Raluca Olaru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ioana Raluca Olaru
Ioana Raluca Olaru
Państwo  Rumunia
Miejsce zamieszkania Bukareszt
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1989
Bukareszt
Wzrost 173 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 53 (27 lipca 2009)
Australian Open 1R (2008, 2010)
Roland Garros 3R (2007)
Wimbledon 2R (2009, 2010)
US Open 2R (2007, 2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 61 (17 marca 2014)
Australian Open 2R (2010, 2014)
Roland Garros 1R (2009, 2010, 2014)
Wimbledon 2R (2013)
US Open 1R (2009, 2014)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ioana Raluca Olaru (ur. 3 marca 1989 w Bukareszcie) – rumuńska tenisistka.

Olaru jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. W 2005 roku została finalistką juniorskiego wielkoszlemowego French Open zarówno w grze pojedynczej, jak i w podwójnej.

Jest zwyciężczynią licznych turniejów ITF w obydwu konkurencjach. W październiku 2006 roku zadebiutowała w imprezie zawodowej w Seulu, po przejściu kwalifikacji. W pierwszej rundzie uległa Japonce Ai Sugiyamie 6:1, 2:6, 4:6. Tydzień później przegrała w trzeciej rundzie kwalifikacji do imprezy w Tokio z Camille Pin. W Québecu również odpadła na tym samym etapie.

W parze z Mihaelą Buzărnescu triumfowała w deblowym US Open 2006 w konkurencji gry podwójnej dziewcząt, pokonując w spotkaniu mistrzowskim debel Sharon FichmanAnastasija Pawluczenkowa. Rumunki pozbawiły w ten sposób Pawluczenkową juniorskiego deblowego Wielkiego Szlema.

Pierwszego wygranego zawodowego spotkania doczekała się w lutym 2007 w Memphis. Przeszła kwalifikacje, a w pierwszej rundzie pokonała Lauren Albanese 3:6, 6:4, 6:3. Wygrała z Abigail Spears i liderką rankingu deblistek, Samanthą Stosur, w półfinale ulegając Venus Williams. Ustanowiła tym samym rekord swojego najlepszego występu zawodowego, czyli jedną drugą finału.

W karierze osiągnęła jeden finał zawodów singlowych WTA Tour. W 2009 roku przegrała w meczu mistrzowskim w Bad Gastein z Andreą Petković 2:6, 3:6.

W grze podwójnej sześciokrotnie osiągała finał. Pierwszy w Budapeszcie w 2008 roku, gdy razem z Vanessą Henke uległy Alizé Cornet i Janette Husárovej 7:6(5), 1:6, 6–10. W tym samym roku w Taszkencie, gdzie występowała razem z Olhą Sawczuk, triumfowała, wygrywając nad parą Nina BratczikowaKathrin Wörle 5:7, 7:5, 10–7.

W 2011 roku w Acapulco wspólnie z Mariją Korytcewą pokonały w meczu mistrzowskim Lourdes Domínguez Lino oraz Arantxę Parrę Santonję wynikiem 3:6, 6:1, 10–4.

W sezonie 2013 jej partnerką była Walerija Sołowjowa. W kwietniu debel awansował do finału w Katowicach, ulegając Larze Arruabarrenie i Lourdes Domínguez Lino 4:6, 5:7. W czerwcu para zwyciężyła w Norymberdze, triumfując nad Anną-Leną Grönefeld i Květą Peschke 2:6, 7:6(3), 11–9.

W maju 2014 roku awansowała do finału zawodów w Norymberdze. W meczu mistrzowskim razem z Szachar Pe’er uległy parze Michaëlla KrajicekKarolína Plíšková wynikiem 0:6, 6:4, 6–10. W lipcu debel osiągnął finał w Baku. Zawodniczki przegrały jednak z Aleksandrą Panową i Heather Watson 2:6, 6:7(3).

Od 2007 roku reprezentuje Rumunię w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 26 lipca 2009 Bad Gastein Ceglana Niemcy Andrea Petković 2:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 5 lipca 2008 Budapeszt Ceglana Niemcy Vanessa Henke Francja Alizé Cornet
Słowacja Janette Husárová
7:6(5), 1:6, 6–10
Zwyciężczyni 1. 5 października 2008 Taszkent Twarda Ukraina Olha Sawczuk Rosja Nina Bratczikowa
Niemcy Kathrin Wörle
5:7, 7:5, 10–7
Zwyciężczyni 2. 26 lutego 2011 Acapulco Twarda Ukraina Marija Korytcewa Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
3:6, 6:1, 10–4
Finalistka 2. 14 kwietnia 2013 Katowice Ceglana (hala) Rosja Walerija Sołowjowa Hiszpania Lara Arruabarrena
Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 3. 15 czerwca 2013 Norymberga Ceglana Rosja Walerija Sołowjowa Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
2:6, 7:6(3), 11–9
Finalistka 3. 24 maja 2014 Norymberga Ceglana Izrael Szachar Pe’er Holandia Michaëlla Krajicek
Czechy Karolína Plíšková
0:6, 6:4, 6–10
Finalistka 4. 27 lipca 2014 Baku Twarda Izrael Szachar Pe’er Rosja Aleksandra Panowa
Wielka Brytania Heather Watson
2:6, 6:7(3)
Zwyciężczyni 4. 12 października 2014 Linz Twarda (hala) Stany Zjednoczone Ana Tatiszwili Niemcy Annika Beck
Francja Caroline Garcia
6:2, 6:1

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2005 Francja French Open Ceglana Węgry Ágnes Szávay 2:6, 1:6

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2005 Francja French Open Ceglana Kazachstan Amina Rakhim Białoruś Wiktoria Azarenka
Węgry Ágnes Szávay
6:4, 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 2006 Stany Zjednoczone US Open Twarda Rumunia Mihaela Buzărnescu Kanada Sharon Fichman
Rosja A. Pawluczenkowa
7:5, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]