Ratusz Starego Miasta w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ratusz Starego Miasta
Obiekt zabytkowy nr rej. 286 z 24.02.1967[1]
Ratusz Starego Miasta
Państwo  Polska
Miejscowość Gdańsk
Adres ul. Korzenna 33/35
Styl architektoniczny manieryzm niderlandzki
Architekt Antoni van Obberghen
Rozpoczęcie budowy 1587
Ukończenie budowy 1589
Ważniejsze przebudowy 1911-1914
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Ratusz Starego Miasta
Ratusz Starego Miasta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ratusz Starego Miasta
Ratusz Starego Miasta
Ziemia 54°21′14″N 18°38′52″E/54,353889 18,647778Na mapach: 54°21′14″N 18°38′52″E/54,353889 18,647778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ratusz Starego Miasta (niem. Altstädtisches Rathaus) – ratusz w Gdańsku na Starym Mieście, usytuowany pomiędzy Wielkim Młynem, a pokarmelickim kościołem św. Józefa.

Wzniesiony został w latach 1587-1589 (prace wykończeniowe zakończono w roku 1595) w stylu niderlandzkiego manieryzmu (chociaż uderza pewna powściągliwość w wyrazie): kontrast ceglanych elewacji z kutymi w kamieniu detalami architektonicznymi, duże okna o gęstej kratownicy wewnętrznych podziałów, kontrast surowej, kubicznej bryły budynku ze strzelistymi wieżyczkami na narożach, które niejako zapowiadają wysoki i bogato członowany hełm wieży głównej. Autorem ratusza jest Antoni van Obberghen, za twórcę kamiennego portalu uznaje się Willema van der Meera. Wzniesiony dla władz Starego Miasta, raczej dla zaspokojenia ambicji lokalnych i potrzeb reprezentacyjnych niż dla rzeczywistych treści ustrojowych, przez wiele wieków był miejscem skupiającym ówczesne życie polityczne, gospodarcze, a także naukowe i towarzyskie tej części miasta. Ze Starym Miastem i ratuszem związany był sławny gdański astronom Jan Heweliusz, który mieszkał nieopodal ratusza i pełnił funkcję ławnika oraz pierwszego rajcy; w piwnicach Ratusza składował wyprodukowane przez siebie piwo.

Ratusz Starego Miasta w Gdańsku, ok. 1900

Wnętrza ratusza uległy gruntownej przebudowie w latach 1911-1914 w stylu neorenesansowym, ratując przed zagładą wiele detali z kamienic patrycjuszowskich, jak np. renesansowa trójarkadowa ściana kamienna z wielkiej sieni Domu Schumannów (Konertów) (ul.Długa 45 – naprzeciwko Ratusza Głównomiejskiego), kompletne wnętrze z roku 1642 z plafonem, kominkiem, posadzką i boazeriami oraz inne detale z domów przy Podwalu Staromiejskim 69/70 i ulicy Długiej 39 i 45. Renesansowy portal kamienny w sieni ratusza pochodzi z domu przy ul. Długiej 28, zaś piękne kręcone schody z Sieni Gdańskiej.

Ratusz Starego Miasta jest jedną z niewielu zabytkowych budowli gdańskich, które w niewielkim tylko stopniu ucierpiały podczas grabieży i zburzenia miasta przez wojska radzieckie w roku 1945. Dzięki temu ocalały cenne obrazy artystów gdańskich z połowy XVII wieku – cykl alegoryczny Hermana Hana i "Sybilla" Adolfa Boya.

Przypisy