Piotr Łopuchin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
P.V.Lopukhin by S.Shukin (1801).jpg

Piotr Wasiliewicz Łopuchin ros. Петр Васильевич Лопухин (ur. w 1753, zm. 6 kwietnia 1827) – generał porucznik, premier i minister sprawiedliwości Komitetu Ministrów Imperium Rosyjskiego, od 1799 książę.

Był pochodzenia szlacheckiego. Początkowe nauki pobierał w domu. W wieku 7 lat został skierowany na naukę do Preobrażeńskiego Pułku Gwardii Cesarskiej jako kadet. W 1765 został sierżantem, a w 1769 chorążym. W stopniu chorążego wszedł do służby zawodowej w preobrażeńskim pułku. W 1777 awansował na sztabskapitana, a w 1777 w randze pułkownika został skierowany do wykonywania zadań poza wojskiem. W 1779 został szefem policji Petersburga. W 1782 zreorganizował aparat policji w Petersburgu. Utworzył aparat sprawiedliwości którego przełożonym był oberpolicmajster. Policję Petersburga podzielił na 10 oddziałów. Otworzył szpital miejski i przytułek dla psychicznie chorych. Za wzorowe wykonywanie zadań zatwierdzony przez Katarzynę II w 1780 r. na stanowisku i mianowany brygadierem w 1781. W 1782 odznaczony Orderem św. Włodzimierza. Od 1783 był namiestnikiem w kancelarii celnej gubernatora Tweru. W tym samym roku został mianowany generałem majorem i wyznaczony na gubernatora cywilnego Moskwy. Na tym stanowisku przebywał 10 lat. Za zasługi odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu św. Włodzimierza 2. stopnia w 1785, mianowany generałem porucznikiem w 1791. W 1793 był wyznaczony na gubernatora Jarosławia i Wołogdy.

Po wejściu na tron cara Pawła I został członkiem Senatu, potem tajnym radcą. W 1796 wyróżniony orderem św. Aleksandra Newskiego. W sierpniu 1798 został prokuratorem generalnym i członkiem Rady Państwa. Przygotowywał dekrety o niestosowaniu kar cielesnych wobec osób powyżej 70 lat. Doprowadził do poddania kontroli w Geodezji Departament Geodezji Senatu przypadków wywłaszczania właścicieli z terenów publicznych. Doprowadził do rozszerzenia praw prokuratorów gubernialnych w zakresie nadzoru nad miejscowymi organami władzy. Wyróżniony orderami: św. Andrzeja Pierwszego, św. Anny, krzyżem wielkim z diamentami św. Jana Jerozolimskiego. Był człowiekiem mającym nieograniczone zaufanie cara Pawła I. W 1799 nagrodzony portretem cara i został honorowym starostą z prawem dziedziczenia starostwa przez potomnych Korsunia (gubernia Kijowska, pow. bogusławski). Otrzymał też brylanty do Orderu św. Andrzeja Pierwszego i 19 stycznia 1799 tytuł księcia Imperium Rosyjskiego. Po tym podał się do dymisji. W lipcu 1799 dymisja została odrzucona.

Córka Anna była faworytą cara.

Wraz z wejściem na tron Aleksandra I w 1801 Łopuchin został powołany do Rady Państwa. W dzień koronowania cara został wyróżniony tabakierą z jego podobizną. W 1803 ostał ministrem sprawiedliwości i szefem komisji do spraw wydawania ustaw. W końcu 1806 nagrodzony orderem św. Włodzimierza I stopnia. W styczniu 1807, podczas gdy stał na czele Komitetu ds. zachowania bezpieczeństwa publicznego, badał przypadki zdrady stanu, rozpowszechniania "nieprawdziwych i szkodliwych plotek", a także działalności tajnych stowarzyszeń. Od 1810 roku był przewodniczącym Departamentu Spraw Cywilnych i Religii Rady Państwa. W 1812 – przewodniczący Departamentu Prawa i innych służb. Od 1816 – Przewodniczący Rady Państwa i Komitetu Ministrów. W 1826 przewodniczący Oddziału Najwyższego Trybunału Karnego rozpatrującego sprawy dekabrystów.

Pochowany w swoim majątku w Porchowie, w guberni pskowskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia narodu rosyjskiego.
  • Suchariew O. W. Kto był kim w Rosji od Piotra I Pawła I, Moskwa, 2005