Basia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy piosenkarki. Zobacz też: Basia (rzeka).
Basia
Barbara Trzetrzelewska.jpg
Imię i nazwisko Barbara Trzetrzelewska
Pseudonim Basia
Data i miejsce urodzenia 30 września 1954
Jaworzno
Pochodzenie  Polska
Gatunek sophisti-pop, jazz
Zawód piosenkarka, producent muzyczny, autorka tekstów, kompozytorka
Aktywność od 1969
Wytwórnia płytowa Epic Records
Powiązania Matt Bianco, Perfect, Alibabki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Basia, właśc. Barbara Trzetrzelewska (ur. 30 września 1954 w Jaworznie) – polska piosenkarka, która na przełomie lat 80. i 90. odniosła światowy sukces nagrywając muzykę będącą mieszanką współczesnego jazzu i popu, o charakterystycznym południowoamerykańskim brzmieniu. Największym powodzeniem cieszyła się w Stanach Zjednoczonych, w Japonii, w Wielkiej Brytanii oraz we Francji. Jej głos ma rozpiętość trzech oktaw.[1]

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Barbara Trzetrzelewska zadebiutowała w 1969 roku w Jaworznie, w rockowym zespole muzycznym Astry, z którym w tym samym roku wystąpiła na I Ogólnopolskim Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu. Zespół wygrał ten festiwal, a występ wokalistki tak spodobał się szefowi żeńskiej grupy wokalnej Alibabki, że zapewniło to Basi współpracę z zespołem w latach 1972–1974. Od końca 1977 do początku 1979 śpiewała z debiutującą wówczas grupą rockową Perfect. W tym samym roku na świat przyszedł jej syn, Mikołaj.

W roku 1979 Basia zamieszkała w Stanach Zjednoczonych, ale dwa lata później przeprowadziła się do Wielkiej Brytanii. Tam od 1983 roku śpiewała obok Marka Reilly'ego w jazzowo-popowej grupie Bronze, w której poznała swojego wieloletniego współpracownika i współautora jej piosenek, klawiszowca Danny'ego White'a (młodszego brata jazzowego gitarzysty Petera White'a). Grupa zmieniła nazwę na Matt Bianco i nagrała debiutancki album Whose Side Are You On?, który ukazał się w 1984 roku i podbił Europę, sprzedając się w nakładzie ponad 1,5 mln egzemplarzy.[2] Album przyniósł także dwa brytyjskie przeboje Top 30: "Get Out of Your Lazy Bed" oraz "Half a Minute".

Po tym sukcesie Basia i Danny White opuścili Matt Bianco w roku 1985, aby rozpocząć solową karierę Basi. Dwa lata później ukazał się jej pierwszy album, Time and Tide. W pierwszej kolejności Basia podbiła rynek amerykański, gdzie wylansowała hit na liście Billboard Hot 100, tytułowy "Time and Tide". Jej album rozszedł się tam w nakładzie ponad miliona egzemplarzy, natomiast na całym świecie sprzedano blisko 2 mln sztuk albumu.[2] Druga płyta, London Warsaw New York, powtórzyła to osiagnięcie w roku 1990, promowana jednym z największych przebojów Basi, "Cruising for Bruising". Ten album także sprzedano w nakładzie ok. 2 mln kopii na świecie, z czego ponad milion w Stanach Zjednoczonych. Oba albumy trafiły na sam szczyt zestawienia Top Contemporary Jazz Albums Billboardu, a drugi trafił także na szczyt jej rocznego podsumowania. Sukcesy te uczyniły Basię sławną także poza granicami Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza w Azji (głównie w Japonii) oraz w Europie (głównie we Francji). W 1991 roku na rynek trafiło pierwsze wydawnictwo wideo Basi, A New Day, zawierające jej wszystkie wideoklipy oraz wywiad.

Jej trzeci studyjny album, The Sweetest Illusion, wydany w roku 1994, na rynku amerykańskim osiągnął nakład ponad pół miliona kopii i przyniósł hit "Drunk on Love", który trafił na 1. miejsce listy najczęściej granych piosenek w amerykańskich klubach, Billboard Dance Club Play. Poza Stanami Zjednoczonymi, album podbił przede wszystkim Japonię, a na całym świecie album osiągnął nakład ponad miliona egzemplarzy. Podczas światowej trasy koncertowej promującej krążek Basia po raz pierwszy w solowej karierze wystąpiła w Polsce, z siedmioma koncertami. Natomiast podczas amerykańskich występów artystki, w nowojorskim Neil Simon Theatre zarejestrowano jej pierwszy koncertowy album, Basia on Broadway, który ukazał się w 1995 roku. Trzy lata później Basia wydała składankę swoich największych przebojów, Clear Horizon - The Best of Basia, na którą trafiły również cztery nowe piosenki. Był to zarazem pożegnalny album Basi dla koncernu Sony Music, z którym była związana od początku swojej światowej kariery. Oba albumy odniosły jednak umiarkowany sukces i to tylko w Japonii.

Pomimo wieloletnich międzynarodowych sukcesów i oddanej rzeszy fanów, Basia porzuciła karierę w roku 1998, co miało związek przede wszystkim ze śmiercią bliskich jej osób, zwłaszcza matki.[3] Jednak w 2004 roku powróciła na scenę reaktywując z Dannym White'em i Markiem Reillym grupę Matt Bianco w oryginalnym składzie i wydając album Matt's Mood, który także zdobył uznanie krytyki. W 2005 roku muzycy wspólnie ruszyli także w międzynarodową trasę koncertową, a po jej zakończeniu Basia i White przystąpili do prac nad nowym solowym albumem wokalistki. Decyzją Ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego, Basia Trzetrzelewska otrzymała prestiżową odznakę Zasłużony dla Kultury Polskiej (legitymacja nr 942/2005), którą w imieniu Ministra w Ambasadzie Polskiej w Londynie 21 kwietnia 2005 Basi wręczyła dyrektor Instytutu Polskiego. Basia odznaczenie to otrzymała za promowanie polskiej kultury poza granicami kraju.

Basia podczas występu w Gdańsku 24 czerwca 2011

W 2009 roku, po blisko piętnastu latach, Basia powróciła na rynek z czwartym studyjnym albumem, It's That Girl Again, promowanym singlem "A Gift", a na rynku amerykańskim - "Blame It on the Summer". Płyta wydana została na całym świecie przez niezależne wytwórnie płytowe między marcem i czerwcem, a największy sukces odniosła tym razem w Polsce, gdzie zdobyła status platynowej. W roku 2011 Basia została odznaczona dyplomem honorowym "za zasługi dla Miasta Jaworzna",[4][5] a w czerwcu artystka odsłoniła swoją gwiazdę w Opolskiej Alei Gwiazd[6]. W październiku 2011 Basia wydała swój drugi koncertowy album, From Newport to London: Greatest Hits Live... and More. Materiał nagrano w łódzkim klubie Wytwórnia podczas ostatniego z trzynastu koncertów w Polsce, które w czterech seriach odbywały się w ramach jej ostatniego światowego tournée. Album zawierał dodatkowo dwa premierowe studyjne utwory, w tym duet z Mieczysławem Szcześniakiem. Basia nagrała z nim jeszcze jeden duet, tym razem na jego album Signs, wydany w listopadzie. W styczniu 2013 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył wokalistkę Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i popularyzowanie polskiej kultury muzycznej[7].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy solowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycje na listach Certyfikaty
AUS
[8]
CAN
[9]
FR
[10]
JAP
[11]
NL
[12]
PL
[13]
UK
[14]
USA
[15]
1987 Time and Tide
(1. album studyjny)
50 16 61 36
1989 London Warsaw New York
(2. album studyjny)
56 28 33 60 68 20
  • USA: Platyna[16]
  • Filipiny: Platyna
  • Francja: Złoto[17]
  • Japonia: Złoto
1990 The Best Remixes
(1. remix album)
66
1991 The Best Remixes II
(2. remix album)
Brave New Hope
(minialbum)
1994 The Sweetest Illusion
(3. album studyjny)
39 6 27
  • Japonia: Platyna
  • USA: Złoto[16]
1995 Basia on Broadway
(1. album koncertowy)
84
1998 Clear Horizon - The Best of Basia
(kompilacja)
50
2003 Simple Pleasures
(kompilacja)
2004 Superhits
(kompilacja)
2009 It's That Girl Again
(4. album studyjny)
148 4
  • Polska: Platyna[18]
2011 From Newport to London
(2. album koncertowy)
"—" pozycja nie była notowana.

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycje na listach Album
CAN
[19]
FR
[20]
GER
[21]
NL
[12]
UK
[14]
USA
[22]
1986 "Prime Time TV" 68 88 Time and Tide
"Run for Cover"
1987 "Promises" 78 48
"Freeze Thaw"
"New Day for You" 74 53
1988 "Time and Tide" 61 26
1990 "Baby You're Mine" 45 84 London Warsaw New York
"Cruising for Bruising" 21 46 51 86 29
"Copernicus"
"Until You Come Back to Me"
1993 "More Fire Than Flame" The Sweetest Illusion
1994 "Drunk on Love" 41
"Third Time Lucky"
"Yearning"
1995 "Perfect Mother"
"Time and Tide" (Live) Basia on Broadway
"Half a Minute" (Live)
1996 "Angels Blush" Clear Horizon - The Best of Basia
1998 "Clear Horizon"
1999 "Go for You"
2009 "A Gift" It's That Girl Again
"Blame It on the Summer"
"I Must"
2010 "If Not Now Then When"
2011 "From Newport to London" From Newport to London
"—" pozycja nie była notowana.

Przypisy

  1. Słynne Barbary (pol.). polki.pl. [dostęp 2009-06-20].
  2. 2,0 2,1 Basia Trzetrzelewska - Interview 1( Boston) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-06-25].
  3. Basia - Music Biography, Credits and Discography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-06-26].
  4. Basia zasłużona dla Jaworzna — www.jaworzno.pl :: źródło energii (pol.). www.jaworzno.pl. [dostęp 2011-06-21].
  5. basia_zasluzona.pdf (pol.). www.jaworzno.pl. [dostęp 2011-06-21].
  6. Basia Trzetrzelewska odsłania swoją gwiazdę w Opolu (pol.). www.youtube.com. [dostęp 2011-06-26].
  7. http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/trzetrzelewska-dostala-krzyz-kawalerski-orderu-odrodzenia-polski,389642.html
  8. Discography Basia (ang.). Australian Charts. [dostęp 2009-11-20].
  9. Item Display - RPM - Library and Archives Canada (ang.). RPM. [dostęp 2011-07-16].
  10. Tous les Albums classés par Artiste (fr.). InfoDisc. [dostęp 2010-05-11].
  11. バーシアのCDアルバムランキング、バーシアのプロフィールならオリコン芸能人事典-ORICON STYLE (jap.). Oricon. [dostęp 2010-05-31].
  12. 12,0 12,1 Discografie Basia (niderl.). Dutch Charts. [dostęp 2009-11-21].
  13. Oficjalna lista sprzedaży 8 czerwca 2009 (pol.). OLiS. [dostęp 2009-11-20].
  14. 14,0 14,1 Basia (ang.). Chart Stats. [dostęp 2013-07-25].
  15. Basia - Awards (ang.). Allmusic. [dostęp 2009-11-20].
  16. 16,0 16,1 16,2 Gold & Platinum Searchable Database (ang.). RIAA. [dostęp 2009-11-21].
  17. 17,0 17,1 Les Certifications (Albums) du SNEP (Bilan par Artiste) (fr.). InfoDisc. [dostęp 2010-06-22].
  18. Platynowe płyty (pol.). ZPAV. [dostęp 2009-11-21].
  19. Results - RPM - Library and Archives Canada (ang.). RPM. [dostęp 2011-07-16].
  20. Discographie Basia (fr.). Les Charts. [dostęp 2009-11-21].
  21. Liedsuche (niem.). Charts-Surfer. [dostęp 2010-05-31].
  22. Basia - Billboard Singles (ang.). Allmusic. [dostęp 2009-11-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]