Rezerwat przyrody Torfowisko pod Zieleńcem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Torfowisko pod Zieleńcem)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody "Torfowisko pod Zieleńcem"
{{{Opis_zdjęcia}}}
Fragment torfowiska
Rodzaj rezerwatu florystyczny
Charakter śródleśny
Państwo  Polska
Mezoregion Góry Bystrzyckie
Data utworzenia 1954
Powierzchnia 156,8 ha
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Torfowisko pod Zieleńcem
Torfowisko pod Zieleńcem
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Torfowisko pod Zieleńcem
Torfowisko pod Zieleńcem
Ziemia 50°20′30″N 16°25′30″E/50,341667 16,425000Na mapach: 50°20′30″N 16°25′30″E/50,341667 16,425000
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Rezerwaty przyrody w Polsce
Portal Portal Ochrona środowiska
Wieża widokowa

Rezerwat przyrody "Torfowisko pod Zieleńcem" – florystyczny rezerwat przyrody w południowo-zachodniej Polsce w Górach Bystrzyckich, w Sudetach Środkowych, województwo dolnośląskie

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat położony jest w północno-zachodniej części Gór Bystrzyckich, we wschodniej części Sudetów Środkowych,około 2,1 km na wschód od dzielnicy Dusznik-Zdroju - Zieleńca.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat został utworzony w 1954 roku zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (Monitor Polski z 1954 r., Nr 22, Poz. 358). Jest to rezerwat o powierzchni 156,8 ha, utworzony dla ochrony ciekawych i rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk roślinych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony naturalnego torfowiska wysokiego z brzozą karłowatą Betula nana.

Torfowisko położone jest na zachodnim zboczu Bieśca na wysokości 760 m n.p.m.. Miąższość torfu przekracza miejscami 8 m. Podłoże torfowiska tworzą nieprzepuszczalne skały: margle i piaskowce usadowione na gnejsach, ukształtowanie terenu jest niemal poziome, a obszar torfowiska leży dokładnie na wododziale pomiędzy zlewiskiem Morza Bałtyckiego i Północnego, obszar jest częściowo bezodpływowy. Z okolic torfowiska wypływają źródliskowe potoki Dzikiej Orlicy. Przepływające przez rezerwat strumienie mają wodę zabarwioną na ciemnoczerwony kolor. Związane jest to z wypłukiwaniem z torfowiska kwasów humusowych. Mimo to woda nadaje się do picia. Woda w potokach rezerwatu ma kwaśny odczyn, jej pH wynosi 3,8-4,0.

Torfowisko o pow. 270 ha tworzą dwie misy: "Topielisko" i "Czarne Bagno", przy czym rezerwat przyrody obejmuje Topielisko i tylko fragment Czarnego Bagna, częściowo zamarłego wskutek drenowania. Na kępach poprzedzielanych oczkami wodnymi rośnie bogata roślinność torfowiskowa. Ze względu na urokliwość krajobrazu miejsce to ma charakter uroczyska. Urokliwość tego miejsca doceniono już w 1919 r., gdy utworzono tu, jeden z pierwszych w Niemczech, rezerwat przyrody o obszarze 85 ha. W okresie międzywojennym poszerzono go do 218 ha, budując przy okazji drewniane pomosty i wieże widokowe a w 1954 r. rezerwat zmniejszono do 156,8 ha. Krajobraz torfowiska bywa porównywany do tundry arktycznej, tajgi syberyjskiej, a nawet do wyglądu Europy z czasów panowania lodowca. Istnieją przypuszczenia, że torfowisko jest reliktem epoki lodowcowej, a jego wiek oszacowano na 7600 lat. Obiekt stanowi dużą atrakcją turystyczną i przyrodniczą.

Flora[edytuj | edytuj kod]

Flora rezerwatu w obrębie torfowiska, liczy kilkadziesiąt taksonów roślin naczyniowych, charakteryzuje się ciekawą listą florystyczną. Najciekawsze gatunki, które występują to wiele gatunków mchów i torfowców (Sphagnum), brzoza karłowata (Betula nana) mająca jedno z trzech stanowisk w Polsce, sosna błotna (Pinus uliginosus) - jedno z ośmiu stanowisk w Polsce, żurawina błotna (Oxycoccus palustris), borówka bagienna (Vaccinium uliginosum), bagno zwyczajne (Ledum palustre), turzyce (Carex spp.) - wiele gatunków, bagnica torfowa (Scheuzeria palustris), bażyna czarna (Empetrum nigrum), wełnianka pochwowata (Eriophorum vaginatum), borówka brusznica (Vaccinium vitis-idaea). Z roślin owadożernych ma stanowiska rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia) i rosiczka długolistna (Drosera anglica).

Świat zwierząt[edytuj | edytuj kod]

Z entomofauny na terenie rezerwatu mają swoje stanowiska głównie motyle i ważki.

Z awifauny na terenie rezerwatu gnieździ się: cietrzew (Lyrurus tetrix), głuszec (Tetrao urogallus), świergotek łąkowy (Anthus pratensis), bocian czarny (Ciconia nigra). Cietrzew i głuszec, jako zagrożone wymarciem na terenie kraju, umieszczone są w Polskiej Czerwonej Księdze.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez środek rezerwatu prowadzi szlak turystyczny

  • szlak turystyczny zielony zielony - prowadzący z Zieleńca do Polanicy-Zdroju
  • Na terenie rezerwatu (wzdłuż zielonego szlaku turystycznego) znajduje się ścieżka przyrodnicza prezentująca na tablicach przyrodę torfowiska, proces powstawania torfu itp.
  • Na terenie rezerwatu przy głównej grobli znajduje się nowa drewniana wieża widokowa, z której rozciągają się ograniczone widoki, głównie na północną część kompleksu ("Topieliska").

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Motyle Europy (pol.). 01-01-2010. [dostęp 2010-07-16].
  2. 2,0 2,1 Jarosław Buszko: Atlas rozmieszczenia motyli dziennych w Polsce 1986 - 1995. Toruń: Turpres, 1997. ISBN 83-86-781-40-8.
  3. 3,0 3,1 Jarosław Buszko, Janusz Masłowski: Motyle Dzienne Polski. Nowy Sącz: Koliber, 2008. ISBN 978-83-925150-4-3.
  4. Motyle Europy (pol.). 01-01-2010. [dostęp 2010-07-16].
  5. Günter Ebert (red.): Die Schmeterlinge Baden - Württembergs - Band I., TagfalterI. Stuttgart: Verlag Eugen Ulmer, 1993, s. 237-244. ISBN 978-83-925150-4-3.
  6. 6,0 6,1 Zbigniew Głowaciński, Janusz Nowacki. Polska Czerwona Księga Zwierząt -Bezkręgowce (red.). „PAN, AR”, s. 447, 2004 (pol.). 
  7. Rafał Bernard, Paweł Buczyński, Grzegorz Tończyk, Jacek Wendzonka: Atlas rozmieszczenia ważek (Odonata) w Polsce. Poznań: WN Bogucki, 2009. ISBN 978-83-61320-54-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Staffa M; (red.) 1992. Słownik geografii turystycznej Sudetów. T.14. Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie. Wyd. PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków.ISBN 8370053408
  2. M.Gałowski; Przewodnik turystyczny: "Góry Bystrzyckie i Orlickie"; Ofic. Wydawnicza "Brama"; Kłodzko 2007r.; ISBN 9788360549049
  3. S.Namysł; mapa turystyczna ; "Góry Bystrzyckie i Orlickie";skala 1:40 000; Wyd. "PLAN"; Wrocław 2004r.; ISBN 8388049705

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Centralny rejestr obszarów chronionych - Torfowisko pod Zieleńcem