Panny z Wilka (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: Panny z Wilka.
Panny z Wilka
Gatunek dramat psychologiczny
Data premiery Polska 4 września 1979
Kraj produkcji Polska Francja
Język polski
Czas trwania 118 min.
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Zbigniew Kamiński
na podstawie opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza
Główne role Daniel Olbrychski
Anna Seniuk
Christine Pascal
Maja Komorowska
Muzyka Karol Szymanowski
Zdjęcia Edward Kłosiński
Scenografia Allan Starski
Maria Osiecka-Kuminek
Kostiumy Wiesława Starska
Montaż Halina Prugar
Produkcja Zespół Filmowy X
Pierson Productions
Films Moliere (Paris)
Dystrybucja Films Moliere

Panny z Wilka – polsko-francuski film fabularny z 1979 roku, w reżyserii Andrzeja Wajdy. Ekranizacja opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza z 1932 r. pod tym samym tytułem.

Panny z Wilka to refleksyjna opowieść o powrocie do czasów młodości, straconych nadziejach i przemijaniu. Liryzm opowieści podkreślają piękne plenery oraz muzyka Karola Szymanowskiego.

W 1980 roku film uzyskał nominację do Oscara w kategorii "najlepszy film nieangielskojęzyczny".

Film nakręcono w Radachówce koło Kołbieli.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Ruben, niespełna 40-letni mężczyzna, odwiedza Wilko, majątek kuzynów, w którym spędzał młodość w towarzystwie miejscowych panien. Miejsce dla niego ważne, bo związane z przeżywaniem pierwszych fascynacji miłosnych i erotycznych wtajemniczeń.

Powrót nie pozwala wskrzesić dawnych porywów i fascynacji, rychło okazuje się, że nie ma powrotu do tego, co zachowane we wspomnieniach, a upływ czasu i jego skutki potęgują odczucie przemijania. W życiu panien z Wilka zaszły zmiany. W większości nie są już pannami, ich życie pełne jest problemów, czasem dramatów.

Wiktor wprowadza swoim przybyciem spore zamieszanie, na chwilę rozbudza nadzieje i rozpala namiętności. Szybko jednak okazuje się to pomyłką, nic nie jest już takie jak dawniej. Ruben postrzega wszystko przez pryzmat przeszłości, nie zauważając tymczasem, że jest obiektem zainteresowania najmłodszej z kobiet, Tuni. Omal nie dochodzi do tragedii, co tylko przyspiesza decyzję Wiktora o wyjeździe. Opuszcza Wilko z żalem i rozczarowaniem, postanawiając że nigdy więcej nie powróci.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

oraz
Alina Rostkowska, Halina Michalska, Jolanta Kozak-Sutowicz, Krystyna Wolańska, Edward Ożana, Barbara Stępniakówna, Andrzej Grzybowski

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Film Andrzeja Wajdy przegrał rywalizację o Oscara z obrazem Volkera Schlöndorffa Blaszany bębenek. W obu filmach wystąpił Daniel Olbrychski.
  • W scenie końcowej obrazu, w epizodzie pojawił się autor literackiego pierwowzoru, Jarosław Iwaszkiewicz. W napisach końcowych umieszczono dedykację: "Jarosławowi Iwaszkiewiczowi w hołdzie swoją pracę poświęcają Realizatorzy".
  • Panny z Wilka były dystrybuowane na świecie pod kilkoma nazwami anglojęzycznymi: The Girl from Wilko, The Young Ladies of Wilko, The Maids of Wilko, The Young Girls of Wilko.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]