Łagiewniki (powiat buski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejscowości w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Łagiewniki
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Busko-Zdrój
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0232199
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Łagiewniki
Łagiewniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łagiewniki
Łagiewniki
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Łagiewniki
Łagiewniki
Ziemia 50°29′09″N 20°44′53″E/50,485833 20,748056

Łagiewnikiwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Części miejscowości[edytuj]

Integralne części miejscowości
Identyfikator miejscowości Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
0232207 Błonie część miejscowości
0232213 Kurzejów część miejscowości
0232220 Stara Wieś część miejscowości

Nazwa[edytuj]

Nazwa pochodzi od aplikacji łagiewnik „człowiek przynależny do książęcej ludności służebnej, trudniącej się wyrobem łagwi czy też warzeniem piwa i syceniem miodu dla dworu książęcego” w liczbie mnogiej nazwa określała osadę służebną zamieszkaną przez łagiewników, którzy zdaniem wielu historyków i językoznawców byli rzemieślnikami, wytwórcami łagwi, czyli bednarzami. Według Buczka jednak trudnili się nie tyle produkcją łagwi, co warzeniem piwa i syceniem miodu. Byli to przede wszystkim służebnicy dworu książęcego, tzw. słodownicy- piwowarzy i miodowarzy, którzy towarzyszyli księciu w jego podróżach i przechowywali w lagwiach napoje. Nazwy miejscowe Łagiewniki pochodzą z okresu wczesnohistorycznego, same osady powstały przed początkiem XIV w., jest ich w Polsce dużo.(Opis podają: Nazwy miejscowe Polski, Aleksandra Galasińska,str. 260 tomu VI)[1]

Przypisy

  1. Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski , praca zbiorowa pod redakcją Kazimierza Rymuta. Kraków: Pracownia toponomastyczna Instytutu języka polskiego PAN, 2005, s. 260, seria: Nazwy miejscowe Polski. ISBN 83-88866-26-5.

Linki zewnętrzne[edytuj]