SL Benfica (pełna nazwa: Sport Lisboa e Benfica) – portugalski klub sportowy z siedzibą w Lizbonie, najbardziej utytułowana drużyna w kraju. Drużyna piłkarska Benfiki to siedmiokrotny finalista Ligi Mistrzów i dwukrotny zdobywca Pucharu Europy (1961, 1962), finalista Pucharu UEFA w 1983, 32-krotny mistrz Portugalii, 24-krotny zdobywca pucharu tego kraju i 4-krotny zdobywca superpucharu. Zajmuje pierwsze miejsce w klasyfikacji portugalskich klubów piłkarskich według zdobytych tytułów mistrza kraju. W sezonie 2012/13 występuje w rozgrywkach 1. ligi, czyli Primeira Liga.
Klub został założony 28 lutego 1904 roku[1], jako Grupo Sport Lisboa przez Cosmego Damião. Sport Lisboa e Benfica powstał w 1908 z połączenia Grupo Sport Lisboa z Grupo Sport Benfica. W Polsce klub, mimo oficjalnej nazwy Sport Lisboa e Benfica (SL Benfica), nazywany jest Benfica Lizbona[2].
W latach 60. klub regularnie występował w finale Pucharu Mistrzów, dwa razy odnosząc zwycięstwo. Jednym z czołowych graczy tamtego okresu był pochodzący z Mozambiku reprezentant Portugalii Eusébio. Obecnie klub posiada również sekcje innych sportów: koszykówki, hokeja na trawie, futsalu, siatkówki, piłki ręcznej, waterpolo, rugby, kolarstwa i lekkoatletyki. Spośród klubów portugalskich Benfica posiada również największą liczbę zarejestrowanych fanów, zarówno w kraju (prawie w każdym mieście działa klub kibica tzw. Casa do Benfica) oraz za granicą.
Od samego początku barwami klubowymi są czerwony i biały. Czerwony kolor miał oznaczać energiczność, pełnię życia i determinację do walki[potrzebne źródło]. W takich strojach piłkarze grali od samego założenia klubu, w czerwonych koszulkach i białych spodenkach. Stadion klubu został zaprojektowany z czerwienią jako barwą dominującą. Obecnie piłkarze tego klubu grają w czerwono-białych strojach marki Adidas.
Orzeł – symbol Benfiki przy wejściu na stadion da Luz
Estádio da Luz podczas meczu
Benfica rozgrywa domowe mecze na Estádio da Luz w Lizbonie liczącym 65 647 miejsc siedzących. Został on wybudowany na Euro 2004. Nazwa Estádio da Luz wywodzi się od rzymskiej prowincji – Luzytanii. Budowa obiektu kosztowała blisko 133 milionów euro, a w inauguracyjnym meczu rozegrano pomiędzy drużynami SL Benfica a Club Nacional de Football. Mecz zakończył się zwycięstwem Benfiki 2-1.
- Mistrzostwo Portugalii: 32
- 1936, 1937, 1938, 1942, 1943, 1945, 1950, 1955, 1957, 1960, 1961, 1963, 1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1977, 1981, 1983, 1984, 1987, 1989, 1991, 1994, 2005, 2010
- Puchar Portugalii: 24
- 1940, 1943, 1944, 1949, 1951, 1952, 1953, 1955, 1957, 1959, 1962, 1964, 1969, 1970, 1972, 1980, 1981, 1983, 1985, 1986, 1987, 1993, 1996, 2004
- Superpuchar Portugalii: 4
- Puchar Europy Mistrzów Krajowych: 2
- Finalista Pucharu Europy Mistrzów Krajowych: 5
- 1963, 1965, 1968, 1988, 1990
- Finalista Pucharu UEFA: 2
- Puchar Łaciński: 1
Benfica w europejskich pucharach[edytuj]
- Finały Pucharu Europy z udziałem Benfiki
- Finały Pucharu UEFA z udziałem Benfiki
-
Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze SL Benfica.
Skład na sezon 2012/2013[edytuj]
Zastrzeżone numery[edytuj]
Inne sekcje[edytuj]
- Sekcja kolarska
Kolarstwo było drugim obok piłki nożnej sportem uprawianym w klubie; oba też znajdują symboliczne odzwierciedlenie w klubowym herbie.
Działającą od 1906 roku sekcję rozwiązano w 1941, następnie reaktywowano w 1947, ponownie rozwiązano w 1978 by reaktywować po raz drugi w 1999. Działała wówczas jedynie przez rok, chociaż w tym czasie jej kolarz, Hiszpan David Plaza, wygrał Volta a Portugal, by powstać już po raz czwarty w 2006.
- Sekcja koszykarska
Drużyna koszykarska Benfiki dwudziestokrotnie wygrywała mistrzostwo kraju ligę LCB (w której jednak nie gra od 2007 roku), osiemnastokrotnie puchar kraju, pięciokrotnie puchar ligi i siedmiokrotnie superpuchar.
Odznaczenia[edytuj]
Przypisy
Bibliografia[edytuj]
Linki zewnętrzne[edytuj]
Luís Filipe Vieira
Multimedia w Wikimedia Commons
Wiadomości w Wikinews
Komandoria Orderu Chrystusa[3]
Oficer Orderu Życzliwości (po zmianie nazwy: Order Zasługi)[3]
Członek honorowy Orderu Infanta Henryka[3]
