Ralf Dahrendorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ralf Dahrendorf
Dahrendorf.jpg
Ralf Dahrendorf
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1929
Hamburg,  Niemcy
Data i miejsce śmierci 17 czerwca 2009
Kolonia,  Niemcy
Komisarz ds. Handlu Komisji Franco Malfattiego
Okres urzędowania od 1 lipca 1970
do 21 marca 1972
Poprzednik Jean-François Deniau
Komisarz ds. Handlu Komisji Sicco Mansholta
Okres urzędowania od 22 marca 1972
do 5 stycznia 1973
Następca Christopher Soames
Komisarz ds. Nauki, Edukacji i Badań Naukowych Komisji François-Xaviera Ortolego
Okres urzędowania od 6 stycznia 1973
do 5 stycznia 1977
Poprzednik Altiero Spinelli
Następca Guido Brunner
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ralf Gustav Dahrendorf (ur. 1 maja 1929 w Hamburgu, zm. 17 czerwca 2009 w Kolonii) – niemiecko-brytyjski socjolog, politolog i polityk.

Wraz z ojcem, działaczem socjaldemokratycznym, zbiegł w 1946 roku ze znajdującego się w radzieckiej strefie okupacyjnej Berlina. Karierę naukową rozpoczął w latach 50. w Niemczech. Później wyemigrował do Anglii, gdzie przyjął brytyjskie obywatelstwo. W 1982 r. otrzymał tytuł barona. Zasiadał w brytyjskiej Izbie Lordów.

W latach 1969-1970 był niemieckim parlamentarzystą (liberalna Wolna Partia Demokratyczna, FDP) i sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w rządzie Willego Brandta. Przez następne cztery lata był komisarzem Wspólnoty Europejskiej. W 1974 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. W latach 1974-1984 był rektorem London School of Economics, a w latach 1987-1997 – dziekanem St Antony's College Uniwersytetu Oksfordzkiego. W latach 1972-1977 był komisarzem w trzech kolejnych Komisjach Europejskich.

Dahrendorf jest zwolennikiem i współtwórcą teorii konfliktu. Według niego konflikt jest nieuchronną konsekwencją nierównego podziału władzy między organizacjami społeczeństwa przemysłowego. Był on także zwolennikiem idei rządu światowego[1].

W swojej teorii konfliktu wprowadził pojęcie zrzeszenia imperatywnie skoordynowanego. Oznacza ono taką sytuację, w której jedna grupa rządzi, a druga jest rządzona. Gdy grupa osób podporządkowanych uważa, iż jest sprawiedliwie rządzona, to wtedy ma miejsce legitymizacja stosunku zwierzchnictwa. Koncepcja Ralfa Dahrendorfa dotycząca konfliktu nawiązuje do koncepcji Karola Marksa i jednocześnie jest polemiką z Talcottem Parsonsem.

Główne prace: Klasy i konflikt klasowy w społeczeństwie przemysłowym, Społeczeństwo i demokracja w Niemczech, Rozważania o rewolucji w Niemczech. W Polsce ukazały się jego Rozważania nad rewolucją w Europie (1991) i książka Nowoczesny konflikt społeczny (1993), Esej o polityce wolności (1993). W 2003 r. Wydawnictwo Literackie wydało polskie tłumaczenie jego autobiografii, zawierającej wspomnienia i przemyślenia dotyczące najważniejszych zjawisk społecznych i politycznych XX wieku.

9 marca 1998 r. Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ralf Dahrendorf: Der moderne soziale Konflikt. Essay zur Politik der Freiheit. Stuttgart: Deutsche Verlags-Anstalt, 1992, s. 283-285. ISBN 3-421-06539-X.
  2. Doktoraty HC. uw.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].