Raj podatkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Raj podatkowy (też oaza podatkowa, ang. tax havens) – termin używany w odniesieniu do państw, w których przepisy podatkowe są wyjątkowo łagodne dla obcokrajowców i kapitału zagranicznego. Głównym celem istnienia rajów podatkowych nie jest ułatwianie nielegalnych działań międzynarodowych, ale przyciągnięcie przedsięwzięć gospodarczych do obszarów o słabej aktywności ekonomicznej. Raje podatkowe są wykorzystywane przez przedsiębiorców do transferowania zysków i unikania płacenia wyższych podatków w krajach macierzystych[1]. Osoby spoza rajów podatkowych ukryły w nich 21-32 bilionów USD[2].

Raje podatkowe[edytuj | edytuj kod]

Lista krajów i terytoriów pozostających poza kontrolą polskich organów podatkowych[3][4]:

Cele[edytuj | edytuj kod]

Raje podatkowe często wykorzystywane są jako element obniżenia kosztów produkcji przez tworzenie fikcyjnych kosztów działalności. Polega to na utworzeniu spółki z siedzibą w takim państwie i wykorzystanie jej do transferowania zysków. Najpopularniejszą metodą jest sprzedaż licencji na znaki graficzne lub praw autorskich do nazw za ogromne sumy, będące znaczną częścią osiąganych zysków. Uwzględnieniu takiego kosztu w rachunku wyników przedsiębiorstwa zmniejsza podstawę opodatkowania, a tym samym firma płaci mniejszy podatek dochodowy. Innym sposobem minimalizacji płaconego podatku w kraju macierzystym jest transfer produktów (półproduktów, towarów etc.) po cenie wytworzenia (podmiot sprzedaje swoje produkty firmie-córce, zarejestrowanej w raju podatkowym, po cenie wytworzenia – w ten sposób nie osiąga on zysku na sprzedaży), zaś firma zarejestrowana w raju podatkowym sprzedaje te produkty z marżą – w ten sposób powstaje zysk (różnica między ceną sprzedaży a ceną zakupu), od którego płaci się niski podatek.

Raj podatkowy a cena transferowa[edytuj | edytuj kod]

Zagadnienie rajów podatkowych związane jest z pojęciem cen transferowych, które polega na tym, iż podmioty powiązane kapitałowo tak kształtują ceny towarów lub usług (także dóbr niematerialnych, np. licencji) we wzajemnych transakcjach, aby wykazać dochody do opodatkowania w państwach o korzystnych systemach podatkowych, np. w rajach podatkowych.

Kradzież danych spółek zarejestrowanych na Kajmanach[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku włoski artysta Paolo Cirio wykradł dane kilkuset tysięcy spółek zarejestrowanych na Kajmanach i ogłosił możliwość ich odkupienia po niezwykle atrakcyjnych cenach za pośrednictwem serwisu Loophole4All. Miało to umożliwić demokratyzację i zwiększenie dostępu do spółek off-shore dla małych i średnich przedsiębiorców, których nie stać na standardowe stawki. Według autora akcja ta była formą protestu przeciwko obchodzeniu krajowych systemów podatkowych[5].

Przypisy

  1. Leksykon polityki gospodarczej. pod red. Urszuli Kaliny-Prasznic, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2005
  2. Signatories of the multilateral competent authority agreement and intended first information exchange date
  3. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 494, z późn. zm.)
  4. oecd.org/tax/exchange-of-tax-information/mcaa-signatories.pdf
  5. About the Loophole for All project. Loophole4All, 2013.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło raj podatkowy w Wikisłowniku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Kulicki, Agnieszka Krawczyk, Piotr Sokół: Leksykon podatkowy. Warszawa: PWE, 1998, s. 276-277. ISBN 83-208-1097-3.