Walerija Sołowjowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Walerija Sołowiewa)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walerija Sołowjowa
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Saratów
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1992
Saratów
Wzrost 168 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Andriej Kozłow
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 165 (15 kwietnia 2013)
Australian Open 3Q (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 109 (31 grudnia 2012)

Walerija Sołowjowa, ros. Валерия Александровна Соловьева (ur. 3 listopada 1992 w Saratowie) – rosyjska tenisistka, mistrzyni juniorskiego turnieju wielkoszlemowego US Open z 2009 roku w grze podwójnej.

Pierwszy kontakt z zawodowym tenisem miała w czerwcu 2009 roku, kiedy to otrzymała dziką kartę do udziału w kwalifikacjach do niewielkiego turnieju ITF w holenderskim Apeldoorn. Nie zagrała tam jednak żadnego meczu, oddając już pierwszy mecz walkowerem. Po tym nieudanym starcie zagrała w wielkoszlemowym turnieju US Open w grze podwójnej dziewcząt i w parze z Ukrainką Maryną Zanewśką wygrała cały turniej.

W styczniu 2010 roku wygrała kwalifikacje do turnieju ITF w Plantation i wystąpiła w turnieju głównym. W pierwszej rundzie trafiła na Karolinę Kosińską i po trzysetowym meczu przegrała, odpadając tym samym z turnieju. 1 sierpnia 2010 roku wygrała swój pierwszy, i jak dotąd jedyny, turniej singlowy w Bree, pokonując w finale Francuzkę Myrtille Georges. Tydzień później, na turnieju w Moskwie, wygrała pierwszy turniej deblowy, gdzie w parze z Nadieżdą Guskową zwyciężyła z parą Teodora Mircic / Marija Mirkovic. W sumie na swoim koncie ma wygrany jeden turniej singlowy i pięć deblowych rangi ITF.

W lutym 2011 roku spróbowała swoich sił w rozgrywkach cyklu WTA i zagrała w kalifikacjach do turnieju Copa Colsanitas Santander w Bogocie ale Włoszka, Corinna Dentoni okazała się od niej lepsza już w pierwszej rundzie tych kwalifikacji. Udanie natomiast przeszła kwalifikacje do turnieju Baku Cup i po wygraniu decydującego o awansie meczu z Tatią Mikadze zagrała w turnieju głównym. W fazie głównej imprezy przegrała w pierwszej rundzie z Anastasiją Pawluczenkową.

W 2012 roku zwyciężyła w pierwszym turnieju WTA, a miało to miejsce w Baku, kiedy razem z Iryną Buriaczok pokonały 6:3, 6:2 Evę Birnerovą i Albertę Brianti.

Na początku stycznia 2013 roku, również z Buriaczok, doszła do finału w Shenzhen, gdzie uległy 0:6, 5:7 parze Chan Hao-chingChan Yung-jan. W kwietniu razem z Ralucą Olaru osiągnęły finał w Katowicach, gdzie w meczu mistrzowskim przegrały z Larą Arruabarreną i Lourdes Domínguez Lino 4:6, 5:7.

Turnieje WTA [edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International

Gra podwójna [edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 28 lipca 2012 Baku Twarda (hala) Ukraina Iryna Buriaczok Czechy Eva Birnerová
Włochy Alberta Brianti
6:3, 6:2
Finalistka 1. 5 stycznia 2013 Shenzhen Twarda Ukraina Iryna Buriaczok Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
0:6, 5:7
Finalistka 2. 14 kwietnia 2013 Katowice Ceglana (hala) Rumunia Raluca Olaru Hiszpania Lara Arruabarrena
Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
4:6, 5:7

Bibliografia [edytuj]