RWD-9
| RWD-9 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | DWL |
| Konstrukcja | Mieszana |
| Załoga | 4 osoby |
| Historia | |
| Data oblotu | 1933 |
| Wycofanie ze służby | 1938 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | Walter Bora, GR-760 |
| Moc | 162 kW (220KM), 212kW (290KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,64 m |
| Długość | 7,6 m |
| Wysokość | 2,03 m |
| Powierzchnia nośna | 16 m² |
| Masa | |
| Własna | 560 kg |
| Zapas paliwa | 160 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 281 km/h |
| Prędkość przelotowa | 255 km/h / 245 km/h (dla silnika GR-760) |
| Prędkość minimalna | 54 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 6,1 m/s |
| Pułap | 7000 m |
| Zasięg | 800 km (dla silnika GR-760) |
| Rozbieg | 55 m |
RWD-9 - polski samolot, rozwinięcie konstrukcji RWD-6, który w 1932 wygrał zawody Challenge International des Avions de Tourisme.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Podobnie jak w przypadku RWD-6 prototyp samolotu zbudowany został z pieniędzy społecznych. Zbudowany został specjalnie z myślą o uczestnictwie w zawodach Challange w 1934 roku. W konstrukcji uwzględniono przyczynę katastrofy, w której zginęli Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura, tzn. zbyt mało sztywne skrzydło. Pierwszy lot RWD-9 odbył się 4 grudnia 1933 roku. Samolot oblatał pilot doświadczalny RWD, Kazimierz Chorzewski. Prototyp napędzany był rzędowym silnikiem Menasco o mocy 195 kW (265 KM), 4 egz. w wersji RWD-9S posiadała prototypowe polskie silniki gwiazdowe z reduktorem Skoda GR-760 o mocy 213 kW (290 KM) konstrukcji inż. Stanisława Nowkuńskiego, a 4 kolejne egzemplarze w wersji RWD-9W z czechosłowackimi silnikami Walter Bora o mocy 162 kW (220 KM).
Innowacyjnością RWD-9 było: zastosowanie interceptorów sprzężonych z lotkami (dla poprawy sterowności poprzecznej na małych prędkościach), szczelinowe klapy również sprzężone z lotkami i slotami (dla obniżenia prędkości minimalnej), sprawny system składania skrzydła (czas jedynie 44 sekundy), podwozie z amortyzacją o dużym skoku i skutecznymi hamulcami (dla skrócenia dobiegu).
Samolot RWD-9S nr. rej. SP-DRD z nr. konkursowym 71, załoga kpt. Bajan i mech. Pokrzywka zajęła na Challange'u w 1934 I miejsce. II miejsce także należało do Polaków - samolot SP-DRC pilotowała załoga Stanisław Płonczyński i Stanisław Ziętek.
W samolocie tym, w katastrofie nad morzem (Zatoka Pucka) zginął lecący jako pasażer gen. Gustaw Orlicz-Dreszer z pilotem, kpt. Aleksandrem Łagiewskim w wyniku zawadzenia samolotem o taflę wody.
[edytuj] Rekonstrukcja samolotu
Fundacja Zabytki Polskiego Nieba przygotowuje rekonstrukcję samolotu RWD-9. Obecnie inicjatywa ta jest w fazie początkowej, gromadzone są materiały i opracowania, które pozwolą przygotować dokumentację techniczną rekonstruowanego samolotu.[1]
[edytuj] Źródła
- Andrzej Glass, "Polskie konstrukcje lotnicze do 1939", Tom II, Stratus Sandomierz 2007
Przypisy
|
|||||
