Sonny Bill Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sonny Bill Williams
Sonny Bill Williams
Pełne imię i nazwisko Sonny William Williams[1][2]
Pseudonim SBW, Superman[3]
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1985
Auckland
Wzrost 194 cm[4]
Masa ciała 108 kg[4]
Rugby union
Pozycja środkowy ataku, skrzydłowy
Kariera seniorska[a]
Reprezentacja narodowa[b]
Rugby league
Pozycja wspieracz, filar, środkowy
Kariera juniorska
Kariera seniorska
Reprezentacja narodowa
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 6 października 2013 r.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 30 listopada 2013 r.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sonny Bill Williams (ur. 3 sierpnia 1985 r. w Auckland[5]) – nowozelandzki gracz rugby (w odbu odmianach) i bokser. Jest zaledwie drugim zawodnikiem, który reprezentował Nową Zelandię na poziomie międzynarodowym najpierw w rugby league, a następnie w rugby union. W rugby league występuje najczęściej na pozycji wspieracza młyna, zaś w rugby union przeważnie jako środkowego ataku. Znany jest przede wszystkim z umiejętności oddawania piłki „na kontakcie” (w czasie bycia szarżowanym)[6] oraz atakowania barkiem podczas swojej kariery w rugby league[7][8].

Rugby[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalną karierę w rugby league rozpoczynał w 2004 roku w klubie australijskiej NRL, Canterbury-Bankstown Bulldogs. Po zaledwie pięciu meczach w pierwszym zespole otrzymał powołanie do reprezentacji Nowej Zelandii[9] (został wówczas najmłodszym reprezentantem kraju wśród zawodników przedniej formacji (forwards)[4]. W swoim debiutanckim sezonie NRL z Buldogami wywalczył tytuł mistrzowski, choć w większości spotkań pojawiał się na boisku z łaki rezerwowych[9]. Był wówczas najmłodszym zawodnikiem Canterbury, który podpisał profesjonalny kontrakt z klubem, jak również najmłodszym w historii zespołu, który zagrał w finale[8].

W 2008 roku w budzących kontrowersje okolicznościach przeniósł się do francuskiego klubu rugby union RC Toulonnais[8][10]. W 2010 roku Williams podpisał umowę z New Zealand Rugby Union, na mocy której zagwarantowano mu miejsce w składzie All Blacks podczas Pucharu Świata w 2011 roku. W związku z tym zawodnik powrócił do Nowej Zelandii, by w sezonie 2010 rozpocząć grę w zespole Canterbury z National Provincial Championship. W 2011 roku został wybrany do Crusaders grających w elitarnych rozgrywkach Super Rugby. Dotarł z nimi do finału, gdzie jednak Crusaders ulegli Queensland Reds[8].

W barwach nowozelandzkiej drużyny narodowej w odmianie piętnastoosobowej zadebiutował 6 listopada 2010 roku w rozgrywanym na stadionie Twickenham pojedynku z reprezentacją Anglii. Rok później z zespołem All Blacks wywalczył złoty medal Pucharu Świata[11].

W 2012 roku w Super Rugby występował w drużynie Chiefs[12], z którą zajął pierwsze miejsce[13]. Po zakończeniu sezonu podpisał obowiązujący do końca roku kontrakt z japońskim Panasonic Wild Knights[14].

Pod koniec 2012 roku Williams ponownie zmienił odmianę rugby, ogłaszając swój powrót do NRL, do Sydney Roosters[15]. Również i tym razem w swoim pierwszym sezonie w nowej drużynie zdołał wywalczyć mistrzostwo ligi[8]. Wobec zgłoszenia przez Williamsa chęci uczestniczenia w Pucharze Świata, został on włączony do 24-osobowego Kiwis[16]. Tam reprezentacja Nowej Zelandii dotarła do finału, w którym jednak wysoko uległa australijskim Kangaroos[17]. Dwa dni przed meczem finałowym Rugby League International Federation uhonorowała SBW tytułem zawodnika roku 2013 (2013 RLIF Player of the Year). Był to pierwszy przypadek, kiedy tę ustanowioną w 2008 roku nagrodę otrzymał gracz spoza Australii[18].

Boks[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku rozpoczął także karierę bokserską w wadze ciężkiej[4] – wszystkie sześć dotychczasowych pojedynków zakończyło się jego zwycięstwem (trzy przez nokaut)[19].

Przypisy

  1. Williams, Sonny Bill (ang.). New Zealand League. [dostęp 2013-12-04].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Player statistics - Williams Sonny William - club stats (ang.). It's Rugby. [dostęp 2013-12-04].
  3. Jim Holden: New Zealand holds its breath for Superman to fly in. Express, 2011-10-06. [dostęp 2013-12-04].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Sonny Bill Williams (ang.). Puchar Świata w Rugby League 2013, 2013-11. [dostęp 2013-12-04].
  5. 5,0 5,1 Sonny Bill Williams (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2013-12-04].
  6. Chris Hewett: Williams and Carter produce a Super show for Twickenham (ang.). The Independent, 2011-03-28. [dostęp 2013-12-04].
  7. Steve Ricketts, Karl deKroo: Shoulder charge or not (ang.). Courier Mail, 2008-03-26. [dostęp 2013-12-04].
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Roosters NRL grand final success seals Sonny Bill Williams' place as the best two-code player in history (ang.). W: Herald Sun [on-line]. [dostęp 2013-12-04].
  9. 9,0 9,1 Sonny Bill Williams (ang.). Rugby League Project. [dostęp 2013-12-04].
  10. Anne Barrowclough: French defection makes Sonny Bill Williams Australia's top hate figure (ang.). The Times, 2008-07-28. [dostęp 2011-10-12].
  11. Sonny Bill Williams (ang.). Official Rugby World Cup 2011 Site. [dostęp 2013-12-04].
  12. Sonny Bill Williams re-signs with NZRU and Chiefs (ang.). Chiefs, 2011-11-09. [dostęp 2013-12-04].
  13. Match breakdown: Chiefs vs Sharks 04 August 2012 (ang.). South African Rugby Union, 2012-08-04. [dostęp 2013-12-04].
  14. Evan Pedgen: It's Sushi Boy Williams, Sonny off to Japan (ang.). Rugby Heaven (stuff.co.nz), 2012-07-10. [dostęp 2013-12-04].
  15. Sonny Bill Williams confirms return to rugby league with Sydney Roosters (ang.). W: The Guardian [on-line]. Reuters, 2012-11-13. [dostęp 2013-12-04].
  16. Sonny Bill Williams Added to Kiwis Squad (ang.). New Zealand Rugby League, 2013-10-09. [dostęp 2013-12-04].
  17. Paul Fletcher: Rugby League World Cup 2013: New Zealand 2-34 Australia (ang.). BBC Sport, 2013-11-30. [dostęp 2013-12-04].
  18. Williams crowned RLIF International Player of the Year (ang.). Rugby League International Federation, 2013-11-28. [dostęp 2013-12-04].
  19. Sonny Bill Williams (ang.). BoxRec. [dostęp 2013-12-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]