Polowanie na muchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polowanie na muchy
Gatunek komedia satyryczna
Data premiery 19 sierpnia 1969
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 104 min
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Janusz Głowacki
Główne role Zygmunt Malanowicz, Małgorzata Braunek, Hanna Skarżanka, Ewa Skarżanka, Józef Pieracki, Daniel Olbrychski, Irena Dziedzic , Leszek Drogosz
Muzyka Andrzej Korzyński
Zdjęcia Zygmunt Samosiuk
Scenografia Teresa Barska
Kostiumy Renata Własow
Montaż Halina Prugar
Produkcja Barbara Pec-Ślesicka (kierownik produkcji)

Polowanie na muchy – polski film fabularny z 1969 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Film jest adaptacją opowiadania Janusza Głowackiego.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Bohaterem filmu jest skromny pracownik księgarni i niedoszły absolwent rusycystyki Włodek. Mężczyzna ten czuje się w domu całkowicie zdominowany przez swoją żonę i teściową. Nie mogąc tego znieść pewnego dnia, pod pretekstem kupna papierosów, wychodzi z domu chcąc go opuścić na zawsze. Przypadkowo poznaje młodą studentkę polonistyki Irenę, z którą nawiązuje romans. Irena jest przekonana, że jej ukochany posiada wybitne zdolności i powinien zrobić wielką karierę. Niemal wbrew jego woli usiłuje wylansować go na tłumacza, a nawet na pisarza. Jej wysiłki są jednak daremne.

Film jest satyrą na postępujące zmiany w społeczeństwie, w którym kobiety stają się coraz bardziej władcze i energiczne, a mężczyźni coraz bardziej przez nie tłamszeni, pozbawieni własnej woli i godności.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]