Wojciech Pilichowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojciech Pilichowski
JKRUK 20110508 WOJCIECH PILICHOWSKI BUSKO IMG 7914.jpg
Wojciech Pilichowski
Busko-Zdrój, 8 maja 2011 r.
Imię i nazwisko Wojciech Pilichowski
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1969
Warszawa
Pochodzenie Polska
Instrument gitara basowa
Gatunek pop rock, pop, fusion, jazz
Zawód muzyk
Powiązania Muzyczna Owczarnia, Wojciech Olszak, Radek Owczarz, Bartek Papierz, Marek Raduli, Tomasz Łosowski
Zespół
Woobie Doobie,
Karate Musiq,
Yeednoo,
Pilichowski Band (również jako ΠBand),
ΠR2 (również jako Pi-eR-2).
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Wojciech Pilichowski (ur. 16 kwietnia 1969 w Warszawie[1]) – polski basista, muzyk sesyjny, kompozytor. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wojtek Pilichowski podczas koncertu

Współpracował z tak różnorodnymi muzykami jak m.in. Michał Urbaniak, Gregg Bissonette (David Lee Roth, Joe Satriani), Simon Phillips, Tony Royster Jr., Thomas Lang[3][4], Ricky Latham, Maryla Rodowicz, Nicko McBrain (Iron Maiden), Jonathan Mover, Marco Minnemann (H-Blockx), Vinnie Moore, Kasia Groniec, Chris de Burgh, Enrique Iglesias, Basia Trzetrzelewska, Funky Filon, Edyta Górniak, Kasia Kowalska, Natalia Kukulska, Zbigniew Hołdys, Krzysztof Misiak, Jan Borysewicz. Nagrał kilkadziesiąt płyt jako muzyk sesyjny.

Działał również w Trio Basowym (Jurecki, Ścierański, Pilichowski), supergrupie Woobie Doobie (Olszak, Dąbrówka, Nowakowski, Grymuza, Pilichowski).

W połowie lat 90. założył wraz z Robertem Leszczyńskim, krótko działający zespół Karate Musiq.

W 2006 razem z grupą Yeednoo wydał album Yeednoo[5].

Otrzymywał nagrodę Dla Najlepszego Basisty według miesięcznika Gitara i Bas kolejno w latach 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, Dla Najlepszej Sekcji Rytmicznej według miesięcznika Gitara i Bas w latach 2001 (z perkusistą Michałem Dąbrówką) i 2003 (z Tomkiem Łosowskim) oraz nagrodę Playbox (przyznawaną przez wszystkie większe stacje radiowe w Polsce) dla najlepszego basisty w latach 1996, 1997, 1998, 2001.

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie prowadzi swój zespół Pilichowski Band (Pilichowski, Olszak, Romul, Twarowski, Mądzielewski, Świerk) oraz gra w grupie ΠR2 (Pilichowski, Raduli, Łosowski)[6].

W 2008 roku Pilichowski Band nagrał pierwszą w Polsce jazz-rockową koncertową płytę DVD – Electric Live at Art.Bem. Na płycie wystąpili również Marek Raduli, Marcin Nowakowski oraz basiści, w tym byli uczniowie Wojtka: Michał Grott, Paweł Bomert, Łukasz Dudewicz, oraz Bartek Królik i Bartek Wojciechowski.

Jest patronem największego internetowego forum basistów w Polsce. Uczy młodych basistów, aktywnie udzielając się w warsztatach muzycznych (m.in. w Muzycznej Owczarni w Jaworkach, Końskich, Grodkowie, Stalowej Woli, Kargowej czy Zamku w Kliczkowie).

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Wojtek Pilichowski
W. Pilichowski podczas koncertu Pilichowski Band z cyklu „Czwartek Jazzowy z Gwiazdą” w siedzibie Śląskiego Jazz Clubu. Gliwice, 15 grudnia 2006 roku
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Pilichowski Band, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Woobie Doobie, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule ΠR2, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Karate Musiq, w sekcji Dyskografia.

Szkoły na gitarę basową[edytuj | edytuj kod]

  • 1992 Lekcje gry na gitarze basowej techniką klangu – zeszyt
  • 1994 3x Bas – zeszyt
  • 1995 To jest gitara basowa – video VHS
  • 2006 Bass Connection – video DVD

Albumy solowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1994 Wojtek Pilichowski
  • 1996 Granat
  • 1998 Lodołamacz (na płycie widnieje nazwa zespołu P.U.F. co oznacza Pilich Und Funk)
  • 2001 Π
  • 2005 Definition of Bass
  • 2010 Fair Of Noise POL #44[7]
  • 2012 Koncert na Zamku Kliczków (płyta CD i DVD, premiera 2012-09-22)

jako muzyk sesyjny[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • O.H. (2001)

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Pilichowski, 3 x bas: nowe techniki: nowe metody nauki dla basistów już grających: klangowanie, gongowanie, szarpanie, podrywanie, slapowanie, Professional Music Press, 1997, ISBN 839004059X.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Nagroda Uwagi
2014 Najlepszy basista Guitar Awards 2013 1. miejsce[8]

Przypisy

  1. Wojciech Pilichowski (pol.). www.magazyngitarzysta.pl. [dostęp 2010-05-24].
  2. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  3. Radio Opole SA: Thomas Lang wystąpił w ramach Eventus Drum Fest (pol.). [dostęp 16 października 2009].
  4. Polskie Stowarzyszenie Perkusyjne: Międzynarodowy Festiwal Perkusyjny (pol.). [dostęp 16 października 2009].
  5. Naczelny Polsatu wydaje płytę. wp.pl, 2006-08-10. [dostęp 2011-12-30].
  6. Pilichowski Band, PiR2 (PL) – Mayones Guitars & Basses – handmade in Poland since 1982.
  7. http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=573&lang=
  8. Guitar Awards (pol.). guitarawards.eu. [dostęp 2014-04-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]