Ṯāʾ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ṯāʾ
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana ث
Postać początkowa ‬‎ثـ
Postać środkowa ـثـ
Postać końcowa ـث
Podstawowy alfabet arabski
Wartość liczbowa 500
Pochodzenie
Oparty na grafemie ت
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ṯāʾ (ث) – czwarta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [θ], tj. spółgłoski szczelinowej międzyzębowej bezdźwięcznej[1]. Pochodzi od arabskiej litery Tā'.

W języku polskim litera Ṯāʾ jest transkrybowana za pomocą litery S[2].

W arabskim systemie liczbowym literze Ṯāʾ odpowiada liczba 500.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ث ـث ـثـ ثـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakث
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Theh
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1579U+062B
UTF-8216 171d8 ab
Odwołania znakowe SGMLثث

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25.