Konserwatywny liberalizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest artykuł z serii
Konserwatyzm

 p  d  e 
To jest artykuł z serii
Liberalizm

 p  d  e 

Konserwatywny liberalizm zwany także konserwatyzmem liberalnym (w USA wolnościowy konserwatyzm ang. libertarian conservatism) – pogląd będący połączeniem liberalizmu w gospodarce i konserwatyzmu w kwestiach społeczno-obyczajowych i politycznych, a także ustrojowych. Konserwatywni liberałowie uważają, że idee konserwatyzmu (poszanowanie tradycji) i liberalizmu (połączenie wolności z odpowiedzialnością) nie tylko nie są sprzeczne ze sobą, ale dobrze się uzupełniają. Odwołują się do myślicieli takich jak David Hume, John Locke, Edmund Burke, Alexis de Tocqueville czy John Acton[1].

Podstawowe idee[edytuj | edytuj kod]

Główne idee konserwatywnego liberalizmu w Polsce określa się często hasłem: wolność, własność, sprawiedliwość[2].

  • Wolność w konserwatywno-liberalnym znaczeniu oznacza swobodę działań, zwłaszcza gospodarczych. W sferze publicznej oznacza wolność wyznania i podejmowania decyzji personalnych z zastrzeżeniem, iż nie szkodzi to innym osobom[3].
  • Własność – prawo do własności jest podstawowym i naturalnym prawem każdego człowieka. Własność nie może być naruszona, ani ograniczona przez państwo, ani inne osoby lub organizacje prawne takie jak związki zawodowe. Państwo nie powinno nakładać nadmiernych i niekorzystnych podatków[4].
  • Sprawiedliwość – państwo nie powinno mieć możliwości redystrybucji dóbr (czyli "zabieranie jednym i dawanie drugim") oraz wspomagania grup społecznych. Prawo ma uwzględniać kary adekwatne do czynu[5].

Krytyka socjalizmu[edytuj | edytuj kod]

Na nurt konserwatywno-liberalny duży wpływ wywarli ekonomiści związani z austriacką szkołą ekonomii, między innymi F.A. Hayek, Ludwig von Mises, Hans-Herman Hoppe czy Murray Rothbard oraz klasyczni liberałowie[6][7][8]. Według Hansa Hermana-Hoppe państwa, w których środki produkcji sa państwowe, a także w tych gdzie są one bardziej uspołecznione, są mniej rozwinięte i biedniejsze od tych, w których środki produkcji są pod kontrolą prywatnych przedsiębiorców. Ludwig von Mises twierdził, że próba wyrównania dochodów poprzez interwencjonizm państwowy prowadzi do pomniejszenia dochodu narodowego, a w konsekswencji pomniejszenia średniego dochodu na osobę. W ten sposób socjalista rzekomo woli mniejszy średni dochód na osobę od większej nierówności i większego średniego dochodu na osobę. Według Misesa jest to nieuzasadnione[9].

Ugrupowania konserwatywno-liberalne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy