Kargowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Kargowa
Ratusz w Kargowej
Ratusz w Kargowej
Herb
Herb Kargowej
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Kargowa
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1360
Prawa miejskie 1655
Burmistrz Jerzy Fabiś
Powierzchnia 4,55 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

3658
802 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 68
Kod pocztowy 66-120
Tablice rejestracyjne FZI
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kargowa
Kargowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kargowa
Kargowa
Ziemia 52°04′19″N 15°51′55″E/52,071944 15,865278Na mapach: 52°04′19″N 15°51′55″E/52,071944 15,865278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty " Miasto kwiatów, zieleni i aktywnych ludzi." w Wikicytatach
Wikisłownik Hasło Kargowa w Wikisłowniku
Strona internetowa

Kargowa (dawniej Unrugowo, niem. Unruhstadt) – miasto w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim, siedziba gminy Kargowa, położone w Kotlinie Kargowskiej, nad Obrzycą.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 3658 mieszkańców[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 4,55 km²[2].

W okolicy Kargowej znajdują się trzy jeziora: Linie, Zacisze i Wojnowskie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1360 - pierwsza wzmianka o istnieniu osady, której właścicielem był Dzierżykraj
  • 1637 – z nadania przez króla Władysława IV miejscowość otrzymuje przywilej organizacji czterech jarmarków w roku i jednego targu w tygodniu
  • 1641 – miejscowość zostaje zakupiona przez starostę gnieźnieńskiego hrabiego Jerzego Unruga i nazwana Unrugowem (miasto pozostaje własnością rodziny Unrugów od 1661 do 1837 roku)
  • 1661 – Kargowa (Unrugowo) otrzymała pełne prawa miejskie z nadania króla Jana Kazimierza w uznaniu zasług Krzysztofa Unruga podczas potopu. Osiedleńcami byli głównie uciekinierzy ze Śląska, którzy byli prześladowani za przekonania religijne[3]. Miasto było położone na granicy Brandenburgii i Śląska przy szlaku z Poznania przez Wolsztyn i Gubin do Drezna,toteż pełniło rolę komory celnej i miejsca postoju podczas podróży do Drezna władców Polski Augusta II Mocnego i Augusta III Sasa. Taki stan rzeczy powodował, że w mieście stacjonował stały posterunek kompanii piechoty.
  • 1793 – w wyniku II rozbioru Polski miasto trafia pod administrację Królestwa Prus
  • 1807 – Kargowa należy do Księstwa Warszawskiego
  • 1815 – w wyniku postanowień kongresu wiedeńskiego trafia ponownie do Królestwa Prus
  • 1818 - miasto staje się częścią powiatu babimojskiego
  • 1919 – miasto zostaje opanowane przez powstańców wielkopolskich, lecz ze względu na wyraźną przewagę ludności niemieckiej Traktat wersalski pozostawia je w granicach Niemiec w ramach Marchii Granicznej Poznań-Prusy Zachodnie.
  • 1938 - Wskutek likwidacji Prowincji Marchia Graniczna Kargowa włączona zostaje do powiatu sulechowsko-świebodzińskiego
  • 1945 – miasto ponownie włączone do Polski; większość dotychczasowych mieszkańców zostaje wysiedlonych do Niemiec. Po zasiedleniu miasta ludnością narodowości polskiej nastąpił rozwój przemysłu spożywczego (największym pracodawcą była przed wiele lat Fabryka Cukrów "Dąbrówka" - obecnie oddział Nestle)[5].

Miasto przed 1945 słynęło z warzenia piwa, w Kargowej istniało kilka browarów[potrzebne źródło]

Liczba mieszkańców przed 1945 r.

  • 1815 r.-1518 mieszkańców
  • 1858 r.-1920 mieszkańców
  • 1885 r.-1604 mieszkańców
  • 1934 r.-1807 mieszkańców
Kościół pomocniczy św. Maksymiliana Kolbe, dawny kościół ewangelicki

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • miasto, w tym rynek, układ urbanistyczny i zabudowa z XVIII i XIX wieku
  • zbór ewangelicki, obecnie kościół rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem św. Maksymiliana Kolbego, klasycystyczny, z XVIII w.; przebudowywany w latach 1801-05, wieża dobudowana w 1832, ul. Górna 2
  • ratusz, z XVII w, przebudowany w 1856 roku
Pałac w Kargowej
  • zespół pałacowy, z XVIII wieku:
    • pałac, późnobarokowy pałac z lat 1731-1732, zbudowany na polecenie Augusta II Mocnego według projektu Johanna Christopha Knöffela. Pałac miał być rezydencją królewską, śmierć króla spowodowała zaniechanie tych planów. W skład zabudowań pałacowych wchodzą również:
    • spichlerz
    • oficyna z drugiej połowy XVIII w.
    • park krajobrazowy z zabytkową aleją lipową
  • domy szczytowe, ul. 27 Stycznia nr 5b; 4, 11, 12, 14, 15, 16, szachulcowe, z około 1800 roku, XVIII wieku, nr 18, 19, 36, szachulcowo -murowane z połowy XIX wieku

inne zabytki:

Dworzec kolejowy (nieczynny)

Transport[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość leży przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 32, drogi wojewódzkiej nr 313 oraz drogi wojewódzkiej nr 314.

Przez miasto przebiega nieczynna linia kolejowa Sulechów - Wolsztyn (przewozy pasażerskie zawieszono w 1994)[7].

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W ratuszu działa izba pamięci.

Ofertę kulturalną zapewnia Gminny Ośrodek Kultury[8]

Od lat 50. XX wieku istnieje Miejski Klub Sportowy Cargovia[9], którego historia sięga początku lat 20. XX wieku. Od października 2013 roku na terenie gminy ukazuje się gazeta "Tygodniowa" (http://www.tygodniowa.pl/).

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Kargowej[edytuj | edytuj kod]

Struktura wyznaniowa[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
  3. Polska Niezwykła, Województwo wielkopolskie i lubuskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-475-3 s. 132
  4. Polska Niezwykła, Województwo wielkopolskie i lubuskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-475-3
  5. Antoni Worobiec Zielona Góra i okolice, Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 ISBN 83-217-2286-5 s. 91
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 27.2.13]. s. 104-105.
  7. Ogólnopolska Baza Kolejowa, Linia nr. 357
  8. Gminny Ośrodek Kultury
  9. Miejski Klub Sportowy Cargovia
  10. Sala Królestwa Świadków Jehowy
  11. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]