Kargowa
| Kargowa | |||
Rynek w Kargowej |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | |||
| Powiat | zielonogórski | ||
| Gmina | Kargowa gmina miejsko-wiejska |
||
| Data założenia | 1360 | ||
| Prawa miejskie | 1655 | ||
| Burmistrz | Sebastian Ciemnoczołowski | ||
| Powierzchnia | 4,55 km² | ||
| Populacja (2010) • liczba ludności • gęstość |
3658 802 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 68 | ||
| Kod pocztowy | 66-120 | ||
| Tablice rejestracyjne | FZI | ||
| Strona internetowa | |||
Kargowa (dawniej Unrugowo, niem. Unruhstadt) – miasto w powiecie zielonogórskim (woj. lubuskie), siedziba gminy Kargowa, położone w Kotlinie Kargowskiej, nad Obrzycą.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 3658 mieszkańców[1].
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 4,55 km²[2].
W okolicy Kargowej znajdują się trzy jeziora: Linie, Zacisze i Wojnowskie.
Historia [edytuj]
- 1360 - pierwsza wzmianka o istnieniu osady, której właścicielem był Dzierżykraj
- 1637 – z nadania przez króla Władysława IV miejscowość otrzymuje przywilej organizacji czterech jarmarków w roku i jednego targu w tygodniu
- 1641 – miejscowość zostaje zakupiona przez starostę gnieźnieńskiego hrabiego Jerzego Unruga i nazwana Unrugowem (miasto pozostaje własnością rodziny Unrugów od 1661 do 1837 roku)
- 1661 – Kargowa (Unrugowo) otrzymała pełne prawa miejskie z nadania króla Jana Kazimierza w uznaniu zasług Krzysztofa Unruga podczas potopu. Osiedleńcami byli głównie uciekinierzy ze Śląska, którzy byli prześladowani za przekonania religijne[3].. Miasto było położone na granicy Brandenburgii i Śląska przy szlaku z Poznania przez Wolsztyn i Gubin do Drezna,toteż pełniło rolę komory celnej i miejsca postoju podczas podróży do Drezna władców Polski Augusta II Mocnego i Augusta III Sasa. Taki stan rzeczy powodował, że w mieście stacjonował stały posterunek kompanii piechoty.
- 1793 – w wyniku II rozbioru Polski miasto trafia pod administrację Królestwa Prus
- 27 stycznia – polska kompania piechoty dowodzona przez kapitana Stefana Więckowskiego obsadziła ratusz i otworzyła ogień do wkraczającego do miasta batalionu pruskiego przeciwstawiając się zajmowaniu przez Prusaków ziem polskich[4]
- 1807 – Kargowa należy do Księstwa Warszawskiego
- 1815 – w wyniku postanowień kongresu wiedeńskiego trafia ponownie do Królestwa Prus
- 1818 - miasto staje się częścią powiatu sulechowsko-świebodzińskiego (pozostanie w nim do 1945)
- 1919 – miasto zostaje opanowane przez powstańców wielkopolskich, lecz ze względu na wyraźną przewagę ludności niemieckiej Traktat wersalski pozostawia je w granicach Niemiec
- 1945 – miasto ponownie włączone do Polski; większość dotychczasowych mieszkańców zostaje wysiedlonych do Niemiec. Po zasiedleniu miasta ludnością narodowości polskiej nastąpił rozwój przemysłu spożywczego (największym pracodawcą była przed wiele lat Fabryka Cukrów "Dąbrówka" - obecnie oddział Nestle)[5].
Miasto przed 1945 słynęło z warzenia piwa, w Kargowej istniało kilka browarów[potrzebne źródło]
Liczba mieszkańców przed 1945 r.
- 1815 r.-1518 mieszkańców
- 1858 r.-1920 mieszkańców
- 1885 r.-1604 mieszkańców
- 1934 r.-1807 mieszkańców
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:
- miasto, w tym rynek, układ urbanistyczny i zabudowa z XVIII i XIX wieku
- zbór ewangelicki, obecnie kościół rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem św. Maksymiliana Kolbego, klasycystyczny, z XVIII w.; przebudowywany w latach 1801-05, wieża dobudowana w 1832, ul. Górna 2
- ratusz, z XVII w, przebudowany w 1856 roku
- zespół pałacowy, z XVIII wieku:
- pałac, późnobarokowy pałac z lat 1731-1732, zbudowany na polecenie Augusta II Mocnego według projektu Johanna Christopha Knöffela. Pałac miał być rezydencją królewską, śmierć króla spowodowała zaniechanie tych planów. W skład zabudowań pałacowych wchodzą również:
- spichlerz
- oficyna z drugiej połowy XVIII w.
- park krajobrazowy z zabytkową aleją lipową
- domy szczytowe, ul. 27 Stycznia nr 5b; 4, 11, 12, 14, 15, 16, szachulcowe, z około 1800 roku, XVIII wieku, nr 18, 19, 36, szachulcowo -murowane z połowy XIX wieku
inne zabytki:
- synagoga
- cmentarz żydowski
- kościół pw. św. Wojciecha, neogotycki z 1892 roku.
- Stacja kolejowa, nieczynna z XIX wieku
Transport [edytuj]
Miejscowość leży przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 32, drogi wojewódzkiej nr 313 oraz drogi wojewódzkiej nr 314.
Przez miasto przebiega nieczynna linia kolejowa Sulechów - Wolsztyn (przewozy pasażerskie zawieszono w 1994)[7].
Kultura [edytuj]
W ratuszu działa izba pamięci.
Ofertę kulturalną zapewnia Gminny Ośrodek Kultury[8]
Od lat 50. XX wieku istnieje Miejski Klub Sportowy Cargovia[9], którego historia sięga początku lat 20. XX wieku.
Miasta partnerskie [edytuj]
Urodzeni w Kargowej [edytuj]
- Maciej Kozłowski – aktor
Struktura wyznaniowa [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Polska Niezwykła, Województwo wielkopolskie i lubuskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-475-3 s. 132
- ↑ Polska Niezwykła, Województwo wielkopolskie i lubuskie, Demart 2008, ISBN 978-83-7427-475-3
- ↑ Antoni Worobiec Zielona Góra i okolice, Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 ISBN 83-217-2286-5 s. 91
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 27.2.13]. ss. 104-105.
- ↑ Ogólnopolska Baza Kolejowa, Linia nr. 357
- ↑ Gminny Ośrodek Kultury
- ↑ Miejski Klub Sportowy Cargovia
- ↑ Sala Królestwa Świadków Jehowy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||