Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej
| Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej | |||
| Przydomek | Dżwarosnebi | ||
| Związek piłkarski | Gruziński Związek Piłki Nożnej | ||
| Rok założenia | 1990 | ||
| Prezes | Nodar Achalkaci | ||
| Trener |  Temur Kecbaja |
||
| Najwięcej meczów | Lewan Kobiaszwili (100) |
||
| Najwięcej bramek | Szota Arweladze (26) |
||
| Skrót FIFA | GEO | ||
| Miejsce w rankingu FIFA |  96. (6 czerwca 2013) (391 pkt.) |
||
|
|||
| Mecze | |||
Pierwszy mecz Gruzja -  Litwa 2-2(Tbilisi, Gruzja; 27.05.1990) |
|||
Najwyższe zwycięstwo Gruzja -  Armenia 7-0(Tbilisi, Gruzja; 30.03.1997) |
|||
Najwyższa porażka Rumunia - Gruzja 5-0(Bukareszt, Rumunia; 24.04.1996) |
|||
Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej ani razu nie awansowała do finałów mistrzostw świata i Europy. Od 1992 roku należy do FIFA i UEFA.
Spis treści |
Bieżące eliminacje[edytuj]
Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa F
| Zespół | Pkt | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Grecja |
24 | 10 | 7 | 3 | 0 | 14 | 5 | +9 |
 Chorwacja |
22 | 10 | 7 | 1 | 2 | 18 | 7 | +11 |
 Izrael |
16 | 10 | 5 | 1 | 4 | 13 | 11 | +2 |
 Łotwa |
11 | 10 | 3 | 2 | 5 | 9 | 12 | -3 |
| Gruzja |
10 | 10 | 2 | 4 | 4 | 7 | 9 | -2 |
 Malta |
1 | 10 | 0 | 1 | 9 | 4 | 21 | -17 |
Grupa I[edytuj]
| Miejsce | Drużyna | Mecze | Punkty | Zwyc. | Rem. | Por. | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  Hiszpania |
5 | 11 | 3 | 2 | 0 | 8-2 |
| 2 |  Francja |
5 | 10 | 3 | 1 | 1 | 8-4 |
| 3 |  Finlandia |
5 | 6 | 1 | 3 | 1 | 4-4 |
| 4 | Gruzja |
5 | 4 | 1 | 1 | 3 | 3-7 |
| 5 |  Białoruś |
6 | 4 | 1 | 1 | 4 | 4-10 |
Stan na: 07 czerwca 2013
Historia reprezentacji[edytuj]
Wielu Gruzinów grało w reprezentacji Związku Radzieckiego. W 1960 roku w pierwszych mistrzostwach Europy, wygranych przez Sborną, uczestniczyli Giwi Czocheli i Micheil Meschi z Dinama Tbilisi oraz Slawa Metreweli z Torpeda Moskwa. W drugiej połowie lat 60. w bramce drużyny ZSRR słynnego Lwa Jaszyna zastępował Anzor Kawazaszwili (Torpedo Moskwa). W tym czasie gwiazdą radzieckiej piłki był obrońca Dinama Tbilisi Murtaz Churcilawa. Zdobył w nią wicemistrzostwo Europy w 1972 roku, brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich 1972 i IV miejsce na Mundialu 1966. W obronie Sbornej często grywał z klubowym kolegą – Rewazem Dzodzuaszwilim. Ich następcą w linii defensywnej zarówno w reprezentacji, jak i w Dinamie był Aleksandre Cziwadze. Churcilawa i Cziwadze to jedyni Gruzini, którzy nosili opaskę kapitana w drużynie narodowej ZSRR.
W 1981 roku najlepszy klub gruziński Dinamo Tbilisi triumfował w finale Pucharu Zdobywców Pucharów. W tamtej drużynie, obok Cziwadzego, występowały także inne piłkarskie indywidualności – obrońca Tengiz Sulakwelidze, rozgrywający Dawit Kipiani, strzelec decydującego o zwycięstwie gola Witalij Daraselia i napastnicy Ramaz Szengelia oraz Władimir Gucajew.
W występującej na Euro 1992 w miejsce drużyny radzieckiej reprezentacji Wspólnoty Niepodległych Państw grali obrońcy Kachaber Cchadadze i, pochodzący z Abchazji, Achrik Cwejba. Cwejba zaliczył później kilka gier w barwach Rosji.
9 kwietnia 1991 roku Gruzja ogłosiła niepodległość. Jej piłkarska reprezentacja walkę o udział w międzynarodowym turnieju rozpoczęła od eliminacji do Euro 1996. W grupie eliminacyjnej Gruzini zajęli trzecie miejsce. Kolejne eliminacje reprezentacja przegrywała z kretesem, kończąc najczęściej na ostatnim lub przedostatnim miejscu w grupie.
Od sierpnia 2008 roku selekcjonerem kadry był Héctor Raúl Cúper. Argentyńczyk nie był pierwszym zagranicznym trenerem reprezentacji. Przed nim pracowali z nią Holender Johan Boskamp, Chorwat Ivo Šušak, Francuz Alain Giresse i Niemiec Klaus Toppmöller. obecnie odpowiedzialnym za kadrę jest Temuri Kecbaja
Udział w mistrzostwach świata[edytuj]
Udział w mistrzostwach Europy[edytuj]
Gruzińska "Drużyna Marzeń"[edytuj]
W 1998 roku z inicjatywy gazety sportowej Sarbieli przeprowadzony został plebiscyt, którego celem było wyłonienie: najlepszego piłkarza, trenera oraz jedenastki gruzińskiego futbolu w XX wieku. Zwycięzcami plebiscytu zostali: Micheil Meschi (piłkarz) i Nodar Achalkaci (trener). W składzie "Drużyny Marzeń" znaleźli się: Sergo Kotrikadze (bramkarz), Rewaz Dzodzuaszwili, Aleksandre Cziwadze, Murtaz Churcilawa, Giwi Czocheli (obrońcy), Witalij Daraselia, Awtandil Gogoberidze, Dawit Kipiani (pomocnicy), Slawa Metreweli, Boris Paiczadze, Micheil Meschi (napastnicy).
Rekordziści[edytuj]
Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy
Najwięcej występów w kadrze[edytuj]
Aktualizacja: 29 maja 2012 |
Najwięcej goli w kadrze[edytuj]
Aktualizacja: 29 maja 2012 |
Trenerzy reprezentacji Gruzji[edytuj]
- 1990-93 – Giga Norakidze
- 1994-97 – Aleksandre Cziwadze
- 1997-97 – Dawit Kipiani
- 1998-99 – Władimir Gucajew
- 1999-99 – Johan Boskamp
- 2000-01 – Dawit Kipiani i Rewaz Dzodzuaszwili
- 2001-03 – Aleksandre Cziwadze
- 2003-04 – Ivo Šušak
- 2004-04 – Gocza Tkebuczawa (tymczasowo)
- 2004-05 – Alain Giresse
- 2005-05 – Gajoz Darsadze (tymczasowo)
- 2006-08 – Klaus Toppmöller
- 2008-09 – Héctor Raúl Cúper
- od 2009 - Temur Kecbaja
Mecze z Polską[edytuj]
Piłkarze Gruzji grali z Polską trzykrotnie – odnieśli jedno zwycięstwo i dwie porażki (bramki 4:5).
- 14.06.1997, Chorzów: POLSKA-GRUZJA 4:1 (Ledwoń, Trzeciak, Bukalski k., K.Nowak – S.Arweladze) - el.MŚ
- 11.10.1997, Tbilisi: GRUZJA-POLSKA 3:0 (A.Arweladze, Cchadadze, Kecbaja) - el.MŚ
- 10.08.2011, Lubin: POLSKA-GRUZJA 1:0 (Błaszczykowski)
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Oficjalna witryna związku (gruz.)
- Profil na stronie FIFA (ang.)
- Profil na National Football Teams (ang.)
- RSSSF – archiwum wyników 1990- (ang.)
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)
- Gruzińska "Drużyna Marzeń" na stronie związku
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||
|
||||||||
