Petrykozy (powiat opoczyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petrykozy
Kościół pw. św. Doroty
Kościół pw. św. Doroty
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat opoczyński
Gmina Białaczów
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 26-307
Tablice rejestracyjne EOP
SIMC 0536597
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Petrykozy
Petrykozy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Petrykozy
Petrykozy
Ziemia 51°18′04,8960″N 20°21′46,9440″E/51,301360 20,363040

Petrykozywieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Białaczów, nad Drzewiczką.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wczesnośredniowieczne ślady osadnictwa zachowane w postaci owalnego grodziska położonego na przepływającej przez Petrykozy rzece Drzewiczce (tzw. kopiec). Nazwa miejscowości pochodzi prawdopodobnie od rodu Petrykozkich. W XVIII w. ze względu na obfitość rud żelaza na tym terenie rozwinęło się hutnictwo, a Petrykozy stały się własnością rodziny Małachowskich. Stanisław Małachowski herbu Nałęcz, marszałek Sejmu Wielkiego, zbudował fryszerki, a w 1791 r. kościół klasycystyczny pod wezwaniem św. Doroty. Projektantem kościoła był sam wielki nadworny architekt króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, Jan Christian Kamsetzer. W ostatnich latach swego panowania król odwiedził Petrykozy goszcząc u Małachowskich.

W XIX w. przez Petrykozy poprowadzono linię kolejową (odcinek OpocznoKońskie). Po I wojnie światowej w 1919 r. zbudowano tartak istniejący do dziś (obecnie ma status zakładu pracy chronionej). W czasie okupacji hitlerowskiej działali tu partyzanci Armii Krajowej, m.in. Witold Kucharski ps. Wicher i Ludwik Lucjan Zieliński ps. Brzeszczot.

Obecnie w Petrykozach znajdują sie trzy placówki handlowe, tartak, szkoła podstawowa, Ochotnicza Straż Pożarna (nowa remiza), ośrodek zdrowia i parafia rzymskokatolicka pod wezwaniem św. Doroty. Na miejscowym cmentarzu najstarsze zachowane groby pochodzą z połowy XIX w.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[1] na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • kościół parafialny pw. św. Doroty, 1791, nr rej.: 462 z 28.02.1957 oraz 336 z 21.06.1967

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 16 września 2008].