Podolsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podolsze
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat oświęcimski
Gmina Zator
Wysokość 226 m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 1468
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 32-640 Zator
Tablice rejestracyjne KOS
SIMC 0076836
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Podolsze
Podolsze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podolsze
Podolsze
Ziemia 50°01′N 19°26′E/50,016667 19,433333Na mapach: 50°01′N 19°26′E/50,016667 19,433333

Podolszewieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Zator.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Podolsche villa wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis jako właściciela miejscowości podaje Mikołaja Myszkowskiego herbu Jastrzębiec.[2]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Jest to największa i najludniejsza wieś w tej gminie (obok takich jak Graboszyce, Grodzisko, Laskowa, Łowiczki, Palczowice, Rudze, Smolice, Trzebieńczyce), ma ona powierzchnie 1110 ha oraz ok. 1400 mieszkańców.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Podolsze to niewielka miejscowość leżąca w pobliżu wschodniego skraju Kotliny Oświęcimskiej, na lewym brzegu Skawy, w pobliżu jej ujścia do Wisły, w widłach obu tych rzek. Leży ona na wysokości ok. 226 m n.p.m., w województwie małopolskim, w gminie Zator. Od zachodu rozlewa się duży kompleks stawów rybnych, wśród nich największa Pilawa i Leliwa. Stawy są siedliskiem licznych stad łabędzi, kormoranów i ślepowronów podlegających ochronie.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Znajdują się tu m.in. obszerne plantacje wikliny.

Na terenie Podolsza znajdują się liczne kompleksy stawów rybnych, należących do Rybackiego Zakładu Doświadczalnego Instytutu Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie, które należą do gospodarstwa rybackiego Przyręb, wraz ze stawami w Zatorze, Przeciszowie i Lesie. Oprócz Przyrębu jest jeszcze gospodarstwo rybne na Bugaju oraz w Spytkowicach. Kompleks tych stawów jest drugim w Polsce pod względem wielkości, po okolicach Milcza. Łącznie mają one około 1300 ha powierzchni, w około 200 stawach, w których jest prowadzona hodowla (głównie karpia konsumpcyjnego) i doświadczenia nad rybami słodkowodnymi (w Laskowej).

Do największych z Podolszańskich stawów należą: Pilawa (73 ha) i Leliwa (59,3 ha), których nazwy przypominają herby dawnych właścicieli. Pływają i latają tysiące kaczek w kilku gatunkach, łysek, perkozów, mew, rybitw, kurek wodnych i innych. Oprócz stawów hodowlanych, znajdują się tu jeziora należące do Polskiego Związku Wędkarstwa.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez Podolsze biegnie żółty Szlak Zabytków Ziemi Oświęcimskiej, z Zatora do Oświęcimia. W Podolszu nie ma żadnej bazy noclegowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom VII, Kraków 1864, str.83.
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom VII, Kraków 1864, str.83.