Zemsta (film 2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zemsta
Gatunek komedia
Data premiery Polska4 października 2002
Ziemia18 maja 2003
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 100 minut
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Andrzej Wajda
Maciej Karpiński
Jan Prochyra
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Paweł Edelman
Scenografia Magdalena Dipont
Tadeusz Kosarewicz
Kostiumy Magdalena Biedrzycka
Krystyna Zachwatowicz
Montaż Wanda Zeman
Wytwórnia Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych (Warszawa)
Dystrybucja Vision Film Distribution Company
Budżet 10 000 000 zł
Zamek w Ogrodzieńcu, gdzie realizowano film
Dziedziniec zamku w 2007 roku, z usuniętymi dekoracjami filmowymi

Zemstafilm kostiumowy produkcji polskiej z 2002 roku, w reżyserii Andrzeja Wajdy, na podstawie komedii Aleksandra Fredry Zemsta. Zdjęcia do filmu powstały od 5 lutego do 28 marca 2002

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Cześnik Raptusiewicz chciałby ożenić się z wdową Podstoliną, która bawi u niego z wizytą, jest jednak nieobyty i nieśmiały. Wzywa więc Papkina, bawidamka i hulakę, by pośredniczył w swatach, a jednocześnie utrzymywał w jego imieniu kontakty z sąsiadem – Rejentem Milczkiem, z którym Cześnik jest skłócony. Cześnik jest łasy na majątek Podstoliny, nie wiedząc, że ona sama szuka męża, bo jest bez grosza. Papkin zaś ostrzy sobie zęby na bratanicę Cześnika – Klarę.

Nagle okazuje się, że Rejent zlecił murarzom naprawę muru rozgraniczającego część zamku należącą do niego od części należącej do Cześnika. Raptusiewicz każe Papkinowi rozpędzić murarzy.

Tymczasem w ogrodzie Wacław i Klara zapewniają się o wzajemnej miłości. Wacław jest gotów porwać Klarę, by się z nią ożenić.

Papkin wchodzi do akcji dopiero, gdy murarze zostają przegonieni. Wygłasza monolog na własną cześć. Zjawia się Wacław, który przedstawia się jako urzędnik Rejenta i oddaje się dobrowolnie w niewolę. Cześnik jednak każe wypuścić Wacława, a ten nie chce odejść – chce być bliżej Klary. Papkin zgadza się, gdy dostaje sakiewkę. Wacław chce się wkupić również w łaski Cześnika, prosząc o wstawiennictwo Podstolinę. Jednak okazuje się, że dawniej sam podkochiwał się w Podstolinie i co gorsza oszukał ją podając się za księcia. Podstolina chce zerwać zaręczyny z Cześnikiem – woli Wacława.

Papkin tymczasem wyznaje Klarze miłość. Ta żąda od niego próby: posłuszeństwa – pół roku milczenia, wytrwałości – roku i sześciu dni o chlebie i wodzie, śmiałości – przyniesienia jej żywego krokodyla. Papkin udaje, ze są to prośby jak by ich nie było, lecz potem lamentuje nad żądaniami Klary. Szczególnie trudne jest dla niego zdobycie krokodyla. Narzeka, że kiedyś panny chciały w podarunku kanarka, a teraz żądają egzotycznych zwierząt. Cześnik jest zadowolony, że Podstolina przyjęła jego zaręczyny, lecz wściekły na Rejenta o mur. Chce go wyzwać na pojedynek i do niego wysyła Papkina jako sekundanta.

Tymczasem Milczek przygotowuje pozew do sądu przeciw Cześnikowi. Spisuje zeznania poszkodowanych w bójce przy murze, strasznie przy tym przekręcając je na własną korzyść. Wacław prosi go o pozwolenie na małżeństwo z Klarą, Rejent jednak chce, by ożenił się z Podstoliną, na złość Cześnikowi.

Zjawia się Papkin, najpierw nieco niepewny, potem coraz bardziej się panoszy w domu Rejenta. Gdy jednak Milczek straszy go wyrzuceniem za drzwi, zaczyna się panicznie bać. Ledwie udaje mu się przekazać wiadomość od Cześnika, który wyzywa Rejenta na pojedynek. Do pokoju wpada Podstolina – zerwała zaręczyny z Cześnikiem, chce zaręczyć się z Wacławem.

Papkin przynosi Cześnikowi list, w którym Rejent informuje o postanowieniu Podstoliny. Cześnik jest wściekły i postanawia zwabić do siebie Wacława. Dyktuje swemu sekretarzowi – Dyndalskiemu list, który rzekomo napisała Klara. Nie udaje mu się jednak napisać go przekonująco i wysyła do Wacława służącą.

Papkin, zdając Cześnikowi relację z misji u Rejenta, usłyszał, że wino, którym go poczęstowano, mogło być zatrute. Spisuje testament. Zapisuje Klarze swój majątek (choć właściwie go nie posiada).

Wacław przybywa do Klary i zostaje zatrzymany przez Cześnika, który informuje go, że chce go ożenić z Klarą. Kochankowie są zaskoczeni, ale oczywiście wyrażają zgodę. W kaplicy czeka już na nich ksiądz.

U Cześnika zjawia się Rejent – czekał na Raptusiewicza w wyznaczonym miejscu, ten jednak nie pojawił się. Gdy dowiaduje się o ślubie syna, jest wściekły. Sytuację wyjaśnia Podstolina, oświadczając, że cały jej majątek przepisany został na Klarę, która miała go przejąć w dniu ślubu. Jest więc bez grosza. Rejent i Cześnik słysząc to wreszcie się godzą.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał 8 nominacji do nagrody Orzeł. Otrzymał je w kategoriach: Najlepsza Reżyseria, Najlepszy Aktor (Janusz Gajos), Najlepsza Aktorka (Katarzyna Figura), Najlepszy Aktor Drugoplanowy (Daniel Olbrychski), Najlepsza Aktorka Drugoplanowa (Agata Buzek), Najlepsza Muzyka i Najlepszy Montaż. "Zemsta" otrzymała również nominację do Złotego Delfina na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Festróia – Tróia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]