Rurociąg naftowy Przyjaźń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rurociągu. Zobacz też: Drużba.
Przebieg rurociągu naftowego Przyjaźń w Europie
Rurociąg Przyjaźń nad rzeką Stryj we wsi Rozhurcze w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego na Ukrainie

Rurociąg naftowy Przyjaźń (ros. нефтепровод Дружба) – największy na świecie system rurociągów, łączący Syberię i Europę Środkową.

Decyzję o podjęciu budowy systemu "Przyjaźń" podjęto 18 grudnia 1958 na 10. sesji RWPG w Pradze. Rurociąg, który otwarto w 1964 roku, rozpoczyna bieg w Almietjewsku, biegnie poprzez Samarę i Briańsk do Mozyrza, gdzie rozdziela się na dwie nitki: północną, biegnącą przez Białoruś i Polskę do niemieckiego Lipska, oraz południową, biegnącą przez Ukrainę, Słowację dwoma odgałęzieniami do Czech i Węgier. W założeniu był systemem przesyłu ropy naftowej ze Związku Radzieckiego do krajów RWPG w Europie Środkowej.

Wobec coraz częstszego stosowania przez Rosję szantażu energetycznego, rozważane jest także przedłużenie obu nitek, północnej do niemieckiego Wilhelmshaven, a południowej do chorwackiego Omišalj, i tą drogą wprowadzenie rewersu ropy, dostarczanej przez tankowce z Bliskiego Wschodu i Afryki.

W skład systemu wchodzi między innymi około 8900 km rurociągów, które w ciągu każdego roku transportują około 66,5 miliona ton ropy naftowej, w tym samą północną nitką około 49,8 miliona ton.

Operatorem rurociągu w Rosji i tak zwanej bliskiej zagranicy jest Transnieft, na Słowacji – Transpetrol, w Polsce – PERN.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons