Šīn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Šīn
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana ش
Postać początkowa ‬‎شـ
Postać środkowa ـسـ‬
Postać końcowa ـس‬
Podstawowy alfabet arabski
Pochodzenie
Oparty na grafemie Phoenician sin.svg
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Šīn (ش) – trzynasta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [ʃ], tj. spółgłoski szczelinowej zadziąsłowej bezdźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery Szin.

W języku polskim litera šīn jest transkrybowana za pomocą dwuznaku Sz[2].

W arabskim systemie liczbowym literze šīn odpowiada liczba 300.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ش ـش ـشـ شـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakش
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Sheen
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1588U+0634
UTF-8216 180d8 b4
Odwołania znakowe SGMLشش

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25.