Katyń (film)
| Katyń | |
| Gatunek | film wojenny |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | polski, niemiecki, rosyjski |
| Czas trwania | 125 minut |
| Reżyseria | Andrzej Wajda |
| Scenariusz | Andrzej Wajda Przemysław Nowakowski Władysław Pasikowski |
| Główne role | Maja Ostaszewska Artur Żmijewski Paweł Małaszyński Andrzej Chyra |
| Muzyka | Krzysztof Penderecki |
| Zdjęcia | Paweł Edelman |
| Scenografia | Magdalena Dipont |
| Kostiumy | Magdalena Biedrzycka Andrzej Szenajch (mundury i militaria) |
| Montaż | Milenia Fiedler Rafał Listopad |
| Produkcja | Michał Kwieciński |
| Dystrybucja | |
| Budżet | 15 000 000 PLN |
Katyń – polski film wojenny (dramat wojenny) z 2007 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy, który przedstawia zbrodnię katyńską. Zdjęcia do filmu rozpoczęto 3 października 2006, a ukończono 9 stycznia 2007. Uroczysta premiera filmu odbyła się 17 września 2007 w Warszawie, w rocznicę agresji sowieckiej na Polskę w 1939 roku.
Tytuł roboczy filmu to: Post mortem. Opowieść katyńska, taki jak powieści filmowej Andrzeja Mularczyka, na podstawie której został nakręcony. Film został nominowany do Oscara 2007 w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny[1].
Film zdobył główną nagrodę dla najlepszego polskiego filmu PNF Orły 2008 – w sumie twórcy filmu otrzymali najwięcej, bo 7 statuetek w różnych kategoriach. Magdalena Biedrzycka otrzymała Europejską Nagrodę Filmową za rok 2008 w kategorii Prix D’Excellence za kostiumy do tego filmu[2].
Spis treści |
[edytuj] Opis fabuły
Film przedstawia zbrodnię katyńską z 2 perspektyw: kobiet, oczekujących na powrót swoich mężów, synów i ojców oraz z perspektywy samych internowanych oficerów, którzy nie tracąc nadziei, do końca wierzą w szczęśliwy powrót do domu. Poznajemy losy rotmistrza Andrzeja (Artur Żmijewski), porucznika Jerzego (Andrzej Chyra), generała dywizji (Jan Englert), który do końca stara się podtrzymać na duchu pozostałych żołnierzy oraz porucznika pilota i konstruktora (Paweł Małaszyński), który w obozie przeżywa załamanie nerwowe. Wszyscy, prócz Jerzego, który ocaleje w niewyjaśniony sposób, zginą w lesie katyńskim.
Jerzy po latach odnajduje się w szeregach Ludowego Wojska Polskiego i wraca do ojczyzny, jednak pobyt w "nowej" Polsce okaże się dla niego za trudny – dręczony wyrzutami sumienia, nie potrafiąc kłamać w sprawie okrutnej zbrodni, popełni samobójstwo.
Drugi wiodący wątek to historia kobiet, które czekają na powrót oficerów do domu – żona rotmistrza Anna, matka rotmistrza Maria, żona generała Róża i dwie siostry porucznika pilota – Agnieszka oraz Irena. Po wojnie kobiety starają się walczyć z fałszem władzy komunistycznej i do końca mieć wiarę w powrót mężczyzn do domu.
Prawda historyczna jest przedstawiona w zakończeniu filmu. Drastycznie ukazano rzeź na polskich oficerach, przedstawiając naturalistycznie rozstrzelanie głównych bohaterów wątku obozowego (generała, rotmistrza, porucznika pilota) oraz innych wojskowych.
[edytuj] Obsada
- Andrzej Chyra – Jerzy, porucznik 8. Pułku Ułanów i przyjaciel Andrzeja
- Artur Żmijewski – Andrzej, rotmistrz 8. Pułku Ułanów
- Maja Ostaszewska – Anna, żona Andrzeja
- Władysław Kowalski – profesor Jan, ojciec Andrzeja
- Maja Komorowska – profesorowa Maria, matka Andrzeja
- Jan Englert – generał
- Danuta Stenka – Róża, żona generała
- Agnieszka Kawiorska – Ewa, córka Róży i generała
- Paweł Małaszyński – porucznik pilot Piotr Baszkowski, inżynier samolotów
- Magdalena Cielecka – Agnieszka Baszkowska, siostra Piotra
- Agnieszka Glińska – Irena Baszkowska, siostra Piotra, dyrektorka gimnazjum
- Antoni Pawlicki – Tadeusz, syn Elżbiety
- Siergiej Garmasz – kapitan Popow
oraz
- Wiktoria Gąsiewska – Weronika "Nika", córka Andrzeja i Anny
- Anna Radwan – Elżbieta, bratowa Anny
- Stanisława Celińska – Stasia, gospodyni w domu generała
- Krzysztof Globisz – profesor medycyny sądowej
- Krystyna Zachwatowicz − pani Greta, asystentka profesora medycyny sądowej
- Krzysztof Kolberger – ksiądz kanonik
- Jakub Przebindowski – ksiądz wikary
- Olgierd Łukaszewicz – kapelan w obozie w Kozielsku
- Tadeusz Wojtych – fotograf Władysław
- Alicja Dąbrowska – aktorka grająca Antygonę
- Aleksander Fabisiak – nauczyciel gimnazjum
- Waldemar Barwiński – podporucznik
- Jacek Braciak – porucznik Klin, znajomy Jerzego
- Leon Charewicz – major przesłuchujący Agnieszkę
- Dariusz Toczek – żołnierz przesłuchujący Agnieszkę
- Joachim Paul Assbock − dr Müller
- Sebastian Bezzel − oficer Propaganda Abteilung
- Józef Mika − tłumacz Propaganda Abteilung
- Andrzej Szenajch – profesor Uniwersytetu Jagielońskiego
- Rafał Kronenberger – adiutant generała
- i inni
[edytuj] Twórcy filmu
- Reżyseria: Andrzej Wajda
- Scenariusz: Andrzej Wajda, Andrzej Mularczyk, Władysław Pasikowski
- na podstawie powieści Andrzeja Mularczyka
- Zdjęcia: Paweł Edelman
- Muzyka: Krzysztof Penderecki
- Scenografia: Magdalena Dipont
- Kostiumy: Magdalena Biedrzycka, Bronisław Domański
- Mundury i militaria: Andrzej Szenajch
- Montaż: Milenia Fiedler, Rafał Listopad
- Producent: Michał Kwieciński
[edytuj] Informacje dodatkowe
W październiku 2007 roku minister obrony Aleksander Szczygło wydał rozkaz, by każdy żołnierz Wojska Polskiego obowiązkowo obejrzał film Katyń[3].
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
- Oscar 2007
- nominacja w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny
- Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Denver 2008
- Nagroda Publiczności − Najlepszy Film
- Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Waszyngtonie 2008
- Nagroda Publiczności − Andrzej Wajda
- Europejskie Nagrody Filmowe 2008
- Nagroda Prix d'Excellence dla Magdaleny Biedrzyckiej za kostiumy
- 33. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni 2008
- Nagroda Bursztynowe Lwy (Za film o najwyższej frekwencji w minionym roku) − Michał Kwieciński
- Złota Kaczka 2008
- Najlepsze zdjęcia − Paweł Edelman
- Polskie Nagrody Filmowe - Orły 2008
- Najlepszy film
- Najlepsza drugoplanowa rola kobieca − Danuta Stenka
- Najlepsze zdjęcia − Paweł Edelman
- Najlepsza muzyka − Krzysztof Penderecki
- Najlepsza scenografia − Małgorzata Dipont
- Najlepsze kostiumy − Magdalena Biedrzycka i Andrzej Szenajch
- Najlepszy dźwięk − Jacek Hamela
[edytuj] Premiera filmu
| Data | Kraj | Dystrybutor |
|---|---|---|
| 21 września 2007 |
|
|
| 14 października 2007 |
|
|
| 15 lutego 2008 |
|
|
| 3 maja 2008 (Premiera TV) 14 kwietnia 2008 (Premiera kinowa) |
|
|
| 4 czerwca 2008 |
|
|
| 8 lipca 2008 |
|
|
| 24 sierpnia 2008 |
|
|
| 11 października 2010 |
|
|
| 7 listopada 2008 |
|
|
| 22 listopada 2007 |
|
|
| 12 grudnia 2008 |
|
|
| 9 stycznia 2009 |
|
|
| 2 stycznia 2009 |
|
|
| 10 kwietnia 2009 |
|
|
| 15 maja 2009 |
|
|
Ponadto film był rozpowszechniany w takich krajach jak: Słowacja, Austria, Łotwa, Bułgaria, Tajwan, Litwa, Brazylia oraz Iran w roku 2008; Norwegia, Ukraina, Japonia, USA, Słowenia, Australia w roku 2009[4].
W Chinach oficjalnie zabroniono wyświetlać i sprzedawać kopię filmu jako "niezgodną z punktem widzenia władz ChRL", jednak są one dostępne w pirackich wersjach[5].
W Rosji film wyemitowano 2 kwietnia 2010 w telewizji Rossijskoje Tieleradio w kanale tematycznym Rossija K (oglądalność 1,5% widzów), a 11 kwietnia (dzień po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku) w kanale Rossija 1 (oglądalność 4,4% widzów)[6]. Rossija 1 zgromadziło przed telewizory 2,8 mln telewidzów[7].
Po katastrofie w Smoleńsku i szerokiej relacji z tych wydarzeń w świecie wiele innych stacji telewizyjnych w różnych państwach wyraziło zainteresowanie emisją filmu[8].
[edytuj] Opinie
| Treść tej sekcji może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż ją poprawić. |
Film od początku cieszył się poparciem władz i instytucji państwowych. Zebrał wiele pozytywnych recenzji. Pojawiły się także głosy krytyki.
Włoski dystrybutor filmu Movimento Film spotkał się z dużymi problemami wprowadzając obraz do włoskich kin. Jak powiedział w wywiadzie dla mediolańskiego dziennika "Il Giornale" Mario Mazzarotto pierwsze problemy miał już w Warszawie – odwoływano przedstawiciela TVP, który miał pertraktować koszty dystrybucji we Włoszech. Według Mazzarotto sam Wajda widział w jednym z państwowych dokumentów, podpisanych przez przedstawicieli władz, zdanie sugerujące, iż film będzie fiaskiem za granicą "z powodów politycznych"[9]. We Włoszech dzieła Wajdy nie chciano wyświetlać, szukając wytłumaczenia w dużej ilości filmów w okresie, w którym miał wejść na ekrany. Autor wspomnianego artykułu sugeruje jednak, iż prawdziwym powodem problemów z dystrybucją miało być prokomunistyczne nastawienie odpowiedzialnych za tę sferę życia kulturalnego na Półwyspie Apenińskim[9].
Filmu nie udało się pokazać na festiwalu filmowym w Wenecji, co zostało zauważone przez niektórych włoskich krytyków[10].
Przypisy
- ↑ PAP: "Katyń" nominowany do Oscara!. tvn24.pl, 2008-01-22.
- ↑ European Film Academy » Blog Archive » The Winners
- ↑ tvn24.pl, PAP: Szczygło: Lepszy "Katyń" niż "Rambo 5". tvn24.pl, 2007-10-02.
- ↑ "Katyń" oficjalnie w kinach w Danii, Norwegii, Grecji, Francji
- ↑ "Katyń" Wajdy na indeksie w Chinach. Władze: Nie zgadza się z naszą ideologią. wiadomosci.gazeta.pl, 2009-04-28. [dostęp 2009-12-28].
- ↑ Miliony widzów obejrzały film „Katyń” w Rosji (pol.). wirtualnemedia.pl, 2010-04-16. [dostęp 2010-04-16].
- ↑ 2,8. „Nowości”, 2010-04-17.
- ↑ Światowe telewizje zainteresowane emisją filmu "Katyń" (pol.). wp.pl, 2010-04-13. [dostęp 2011-02-13].
- ↑ 9,0 9,1 Stefano Lorenzetto: Vi svelo perché in Italia mi impediscono di farvi vedere Katyn (wł.). www.ilgiornale.it. [dostęp 2009-04-19].
- ↑ Katyn, film clandestino E quello spot alle Coop celebrato a Venezia... (wł.). www.ilgiornale.it. [dostęp 2009-04-19].
[edytuj] Zobacz też
- Cerkiew św. Dymitra w Starym Dzikowie
- Katyń
- Zbrodnia katyńska
- Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- Czekist (film Aleksandra Rogozhkina, 1992 r.) (rosyjski język)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Plakat
- Katyń w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Katyń w bazie filmweb.pl
- Katyń w bazie filmpolski.pl
- Katyń w bazie stopklatka.pl
- Katyń na OnetFilm* Oficjalna strona internetowa filmu
- Recenzje filmu
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||
- Polskie adaptacje filmowe
- Filmy nakręcone w Krakowie
- Filmy o II wojnie światowej
- Filmy w reżyserii Andrzeja Wajdy
- Filmy z 2007 roku
- Filmy nominowane do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny
- Filmy nagrodzone Polską Nagrodą Filmową Orzeł dla najlepszego filmu
- Polskie filmy dramatyczne
- Polskie filmy historyczne
- Filmy o zbrodni katyńskiej
- Polskie filmy zgłoszone do rywalizacji o Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego