Reprezentacja Angoli w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Angoli w piłce nożnej
Przydomek Czarne Antylopy
Związek piłkarski Federação Angolana de Futebol
Federacja piłkarska CAF
Rok założenia 1979
Prezes Angola Justino Fernandes
Trener Angola Romeu Filemón
Najwięcej meczów Angola Flávio Amado (81)
Najwięcej bramek Angola Akwá (36)
Skrót FIFA ANG
Miejsce w rankingu FIFA Green Arrow Up.svg 80. (18 grudnia 2014) (395 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Angola Angola –  Kuba 1-0
(Angola; 01.06.1977)
Najwyższe zwycięstwo
Angola Angola -  Suazi 7-1
(Luanda, Angola; 23.04.2000)
Najwyższa porażka
 Portugalia - Angola Angola 6-0
(Lizbona, Portugalia; 23.03.1989)
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja Angoli w piłce nożnej – kadra Angoli w piłce nożnej mężczyzn.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy mecz rozegrała w 1977 roku. Dwa lata wcześniej kraj przestał być kolonią Portugalii. Po uzyskaniu niepodległości w Angoli rozpoczęła się krwawa wojna domowa, trwająca 28 lat.

Wszystkie trzy starty drużyny narodowej w Pucharze Narodów Afryki kończyły się szybkim odpadnięciem już po fazie grupowej.

W październiku 2005 roku Antylopy niespodziewanie po raz pierwszy w historii wywalczyły awans do mistrzostw świata, wyprzedzając w grupie m.in. Nigerię (miała od niej lepszy bilans bramkowy) i Algierię.

Reprezentacja oparta jest na młodych zawodnikach, głównie triumfatorach młodzieżowych mistrzostw Afryki z 2001 roku. Większość piłkarzy gra na co dzień w drugiej i trzeciej lidze Portugalii. Najbardziej znanymi są dwaj napastnicy – 28-letni Pedro Mantorras z Benfiki oraz kapitan drużyny Akwá, występujący obecnie w lidze Kataru. Głośno było również o 40-letnim bramkarzu João Ricardo, który zerwał kontrakt ze swoim klubem i przez kilka miesięcy przygotowywał się do udziału w mistrzostwach samodzielnie.

Od końca 2005 roku trzy osoby zaangażowane przez federację poszukiwały, głównie w niższych ligach portugalskich, zawodników, którym można by wręczyć angolski paszport i włączyć do kadry na mundial. Udało im się namówić (wtedy) 31-letniego obrońcę FC Porto Pedro Emanuela, urodzonego w Luandzie, ale od trzeciego roku mieszkającego w Portugalii. Angola zajęła trzecie miejsce w grupie po porażce z Portugalią 0:1 i po remisach z Meksykiem 0:0, i z Iranem 1:1

Trenerem drużyny narodowej od 2008 do 2009 był Mabi de Almeida, który przejął stery reprezentacji od Luísa Gonçalvesa. Od 2009 trenerem Angoli jest Manuel José de Jesus.

Reprezentacja Angoli zajmuje obecnie (18. maja 2011) 26. miejsce w Afryce.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w Pucharze Narodów Afryki[edytuj | edytuj kod]

  • 19571974Nie brała udziału (była kolonią portugalską)
  • 19761980Nie brała udziału
  • 19821984Nie zakwalifikowała się
  • 1986Nie brała udziału
  • 19881992 – Nie zakwalifikowała się
  • 1994Nie brała udziału
  • 1996 – Faza grupowa
  • 1998 – Faza grupowa
  • 20002004Nie zakwalifikowała się
  • 2006 – Faza grupowa
  • 2008 – Ćwierćfinał
  • 2010 – Ćwierćfinał
  • 2012 – Faza grupowa
  • 2013 – Faza grupowa
  • 2015Nie zakwalifikowała się

Udział w COSAFA Cup[edytuj | edytuj kod]

  • 1997 - Nie brała udziału
  • 1998 - III miejsce
  • 1999 - Mistrzostwo
  • 2000 - III miejsce
  • 2001 - Mistrzostwo
  • 2002 - Ćwierćfinał
  • 2003 - Pierwsza runda
  • 2004 - Mistrzostwo
  • 2005 - Półfinał
  • 2006 - II miejsce

Ranking FIFA[edytuj | edytuj kod]

rok styczeń luty marzec kwiecień maj czerwiec lipiec sierpień wrzesień październik listopad grudzień średnia
1993 93. 97. 97. 98. 102. 97.
1994 113. 124. 124. 124. 124. 123. 111. 116. 105. 106. 117.
1995 93. 93. 82. 74. 79. 77. 111. 80. 79. 80. 85.
1996 82. 77. 80. 85. 71. 74. 77. 80. 67. 70. 76.
1997 72. 74. 66. 63. 59. 57. 56. 55. 54. 58. 61.
1998 58. 57. 59. 56. 57. 56. 46. 48. 50. 50. 54.
1999 59. 57. 59. 60. 59. 62. 57. 56. 56. 55. 53. 52. 57.
2000 53. 56. 59. 61. 53. 47. 45. 47. 51. 51. 53. 55. 53.
2001 55. 55. 54. 53. 52. 54. 56. 53. 55. 56. 54. 55. 54.
2002 54. 57. 57. 59. 58. 60. 64. 62. 66. 69. 76. 62.
2003 77. 78. 80. 83. 86. 81. 77. 80. 85. 84. 81. 83. 81.
2004 83. 85. 86. 90. 87. 85. 78. 78. 82. 75. 73. 72. 82.
2005 73. 73. 72. 74. 73. 72. 68. 71. 65. 60. 62. 61. 69.
2006 63. 60. 60. 58. 57. 55. 53. 52. 52. 54. 55. 56.
2007 55. 58. 57. 57. 56. 54. 55. 59. 69. 73. 73. 73. 62.
2008 72. 64. 64. 65. 65. 55. 61. 58. 58. 68. 68. 68. 59.
2009 67. 75. 78. 87. 91. 97. 103. 102. 92. 98. 94. 95. 90.
2010 - 88. 86. 86. 85. 88. - 86. 87. 92. 92. 88. 89.
2011 88. 107. 104. 107. 105. 102. 100. 96. 84. 86. 84. 83. 96.
2012 85. 83. 81. 78. 78. 84. 86. 85. 80. 83. 79. 84. 82.
2013 78. 94. 95. 94. 93. 91. 96. 98. 89. 93. 89. 88. 76.
2014 89. 95. 96. 94. 94. 93. 93.
  • Najwyższe miejsce: 45. - lipiec 2000
  • Najniższe miejsce: 124. - marzec 1994
  • Największy awans: +31 - październik 1995
  • Największy spadek: -34 - wrzesień 1995
  • Średnie miejsce: 69. (stan na: październik 2008)

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Angoli nigdy nie grali z Polską.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]