Perkoz dwuczuby
Z Wikipedii
| Perkoz dwuczuby | |
.jpg&filetimestamp=20050328162710) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | perkozy |
| Rodzina | perkozy |
| Rodzaj | Podiceps |
| Gatunek | perkoz dwuczuby |
| Nazwa systematyczna | |
| Podiceps cristatus[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Perkoz dwuczuby (Podiceps cristatus) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny perkozów, zamieszkującego większość Europy i Azji Środkowej oraz w południowej i środkowej Afryce. Izolowane populacje w Australii i na Nowej Zelandii. Europejskie ptaki zimują w Europie Zachodniej i basenie Morza Śródziemnego. Pojedyncze osobniki zimują w Polsce. Przeloty: marzec–kwiecień i sierpień–grudzień.
- Cechy gatunku
- Upierzenie godowe: długa biała szyja, na głowie dwa ciemnobrązowe czuby i rdzawo-czarne bokobrody. Wierzch ciała ciemnobrązowy, boki brązowordzawe. Biała pierś. W upierzeniu spoczynkowym brak bokobrodów, czuby ledwo zaznaczone.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 50–58 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 80 cm
masa ciała ok. 0,9–1,4 kg - Biotop
- Jeziora i stawy, rzadziej wolno płynące rzeki, z pasem przybrzeżnych trzcin. Unika jednak zbiorników całkowicie zarośniętych, a częściej od innych perkozów widywany na otwartej wodzie. Populacje środkowoazjatyckie gniazdują na słonawych i słonych jeziorach. W czasie wędrówek spotykany na wybrzeżach morskich.
- Gniazdo
- Zazwyczaj na wodzie w strefie rzadkich trzcin lub innych roślin wodnych wystających ponad powierzchnię. Gniazdo stanowi pływająca, jednak zazwyczaj zakotwiczona za pomocą wbudowanych w nie roślin, sterta roślin wodnych i błotnych. Zazwyczaj gniazduje pojedynczo, ale odnotowywano kolonie liczące 100 par.
- Jaja
- Początkowo białe, z kredową powłoką, z czasem pod wpływem związków wydzielanych z gnijących roślin ciemnieją i stają się oliwkowobrązowe, w liczbie 3 do 6 sztuk.
- Wysiadywanie
- Zazwyczaj jeden lęg w marcu–lipcu w liczbie 3 do 6 jaj wysiadywanych przez okres 25 do 29 dni przez obydwoje rodziców. Zagniazdowniki, pisklęta pozostają pod opieką rodziców 10 do 11 tygodni, przy czym przez pierwsze 3 tygodnie często poruszają się na grzbiecie dorosłego osobnika.
- Rozmieszczenie
- Często spotykany na Pojezierzach, w Wielkopolsce oraz na Śląsku. Rzadko występuje w Małopolsce. W innych miejscach Polski tworzy punktowo większe populacje.
- Pożywienie
- Małe ryby, owady, skorupiaki, mięczaki, kijanki i żaby uzupełnione pokarmem roślinnym. Pokarm zdobywa nurkując. Zjada własne pióra, karmi nimi młode.
- Ochrona
- Objęty ochroną gatunkową ścisłą.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Podiceps cristatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Podiceps cristatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
