Sąd apelacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sąd Apelacyjny)
Skocz do: nawigacji, szukaj

Sąd apelacyjny – organ wymiaru sprawiedliwości powołany do rozstrzygania w II instancji spraw z zakresu:

z obszaru działania co najmniej dwóch podległych mu sądów okręgowych (obszar apelacji).

Sądy apelacyjne rozpoznają także kwestie szczególne przekazane im bezpośrednio przez ustawę. Są również sądami dyscyplinarnymi I instancji dla sędziów.

Sądy apelacyjne utworzone zostały w 1990 r. wraz z przywróceniem przedwojennej, trójstopniowej organizacji sądownictwa. Tak jak wszystkie inne sądy powszechne powołuje je i znosi Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa.

[edytuj] Sądy apelacyjne

13 sierpnia 1990 roku minister Aleksander Bentkowski podpisał rozporządzenie, mocą którego powołano 7 sądów apelacyjnych: w Warszawie, Białymstoku, Gdańsku, Lublinie, Łodzi, Poznaniu i Rzeszowie. Natomiast sądy apelacyjne w Katowicach, Krakowie, Szczecinie i Wrocławiu powołane zostały 3 września 1990. Wszystkie sądy rozpoczęły swoją działalność 1 października 1990.

Information icon.svg Osobny artykuł: Sąd Apelacyjny w Białymstoku.
Information icon.svg Osobny artykuł: Sąd Apelacyjny w Rzeszowie.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Strony internetowe sądów apelacyjnych

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach