Robert P. George

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert P. George
Robert P. George
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1955
Morgantown
Imię i nazwisko przy narodzeniu Robert Peter George
Zawód prawnik
Narodowość amerykańska
Tytuł profesor
Alma Mater Swarthmore College,
Harvard Law School
Uczelnia Princeton University
Stanowisko dyrektor Princeton's James Madison Program in American Ideals and Institutions
Wyznanie katolickie
Odznaczenia
Prezydencki Medal Obywatelski (Stany Zjednoczone)

Robert Peter George (ur. 10 lipca 1955 w Morgantown) – amerykański profesor nauk prawnych na Princeton University, gdzie wykłada prawo konstytucyjne, prawa i wolności obywatelskie, filozofię prawa.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Stopień bakałarza uzyskał w Swarthmore College, stopień doktora nauk prawnych uzyskał w Harvard Law School, z kolei stopień doktora filozofii (DPhil) zawdzięcza University of Oxford, gdzie pobierał nauki u tak znanych profesorów współczesnej filozofii jak John Finnis i Joseph Raz.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

W 1999 uzyskał niezwykle prestiżowy tytuł profesorski: „Princeton's McCormick Chair of Jurisprudence”[1]. Profesurę tę wcześniej otrzymywali m.in. prezydent USA Woodrow Wilson, Edward S. Corwin, Alpheus T. Mason i Walter F. Murphy.

W 2000 założył Princeton's James Madison Program in American Ideals and Institutions, którego nadal jest dyrektorem[1]. Program ten okazał się pionierskim dla projektów edukacji obywatelskiej, takich jak Daniel Webster Program w Dartmouth College, Alexander Hamilton Program w NYU i Tocqueville Forum w Georgetown University.

George cieszy się ogromną popularnością w świecie naukowym USA, zarówno wśród naukowców, jak i studentów. Na wiosnę 2007 dołączył do grona profesorów z Uniwersytetu Princeton, skupionych wokół Cornela Westa, głównego intelektualisty amerykańskiej lewicy, aby poprowadzić wspólnie seminarium zatytułowane „Wielkie dzieła: Idee i spory”. Do omawianych dzieł należały m.in. Antygona Sofoklesa, Gorgiasz Platona, Wyznania św. Augustyna, Manifest komunistyczny Marksa i Engelsa, Dusze czarnego ludu Du Bois, Droga do zniewolenia von Hayka, Dzienniki więzienne Gramsciego, Prawo naturalne w świetle historii Straussa oraz List z Więzienia Birmingham Martina L. Kinga. Echa tego projektu pobrzmiewały nie tylko na Princeton University, ale w całym akademickim świecie USA. Podaje się go jako przykład współpracy ponad ideologicznymi różnicami, który ma służyć podniesieniu poziomu edukacji.

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

  • W latach 1993–1998 udzielał się jako nominat prezydenta w Komisji Praw Obywatelskich Stanów Zjednoczonych (United States Commission on Civil Rights)[1].
  • Od 2002 do 2009 członek Prezydenckiego Zespołu ds. Bioetyki[1]
  • Były doradca Sądu Najwyższego USA
  • Członek UNESCO's World Commission on the Ethics of Scientific Knowledge and Technology (COMEST)[1], członek zarządu Lynde and Harry Bradley Foundation, The Ethics and Public Policy Center, The Institute for American Values, The American Enterprise Institute, The Becket Fund for Religious Liberty i kilku innych organizacji.
  • Członek kolegiów redakcyjnych czasopism: „Touchstone”, „First Things” i „Public Discourse”

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]