2 Grupa Artylerii (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 2 Grupy Artylerii PSZ na Zachodzie. Zobacz też: 2 Grupa Artylerii - stronę ujednoznaczniającą.
2 Grupa Artylerii
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
Kampania włoska
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość
Godlo 2 KPol 2.svg
2 Korpus Polski

2 Grupa Artylerii (Grupa Artylerii Armii)wielka jednostka artylerii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

IIkp italia.png

W październiku i listopadzie 1942 r., w Iraku, zorganizowano tzw. Artylerię Ciężką Armii Polskiej na Wschodzie. W jej skład włączono 1 Pułk Artylerii Ciężkiej sformowany w maju 1942 r., w Palestynie, jako jednostka II Korpusu Strzelców i 7 Pułk Artylerii Ciężkiej utworzony wiosną 1942 r. w m. Karasu, w Kirgizji, w składzie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Oba pułki zostały przemianowane na 10 i 11 pac. Pod koniec 1945 roku rozwiązano 2 Armijną Grupę Artylerii[1].

Struktura organizacyjna i obsada personalna grupy[edytuj]

mjr (ppłk) dypl. Włodzimierz Łagidze
mjr Bolesław Glazer[2]

Odznaka pamiątkowa[edytuj]

Zatwierdzona Dz. Rozk. Dowódcy 2 Korpusu nr 103, poz. 601 z 17 września 1946 roku odznaka ma kształt krzyża Monte Cassino. Na krzyż nałożony jest wieniec laurowy w kształcie koła. W centrum umieszczona syrenka oraz skierowany do dołu pocisk artyleryjski, który łączy się z oznaką 8 Armii Brytyjskiej. Pozostałą przestrzeń koła wypełniają promienie z wachlarzowato ustawionych tarczy, imitujące wybuch pocisku. Dwuczęściowa - wykonana w białym metalu, emblemat z wieńcem wykonany z kontrą, łączony z krzyżem na dwa nity tulejkowe. Wymiary: 45x45 mm. Projektowali Józef Czwodroń i Antoni Tass. Wykonanie: F.M. Lorioli Fratelli - Milano - Roma[3]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Witold Biegański: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. s. 67.
  2. a b c d e f g h i Obsada etatowa 9 kwietnia 1945: A. Blum i inni: Artyleria polska. Bitwa o Bolonię 1945.. s. XX.
  3. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 493.

Bibliografia[edytuj]

  • Witold Biegański: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990, s. 67. ISBN 83-03-02923-1.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie. Formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945: barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984. ISBN 83-223-2055-8.
  • Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.
  • Polski czyn zbrojny w II wojnie światowej, tom II, Walki formacji polskich na zachodzie 1939-1945, Warszawa 1981, opracowanie zbiorowe pod redakcją Witolda Biegańskiego,
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa – Książka – Ruch”, 1981.
  • Piotr Żaroń, Kierunek wschodni w strategii wojskowo-politycznej gen. Władysława Sikorskiego 1940-1943, Warszawa 1988, ISBN 83-01-06820-5,
  • Maciej Szczurowski: Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-918-X.
  • Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 978-83-204-3299-2.