Skawa (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skawa
Skawa
Skawa
Lokalizacja Europa
 Polska,
woj. małopolskie
Ujście 50°01′51″N 19°27′13″E/50,030833 19,453611
Długość 96,4 km
Powierzchnia zlewni 1160 km²
Średni przepływ 11,1 m³/s (Wadowice 315 m n.p.m.)
Szlak
RiverIcon-Spring.svg 96,4 poniżej Przełęczy Spytkowickiej
700 m n.p.m.
RiverIcon-estuary.svg 0 Wisła
powyżej wsi Smolice
217 m n.p.m.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Powódź na Skawie w 2001

Skawa (w górnym biegu Wsiowy Potok) – rzeka, prawy dopływ Wisły. Płynie na obszarze Beskidów Zachodnich: przez Beskid Żywiecki, dalej przez Beskid Makowski, między pogórzami Śląskim i Wielickim oraz Doliną Wisły. Jej bieg w całości znajduje się na terytorium województwa małopolskiego.

Bieg rzeki[edytuj | edytuj kod]

Wypływa kilkoma potokami poniżej Przełęczy Spytkowickiej na wysokości ok. 700 m n.p.m.

W miejscowości Świnna Poręba od kilkunastu lat powstaje zapora. Powstanie Zbiornika Świnna Poręba planowane jest na rok 2014[1]. Ma on pełnić głównie funkcję przeciwpowodziową oraz źródło wody dla ludności i przemysłu. Górski charakter reżimu hydrologicznego Skawy sprawia, iż jest ona rzeką o małej bezwładności hydrologicznej. Charakteryzuje się w związku z tym znaczną amplitudą zmienności przepływów. Skawa jest rzeką o znacznym potencjale powodziowym, charakteryzuje się gwałtow­nymi, lecz krótkotrwałymi wezbraniami.

Skawa uchodzi do Wisły w okolicy wsi Smolice, tuż za znajdującym się tam stopniem wodnym wchodzącym w skład Drogi Wodnej Górnej Wisły.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Z rzadkich w Karpatach gatunków roślin w dolinie Skawy stwierdzono występowanie rdestnicy nawodnej (w miejscowości Dąbrówka) oraz rdestnicy włosowatej (w Świnnej Porębie)[2]. Ponadto w jej wodach występują gatunki ryb charakterystyczne dla wód górskich: pstrąg potokowy, strzebla potokowa, lipień oraz głowacze.

Główne dopływy[edytuj | edytuj kod]

lewe: prawe:

Ważniejsze miejscowości nad Skawą: Spytkowice, Skawa, Jordanów, Bystra, Osielec, Maków Podhalański, Sucha Beskidzka, Zembrzyce, Tarnawa Dolna, Wadowice, Zator, Skawce.

Przypisy

  1. Miliard na tamę, która uratowała Kraków
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]