Ǧīm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ǧīm
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana

ج

Postać początkowa

‬‎جـ‎

Postać środkowa

ـجـ

Postać końcowa

ـج‎

Podstawowy alfabet

arabski

Wartość liczbowa

3

Pochodzenie
Oparty na grafemie

Phoenician gimel.svg

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ǧīm (ج) – piąta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [], tj. spółgłoski zwarto-szczelinowej zadziąsłowej dźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery Gimel.

W języku polskim litera Ǧīm jest transkrybowana za pomocą dwuznaku [2].

W arabskim systemie liczbowym literze Ǧīm odpowiada cyfra 3.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ج ـج ـجـ جـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakج
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Jeem
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unicode1580U+062C
UTF-8216 172d8 ac
Odwołania znakowe SGMLجج

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic. omniglot.com. [dostęp 2019-08-17]. (ang.).
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25.