Równanie parametryczne
Równanie parametryczne - pojęcie matematyczne definiujące relację przy użyciu parametrów. Najprostsze zastosowanie widać na przykładzie wziętym z zagadnień kinematyki kiedy to jednym parametrem czasu można opisać położenie ciała, jego prędkość i inne wielkości fizyczne dotyczące ciała w ruchu. Ogólnie przy pomocy równań parametrycznych definiuje się relację jako zbiór równań.
Spis treści |
Przykłady dwuwymiarowe [edytuj]
Parabola [edytuj]
Weźmy dla przykładu najprostsze równanie dla paraboli,
które może zostać sparametryzowane poprzez użycie dowolnego parametru t w następujący sposób:
Okrąg [edytuj]
Poprzedni przykład stanowi trywialny szczególny przypadek, dlatego rozważmy teraz a okrąg o promieniu a:
gdzie 
Przykłady trójwymiarowe [edytuj]
Spirala [edytuj]
Równania parametryczna są wygodne do opisywania krzywych w przestrzeniach o większych wymiarach. Weźmy dla przykładu równania:
gdzie
, 
które opisują trójwymiarową krzywą, mówiąc konkretniej spiralę o promieniu a, która wznosi się o 2πb co okrążenie. Takie wyrażenia jak powyżej są często zapisywane jako
Powierzchnie parametryczne [edytuj]
Torus, którego odległość od środka torusa oznaczona jest jako R, którego promień wynosi r, może być sparametryzowany jako
gdzie

Zastosowanie [edytuj]
Opisany wyżej sposób wyrażania krzywych jest praktyczny, dlatego iż jedno z równań można różniczkować a inne całkować. Przykładem zastosowania może być wyrażenie prędkości jako sparametryzowanej drogi przebytej przez ciało (w każdym wymiarze odpowiednio) jako:
natomiast przyspieszenie jako:
Ogólnie krzywa parametryczna jest funkcją jednego niezależnego parametru (zazwyczaj oznaczanego jako t). W sytuacji są dwa lub więcej parametrów, mamy do czynienia z powierzchnią parametryczną.
Konwersja równań parametrycznych do pojedynczego równania [edytuj]
Konwersja zbioru równań parametrycznych do pojedynczego równania polega na wyeliminowaniu zmiennej
z równań
. Jeśli jedno z tych równań może być rozwiązane dla t, wtedy wyrażenie otrzymane może zostać podstawione do innego równania po to, aby otrzymać równanie w którym występować będą tylko zmienne x oraz y. Jeśli
i
są funkcjami wymiernymi wtedy techniki teorii równań, takie jak rugownik, mogą zostać zastosowane do wyeliminowania zmiennej t. Istnieją również szczególne przypadki, w których nie istnieje pojedyncze równanie, które by występowało w zamkniętej formie.[1]
Dla przykładu weżmy okrąg o promieniu a


, 
Może on być łatwo wyrażony za pomocą zmiennych x oraz y korzystając z jedynki trygonometrycznej:
co ostatecznie jest łatwo identyfikowane z typem krzywej stożkowej, czyli w tym przypadku z okręgiem.
Przypisy
- ↑ Konwersja z równań parametrycznych do postaci pojedynczego równania (ang.). [dostęp 2010-09-16].

















