr".
Biotop [edytuj]
Otwarte morza w pobliżu brzegu. Gniazduje na skalistych klifach.
Okres lęgowy [edytuj]
Gniazdo [edytuj]
Jajo składa bezpośrednio na skale. Tworzy liczne kolonie lęgowe.
Jaja [edytuj]
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając jedno jajo.
Wysiadywanie [edytuj]
Jajo wysiadywane jest przez okres 30-36 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po 18-25 dniach.
Pożywienie [edytuj]
W czasie karmienia swoich młodych mogą nurkować do 70 metrów by zdobyć dla nich małe ryby. Dorosłe ptaki odżywiają się jednak głównie planktonem.
Ochrona [edytuj]
Gatunek chroniony.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Uria lomvia w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Uria lomvia. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Karel Stastny: Ptaki wodne. Warszawa: Delta, 1993. ISBN 83-85817-10-7.
- Klaus Richarz: Ptaki - Przewodnik. Warszawa: MUZA, 2009. ISBN 978-83-7495-018-3.