Bronina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronina
Pomnik żołnierzy 22 Dywizji Piechoty Górskiej poległych w bitwie pod Broniną
Pomnik żołnierzy 22 Dywizji Piechoty Górskiej poległych w bitwie pod Broniną
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Busko-Zdrój
Liczba ludności (2011) 460 [1]
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-100[2]
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0231490
Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Busko-Zdrój
Bronina
Bronina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bronina
Bronina
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Bronina
Bronina
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Bronina
Bronina
Ziemia50°27′56″N 20°45′34″E/50,465556 20,759444

Broninawieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

W 1827 r. wieś liczyła 25 domów i 116 mieszkańców. Natomiast według ówczesnego podziału administracyjnego leżała w gminie Busko ,w powiecie stopnickim, w województwie krakowskim.

We wsi, przy skrzyżowaniu drogi Kielce-Tarnów z drogą do Widuchowy, znajduje się pomnik upamiętniający ofiarę żołnierzy poległych podczas kampanii wrześniowej w rozegranej tu krwawej bitwie. W Broninie znajduje się również jaskinia Sawickiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Bronina[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0231509 Kolarzówka część wsi
0231515 Tomasiewiczówka część wsi

Bitwa pod Broniną[edytuj | edytuj kod]

9 września 1939 r. na terenie tej miejscowości 22 Dywizja Piechoty Górskiej, dowodzona przez płk dypl. Leopolda Endel-Ragisa stoczyła kilkunastogodzinny krwawy bój z Oddziałem Wydzielonym niemieckiego VII Korpusu, powracającym w kierunku Pińczowa po nieudanej próbie przejęcia mostu na Wiśle w Szczucinie dnia 7 września 1939 r. i 27 DP VII Korpusu przybyłą OW na odsiecz z Bogucic k. Pińczowa[5].

Straty poniesione w boju pod Broniną przez 22DPG były dotkliwe - szacuje się, że na polu bitwy poległo blisko 200 żołnierzy, w tym kilkunastu oficerów. Było wielu rannych. Ponad 1000 żołnierzy dostało się do niewoli. Artyleria dywizji straciła 13 dział lekkich i 4 ciężkie. Szacunkowe straty niemieckie to około 200 poległych i kilkuset rannych.

Większość poległych polskich żołnierzy spoczywa na cmentarzu w pobliskim Szczaworyżu i cmentarzu parafialnym w Busku-Zdroju.

Ocenia się, że bitwa pod Broniną i bitwa polskiego Zgrupowania Południowego Armii Odwodowej Prusy pod Iłżą, w dniach 8-9 września 1939 r. to dwie największe bitwy wojny obronnej 1939 r. na terenie ówczesnego województwa kieleckiego.

W składzie 22 Dywizji Piechoty Górskiej pod Broniną walczyły:

Po ciężkim boju w Broninie dywizja przemieściła się w okolice Stopnicy, gdzie doszło do kolejnego starcia z oddziałami niemieckimi, po którym dywizja dotarła w okolice Rytwian z zamiarem wykonania natarcia pozorującego na Staszów[6].

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Bronina (świętokrzyskie) » mapy, nieruchomości, GUS, szkoły, kod pocztowy, atrakcje, regon, edukacja, kierunkowy, demografia, przedszkola, tabele, statystyki, zabytki, dr..., www.polskawliczbach.pl [dostęp 2019-10-31] (pol.).
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. "Wrzesień 1939 roku na ziemi buskiej", Robert Osiński, Busko-Zdrój 1999, ​ISBN 83-905732-5-3
  6. "Powiat Staszowski" PISMO RADY I ZARZĄDU POWIATU STASZOWSKIEGO NR 29/ grudzień 2007 ISSN 1641-8212 str.18 "Historia pewnego sztandaru" Jan Mazanka
  7. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Broninie
  8. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-01-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Sulimierski Filip- Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego I Innych Krajów Słowiańskich. Warszawa 1880.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]