Rejon chołmogorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
chołmogorski
ros. Холмогорский район
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Siedziba Chołmogory
Powierzchnia 16,8 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

26 808
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Ziemia 64°13′00,0″N 41°39′00,0″E/64,216667 41,650000
Portal Portal Rosja

Rejon chołmogorski (ros. Холмогорский район) – rejon w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rejon, tak jak cały obwód archangielski leży w północno-wschodniej Europie, na terenie Niziny Wschodnioeuropejskiej.

Rejon chołmogorski leży w środkowej części obwodu archangielskiego.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Rejon ma powierzchnię 16,8 tys. km². Teren ten stanowi równina, a znaczną jej część pokrywa tajga, złożona głównie z lasów świerkowych, w mniejszym stopniu – sosnowych, z niewielką domieszką innych gatunków: jodły, modrzewia i drzew liściastych (głównie brzozy).

Na obszarze rejonu znajdują się liczne rzeki i strumienie (należące do zlewiska Morza Białego), a także bagna i torfowiska.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

W rejonie zamieszkuje 30 797 osób (dane spisowe z 2002 r.); liczba ta szybko spada w wyniku niskiego przyrostu naturalnego i dużej emigracji zarobkowej do dużych miast, zwłaszcza Moskwy. W 1989 r. populacja rejonu wynosiła 35 891 mieszkańców.

Ponieważ wyjeżdżają głównie ludzie młodzi, średnia wieku mieszkańców rejonu jest wysoka.

Niemal całą populację rejonu stanowią Rosjanie. Większość ludności wyznaje prawosławie, istnieje także spora liczba niewierzących.

Stolica[edytuj | edytuj kod]

Ośrodkiem administracyjnym jest historyczna wieś Chołmogory.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka rejonu, po rozpadzie ZSRR pogrążona jest w kryzysie.

Podstawowymi źródłami utrzymania dla mieszkańców rejonu jest pozyskiwanie drewna dla potrzeb przemysłu, uprawa ziemi i hodowla, a w mniejszym stopniu także zajęcia tradycyjne – myślistwo i rybołówstwo. W większych ośrodkach osadniczych znajduje się drobny przemysł drzewny (lub celulozowo-papierniczy), a także niewielkie zakłady przemysłu spożywczego, zatrudniające po kilka-kilkanaście osób (jak piekarnie czy masarnie), produkujące głównie na rynek lokalny.

Dość duże znaczenie w gospodarce rejonu odgrywa rolnictwo. Najczęściej uprawiane są zboża: głównie jęczmień i żyto, rzadziej owies, a także ziemniaki, rośliny pastewne, oraz niektóre szybko rosnące gatunki warzyw.

Hodowla obejmuje zarówno typowe zwierzęta gospodarskie: bydło, trzodę chlewną i drób, jak też zwierzęta futerkowe: lisy polarne (pieśce), tchórze i norki.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

W rejonie panuje klimat umiarkowany chłodny, o charakterze kontynentalnym. Zima jest długa i chłodna, lato – krótkie i średnio ciepłe. W rejonie notuje się dość wysoki poziom opadów, głównie w postaci deszczu, którego największe nasilenie przypada na sierpień.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]