Tāʾ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tāʾ
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana ت
Postać początkowa ـت‬‎
Postać środkowa ـتـ
Postać końcowa تـ
Podstawowy alfabet arabski
Wartość liczbowa 400
Pochodzenie
Oparty na grafemie Phoenician taw.svg
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Tāʾ (ت) – trzecia litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [t], tj. spółgłoski zwartej dziąsłowej bezdźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery Taw.

W języku polskim litera Tāʾ jest transkrybowana za pomocą litery T[2].

W arabskim systemie liczbowym literze Tāʾ odpowiada cyfra 400.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ت ـت ـتـ تـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakت
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Tah
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1578U+062A
UTF-8216 170d8 aa
Odwołania znakowe SGMLتت

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25.