Tadeusz Olszański (dziennikarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Tadeusz Olszański, pseud. i kryptonimy Simenfalvy, T.O., tad. (ur. 28 sierpnia 1929 w Stanisławowie), polski dziennikarz, publicysta, tłumacz.

Jest synem Tadeusza Olszańskiego (ur. 1878 w Kupczyńcach pod Tarnopolem) i Katarzyny Simenfalvy (ur. 1898), z pochodzenia Węgierki. W czasie II wojny światowej przebywał jako uchodźca na terenie Węgier.

W 1952 ukończył studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Od tego czasu pracuje jako dziennikarz, specjalizujący się głównie w tematyce Węgier oraz sporcie. W latach sześćdziesiątych kierował działem sportowym w redakcji "Sztandaru Młodych". Później pracował w redakcji "Sportowca", Telewizji Polskiej oraz w Krajowej Agencji Wydawniczej. Jako dziennikarz sportowy wielokrotnie relacjonował igrzyska olimpijskie. Jest również autorem wielu książek o tematyce sportowej. Dokonał także około 40 przekładów literatury węgierskiej, w tym Chłopców z placu broni Ferenca Molnára i Byłem asystentem doktora Mengele Miklosa Nyiszli. Zdobył wiele krajowych i zagranicznych nagród oraz wyróżnień. W latach 1986-1990 był również dyrektorem Ośrodka Kultury Polskiej w Budapeszcie. Swoją fascynację narodem, kulturą i kuchnią węgierską opisał w przewodniku kulinarnym Nobel dla papryki. W latach 1990-1994 pracował jako korespondent Polskiego Radia i Telewizji na Węgrzech oraz w Jugosławii. Od wielu lat jest publicystą tygodnika "Polityka".

Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Ma dwoje dzieci - córkę Agatę (ur. 1957), historyka sztuki, i syna Michała (ur. 1954), dziennikarza.

W 2008 opublikował wspomnieniową książkę Kresy kresów. Stanisławów, obejmującą okres dzieciństwa spędzonego w Stanisławowie.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Republiki Węgierskiej (2009).[1]

Przypisy

  1. Węgrzy odznaczyli Olszańskiego. „Polityka”, s. 98, 2009-05-09 (pol.). [dostęp 2010-03-13]. 
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Tadeusza Olszańskiego

[edytuj] Źródła

  • Elżbieta Ciborska, Leksykon polskiego dziennikarstwa, Dom Wydawniczy "Elipsa", Warszawa 2000.
  • Tadeusz Olszański, Kresy kresów. Stanisławów, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2008, ISBN 978-83-244-0077-5.
  • Tadeusz Olszański, Stanisławów jednak żyje, Wydawnictwo: Iskry, ISBN: 978-83-244-0137-6
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj