Popioły (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Popioły
Gatunek film fabularny
Data premiery 25 września 1965
Kraj produkcji  Polska
Język polski, francuski, niemiecki, hiszpański
Czas trwania 226 min.
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Aleksander Ścibor-Rylski
Główne role Daniel Olbrychski, Bogusław Kierc, Piotr Wysocki, Beata Tyszkiewicz, Pola Raksa, Władysław Hańcza, Jan Świderski
Muzyka Andrzej Markowski
Zdjęcia Jerzy Lipman
Scenografia Anatol Radzinowicz
Kostiumy Ewa Starowieyska, Jerzy Szeski
Montaż Halina Nawrocka
Produkcja Włodzimierz Śliwiński, Konstanty Lewkowicz (kierownicy produkcji)

Popioły - polski film fabularny z 1965 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Ekranizacja powieści Stefana Żeromskiego o tym samym tytule.

Film po premierze wywołał żywą dyskusję na temat bohaterszczyzny. Powrócił też problem walki o wolność Polski kosztem tłumienia ambicji niepodległościowych innych krajów (Hiszpania).

Treść[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu toczy się w Europie w czasie wojen napoleońskich. Na tle wielkich wydarzeń przedstawione są losy polskiego szlachcica Rafała Olbromskiego (Daniel Olbrychski), który szuka sensu życia i swojej drogi życiowej. Początkowo zostaje sekretarzem u bogatego arystokraty Gintułta, pod którego wpływem wstępuje do loży masońskiej. W tym okresie swojego życia przeżywa też liczne romanse z pięknymi kobietami. Ostatecznie postanawia wstąpić w szeregi armii polskiej, która u boku Napoleona, według jego mniemania niesie wolność Polsce i innym uciśnionym ludom Europy. Towarzyszy mu w tym przyjaciel Krzysztof Cedro. Obaj szybko przekonują się, że rzeczywistość wojenna odbiega od ideałow rewolucyjnych, w które wierzyli. Wkrótce potem los ich rozdziela. Krzysztof trafia do polskiej armii w Hiszpanii, bierze udział w oblężeniu Saragossy oraz w bitwie pod Somosierrą, zaś Rafał zostaje w Polsce i uczestniczy w bitwie pod Raszynem. Następnie występuje z armii i osiada w swoim majątku. Obaj przyjaciele spotykają się ponownie w 1812 roku w przededniu wielkiej wojny z Rosją. Krzysztof namawia zniechęconego do wojny Rafała by jeszcze raz zaciągnął się w szeregi. Rafał daje się namówić, jednak wojna kończy się klęską...

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]