Rejon primorski (obwód archangielski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
primorski
ros. Приморский район
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Siedziba Archangielsk
Powierzchnia 46 100 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

26 109
• gęstość 0,6 os./km²
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Rosja

Rejon primorski (ros. Приморский район) – rejon w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rejon, tak jak cały obwód archangielski leży w północno-wschodniej Europie, na terenie Niziny Wschodnioeuropejskiej.

Rejon primorski leży w północno-zachodniej części obwodu archangielskiego.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Rejon ma powierzchnię 21,2 tys. km².

Teren ten stanowi równina, a znaczną jej część pokrywa tajga, złożona głównie z lasów świerkowych, w mniejszym stopniu - sosnowych, z niewielką domieszką innych gatunków: jodły, modrzewia i drzew liściastych (głównie brzozy). Na północy rejonu tajga przechodzi w lasotundrę i tundrę.

Na obszarze rejonu znajdują się liczne rzeki i strumienie (należące do zlewiska Morza Białego), a także bagna i torfowiska.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

W rejonie zamieszkuje ok. 30,9 tys. osób. Liczba ta szybko spada w wyniku niskiego przyrostu naturalnego i dużej emigracji zarobkowej, do innych regionów Rosji, najczęściej dużych miast, zwłaszcza Moskwy.

Ponieważ wyjeżdżają głównie ludzie młodzi, średnia wieku mieszkańców rejonu jest wysoka.

Niemal całą populację rejonu stanowią Rosjanie. Większość ludności wyznaje prawosławie, istnieje także spora liczba niewierzących.

Stolica[edytuj | edytuj kod]

Ośrodkiem administracyjnym jest miasto Archangielsk, liczące 351.626 mieszkańców (1 stycznia 2005 r.), które nie wchodzi jednak w skład rejonu.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka rejonu, po rozpadzie ZSRR pogrążona jest w kryzysie.

Podstawowymi źródłami utrzymania dla mieszkańców rejonu jest pozyskiwanie drewna dla potrzeb przemysłu, rybołówstwo morskie i hodowla, a w mniejszym stopniu także zajęcia tradycyjne - myślistwo i rybołówstwo śródlądowe, a także rolnictwo. W większych ośrodkach osadniczych znajduje się drobny przemysł drzewny (lub celulozowo-papierniczy), a także niewielkie zakłady przemysłu spożywczego, zatrudniające po kilka-kilkanaście osób (jak piekarnie czy masarnie), produkujące głównie na rynek lokalny.

Rolnictwo odgrywa w gospodarce rejonu niewielkie znaczenie. Najczęściej uprawiane są zboża: głównie jęczmień i żyto, rzadziej owies, a także ziemniaki, rośliny pastewne, oraz niektóre szybko rosnące gatunki warzyw.

Hodowla obejmuje zarówno typowe zwierzęta gospodarskie: bydło, trzodę chlewną i drób, jak też zwierzęta futerkowe: lisy polarne (pieśce), tchórze i norki.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

W rejonie panuje klimat umiarkowany chłodny, o charakterze kontynentalnym. Zima jest długa i chłodna, lato - krótkie i średnio ciepłe. W rejonie notuje się dość wysoki poziom opadów, głównie w postaci deszczu, którego największe nasilenie przypada na sierpień.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]