Ojciec Damian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Damian z Molokaʻi (SSCC)
Jozef de Veuster
prezbiter
FatherDamien.jpeg
Data urodzenia 3 stycznia 1840
Tremelo
Data śmierci 15 kwietnia 1889
Molokaʻi
Kościół/
wyznanie
Kościół katolicki
Data beatyfikacji 4 czerwca 1995
Koekelberg
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 11 października 2009
Rzym
przez Benedykta XVI
Wspomnienie 10 maja i 15 kwietnia (na Hawajach i EC USA)
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Ojciec Damian wśród podopiecznych

Ojciec Damian z Molokaʻi , fr. père Damien, nl. pater Damiaan, właściwie Jozef de Veuster (ur. 3 stycznia 1840 w Tremelo w Belgii, zm. 15 kwietnia 1889 w Molokaʻi na Hawajach) – katolicki misjonarz z pochodzenia Belg, który poświęcił się, by nieść pomoc chorym na trąd, święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Damian urodził się w małej wsi Tremelo jako siódme dziecko w średniozamożnej wiejskiej rodzinie. Odebrał dość staranne wykształcenie.

W wieku 19 lat wstąpił do Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi w Leuven, przybierając imię zakonne Damian.

Następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie w Leuven. Zdecydował, że będzie misjonarzem, i jeszcze przed konsekracją wyjechał w roku 1863 na Hawaje. W katedrze w Honolulu 24 maja 1864 został wyświęcony na księdza.

Na Hawajach rozprzestrzeniały się nowe, wcześniej nieznane choroby, które w tym okresie powodowały poważne problemy zdrowotne. Jedną z tych chorób był trąd. Król Kamehameha IV, widząc rozszerzanie się tej nieuleczalnej choroby, zarządził segregację chorych na wyspie Molokaʻi. Kolonii trędowatych dostarczano żywność i inne środki potrzebne do życia, jednak nie zapewniając właściwej pomocy medycznej.

Biskup Maigret zwrócił się do duchownych o wyjazd do pracy z trędowatymi na Molokaʻi. Ojciec Damian poprosił biskupa o wyznaczenie go do tego zadania.

10 maja 1873 roku przybył do odosobnionej osady Kalaupapa, którą zamieszkiwało 600 trędowatych. Pierwszymi zadaniami ojca Damiana było wybudowanie kościoła i założenie parafii. Jego zadanie nie ograniczało się tylko do bycia duchownym. Dzielił z trędowatymi wszelkie niedogodności losu na wygnaniu, dobrowolnie godząc się na niebezpieczeństwo zarażenia tą nieuleczalną wtedy chorobą.

W kolonii trędowatych przed przybyciem ojca Damiana powszechne było poczucie rozpaczy i brak nadziei na pomoc. Szesnaście lat pracy ojca Damiana w leprozorium w Molokaʻi sprawiło, że prawo zaczęło być respektowane, rudery zamieniono na schludne domki, uprawiano ziemię i wybudowano szkoły. Stał się nie tylko kapłanem trędowatych, lecz także ich towarzyszem, doradcą, pielęgniarzem, lekarzem, cieślą, grabarzem, kuratorem oraz przyjacielem wszystkich, przede wszystkim młodocianych ofiar trądu.

Wiadomości o heroicznych wysiłkach na rzecz trędowatych rozeszły się na Hawajach, w Stanach Zjednoczonych i w Europie. Liczne kościoły, fundacje i osoby prywatne przekazywały środki finansowe dla wsparcia pracy wśród trędowatych. Do Kalaupapy przybyli pomocnicy i następcy ojca Damiana, w tym belgijski ksiądz Louis Lambert Conrardy.

Krótko przed śmiercią Damiana (listopad 1888) na wyspę przybyły franciszkańskie zakonnice m.in. bł. Marianna Cope. Damian wiedział, że jego dzieło będzie kontynuowane. Zmarł w otoczeniu swoich przyjaciół i chorych, którymi się opiekował 15 kwietnia 1889 roku na Molokaʻi na Hawajach.

Po śmierci ojca Damiana rozgorzała dyskusja nad jego działalnością. Krytycznie odniosły się do niej niektóre kościoły protestanckie. W obronie dzieła ojca Damiana stanęli między innymi Robert Louis Stevenson oraz Mahatma Gandhi.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 10 maja, na Hawajach i w święto odbywa się corocznie 15 kwietnia.

W Kościele Episkopalnym w USA ojca Damiana wraz z siostrą Marianną Cope wspomina się 15 kwietnia[1].

Patronat

Ojciec Damian jest patronem chorych na trąd, AIDS, wszystkich odtrąconych oraz stanu Hawaje.

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Plebiscyt[edytuj | edytuj kod]

W 2005, w plebiscycie zorganizowanym przez belgijską telewizję, Ojciec Damian został uznany za największego Belga w historii.

Film oparty na biografii[edytuj | edytuj kod]

Po beatyfikacji belgijski producent filmowy Tharsi Vanhuysse postanowił nakręcić film, który miałby uhonorować dzieło tego sławnego duchownego. Reżyserem został Australijczyk Paul Cox, a scenariusz napisał znany z filmów takich jak Gandi czy Krzyk wolności Amerykanin John Briley. W obsadzie głównych ról wystąpili: Derek Jacobi, Kris Kristofferson, Sam Neill, Tom Wilkinson, Peter O'Toole i David Wenham, a film nosił tytuł Molokai - historia ojca Damiana. Premiera filmu miała miejsce 17 marca 2000 roku.

Beatyfikacja i kanonizacja[edytuj | edytuj kod]

4 czerwca 1995 roku o. Damian został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II. 20 grudnia 1999 roku Jorge Arturo Medina Estévez , Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów ogłosił, że ojciec Damian został umieszczony w kalendarzu liturgicznym.

11 października 2009 roku został ogłoszony świętym przez papieża Benedykta XVI[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Holy Women, Holy Men. Celebrating the Saints. New York: Church Publishing Incorporated, 2010, s. 15. ISBN 978-0-89869-678-3. [dostęp 2013-08-14].
  2. Damian z Molokai został świętym - TVP.INFO

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]