Harakat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Harakat (حركات) albo taszkil (تشكيل) to system wokalizacji spółgłosek arabskiego alfabetu przy pomocy dodatkowych znaków diakrytycznych. System ten jest jednak używany prawie wyłącznie w Koranie i w podręcznikach.

Znaki diakrytyczne harakatu to[edytuj | edytuj kod]

Fatha i fathatan[edytuj | edytuj kod]

00-Fatha.pngFatha jest znakiem opcjonalnym oddającą głoskę „a”. Z następującym po niej alifem długie „a”.
00-Fathatan.pngFathatan jest znakiem opcjonalnym stosowanym w niektórych przypadkach biernika w celu oddania końcówki „-an”.

Kasra i kasratan[edytuj | edytuj kod]

00-Kasra.pngKasra jest znakiem opcjonalnym oddającą głoskę „i”. Z nasępującym po niej ي (yāʾ) długie „i”.
00-Kasratan.pngKasratan jest znakiem opcjonalnym stosowanym w niektórych przypadkach celownika w celu oddania końcówki „-in”.

Damma i dammatan[edytuj | edytuj kod]

00-Damma.pngDamma jest znakiem opcjonalnym oddającą głoskę „u”. Z następującym po niej و (wāw) długie „u”.
00-Dammatan.pngDammatan jest znakiem opcjonalnym stosowanym w niektórych przypadkach mianownika w celu oddania końcówki „-un”.

Sukun[edytuj | edytuj kod]

00-Sukun.pngSukun w odróżnieniu od wyżej opisanych ma jako cel wskazanie, że po spółgłosce nad którą stoi nie następuje samogłoska.

Szadda lub taszdid[edytuj | edytuj kod]

00-Taschdid.pngSzadda ma za zadanie wskazania, iż spółgłoska nad którą stoi wymawiana jest podwójnie (jak np. „d” w wyrazie „szadda”).

Wasla[edytuj | edytuj kod]

00-Alif-Wasla.pngWasla jest znakiem stojącym niekiedy nad alifem na początku wyrazów. Oznacza, iż samogłoska na początku wyrazu (z wyjątkiem w absolutnym nagłosie lub na początku zdania) nie jest wymawiana.

Unikody[edytuj | edytuj kod]

  • fatha: U+064E
  • fathatan: U+064B
  • kasra: U+0650
  • kasratan: U+064D
  • damma: U+064F
  • dammatan: U+064C
  • sukun: U+0652
  • szadda: U+0651
  • alif wasla: U+0671

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]