Ḫāʾ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ḥāʾ
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana خ‬
Postać początkowa ‬‎خـ
Postać środkowa ـخـ
Postać końcowa ـخ
Podstawowy alfabet arabski
Pochodzenie
Oparty na grafemie ح
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ḫāʾ (خ) – siódma litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [x], tj. spółgłoski szczelinowej miękkopodniebiennej bezdźwięcznej[1]. Pochodzi od arabskiej litery ح.

W języku polskim litera Ḫāʾ jest transkrybowana za pomocą dwuznaku Ch[2].

W arabskim systemie liczbowym literze Ḫāʾ odpowiada liczba 600.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
خ ـخ ـخـ خـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakخ
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Khah
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1582U+062E
UTF-8216 174d8 ae
Odwołania znakowe SGMLخخ

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25.