Skawa (rzeka)
| Skawa | |||||||
Skawa |
|||||||
| Lokalizacja | Europa woj. małopolskie |
||||||
| Ujście | |||||||
| Długość | 96,4 km | ||||||
| Powierzchnia zlewni | 1160 km² | ||||||
| Średni przepływ | 11,1 m³/s (Wadowice 315 m n.p.m.) | ||||||
| Szlak | |||||||
|
|||||||
Skawa (niem. Schaue, w górnym biegu Wsiowy Potok) – rzeka, prawy dopływ Wisły. Płynie na obszarze Beskidów Zachodnich: przez Beskid Żywiecki, dalej przez Beskid Makowski, między pogórzami Śląskim i Wielickim oraz Doliną Wisły. Jej bieg w całości znajduje się na terytorium województwa małopolskiego.
Spis treści |
[edytuj] Bieg rzeki
Wypływa kilkoma potokami poniżej Przełęczy Spytkowickiej na wysokości ok. 700 m n.p.m.
W miejscowości Świnna Poręba od kilkunastu lat powstaje zapora. Powstanie Zbiornika Świnna Poręba planowane jest na rok 2014[1]. Ma on pełnić głównie funkcję przeciwpowodziową oraz źródło wody dla ludności i przemysłu. Górski charakter reżimu hydrologicznego Skawy sprawia, iż jest ona rzeką o małej bezwładności hydrologicznej. Charakteryzuje się w związku z tym znaczną amplitudą zmienności przepływów. Skawa jest rzeką o znacznym potencjale powodziowym, charakteryzuje się gwałtownymi, lecz krótkotrwałymi wezbraniami.
Skawa uchodzi do Wisły w okolicy wsi Smolice, tuż za znajdującym się tam stopniem wodnym wchodzącym w skład Drogi Wodnej Górnej Wisły.
[edytuj] Przyroda
Z rzadkich w Karpatach gatunków roślin w dolinie Skawy stwierdzono występowanie rdestnicy nawodnej (w miejscowości Dąbrówka) oraz rdestnicy włosowatej (w Świnnej Porębie)[2].
[edytuj] Główne dopływy
| lewe: | prawe: |
|
|
Ważniejsze miejscowości nad Skawą: Spytkowice, Skawa, Jordanów, Bystra, Osielec, Maków Podhalański, Sucha Beskidzka, Zembrzyce, Tarnawa Dolna, Wadowice, Zator, Skawce.
Przypisy
- ↑ Miliard na tamę, która uratowała Kraków
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Skawa w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X (Rukszenice – Sochaczew) z 1889 r.