Jacek Moskwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Moskwa
Jacek Moskwa
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1948
Polska Warszawa
Zawód dziennikarz pisarz

Jacek Moskwa (ur. 22 marca 1948 w Warszawie) – polski dziennikarz prasowy i telewizyjny, pisarz, watykanista. W latach 1990-2005 korespondent z Rzymu i Watykanu. Autor książek biograficznych o papieżu Janie Pawle II.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Warszawie oraz Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po studiach rozpoczął pracę jako dziennikarz. Związany głównie z mediami katolickimi. W latach osiemdziesiątych był jednym z redaktorów podziemnego dwutygodnika „Solidarności Walczącej” "Horyzont". W 1987 roku podczas II pielgrzymki Jana Pawła II do Polski pracował w biurze prasowym Konferencji Episkopatu Polski. W latach 1988/1989 pełnił obowiązki zastępcy sekretarza Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ "Solidarność" Lechu Wałęsie. Od 1990 do 2005 r. korespondent polskich mediów akredytowany w Rzymie i przy Stolicy Apostolskiej; w tym charakterze odbył wiele podróży na pokładzie papieskiego samolotu m.in. do: Albanii, Libanu, Meksyku, USA, Indii, Gruzji, Jordanii, Izraela i na Kubę. Po powrocie do Polski wydawca „Świata Książki” i redaktor TVP - od początku 2010 roku pracuje wyłącznie jako pisarz i niezależny publicysta. Jest m.in. autorem książek biograficznych o papieżu Janie Pawle II. Od 1975 roku członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, od 1989 r. polskiego oddziału PEN Clubu, od 2003 r. Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 2008 r. wiceprezes Oddziału Warszawskiego i rzecznik prasowy Zarządu Głównego)[1]. Od maja 2010 r. wiceprezydent Rady Pisarzy Trzech Mórz, skupiającej organizacje literatów z 26 krajów Europy. Zasiada w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[2].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Praca dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1976, 1980 - nagrody Fundacji Reinholda Schneidera z Hamburga za eseje o chrześcijańskiej filozofii pokoju;
  • 1984 - nagroda Episkopatu Polski w konkursie z okazji 600-lecia Jasnej Góry za powieść „Pątnicy";
  • 1987 - nagroda Fundacji Reinholda Schneidera z Hamburga za esej o Maksymilianie Kolbem i Edycie Stein;
  • 1987 – Nagroda Niezależnych Dziennikarzy im. Ks. Stanisława Konarskiego za książkę „Antoni Marylski i Laski”;
  • 1997 - nagroda "Premio Internazionale Calabria" dla najlepszego korespondenta zagranicznego we Włoszech;
  • 2002 - znalazł się pośród 14 watykanistów z różnych krajów, zaproszonych jako autorzy modlitw i rozważań Drogi Krzyżowej odbywającej się w rzymskim Koloseum pod przewodnictwem papieża Jana Pawła II Opatrzył komentarzem stację ósmą (według numeracji włoskiej): „Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Jezusowi”.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Programy telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • W duchu i w prawdzie, (o ks. Janie Zieji) wspólnie z Krystyną Makrosińską, TVP 2, Warszawa 1991;
  • Polityka wschodnia Watykanu, Dyrekcja Programów Informacyjnych TVP, Warszawa 1991;
  • Znak sprzeciwu, XV-lecie pontyfikatu Jana Pawła II, TVP 1, Warszawa 1993;
  • Pollone i Polska (o rodzinie Frassati – Gawrońskich) wspólnie z Agnieszką Matynia – Dąbrowską, TVP 1, Warszawa 1994;
  • Jak rozpoznać Ośmiornicę? (o mafii we Włoszech) wspólnie z Agnieszką Matynia-Dąbrowską , TVP 1, Warszawa 1994;
  • Książki nocą. Śmierć ostatniego samuraja, (o twórczości Yukio Mishimy), Agencja Produkcji Telewizyjnej dla TVP 2 .

Przypisy

  1. SPP Zarząd Oddziału Warszawa. [dostęp 2010-12-29].
  2. Historia CMWP (pol.). freepress.org.pl. [dostęp 11 grudnia 2013].
  3. Red. Jacek Moskwa. www.wsd.edu.pl. [dostęp 2010-12-29].