Air Berlin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG
Ilustracja
IATA
AB
ICAO
BER
Znak
AIR BERLIN
Historia
Data założenia

1978

Rozpoczęcie działalności

29.04.1979

Zaprzestanie działalności

27.10.2017

Lokalizacja
Państwo

 Niemcy

Baza

Berlin Tegel

Węzeł

Węzeł rezerwowy

Port lotniczy Düsseldorf

Główne porty lotnicze

Kooperacja
Program lojalnościowy

topbonus, dla firm: business points

Sojusz

oneworld

Powiązania

LGW-Luftfahrtgesellschaft Walter mbH
S7 Airlines
Hainan Airlines
Niki

Flota
Liczba samolotów

170

Liczba tras

163 w 39 krajach

Przedsiębiorstwo
Siedziba

Berlin

Slogan

your airline

Strona internetowa
De Havilland Canada DHC-8-402Q Dash 8 w barwach Air Berlin

Air Berlin – do 27 października 2017 była drugą co do wielkości linią lotniczą w Niemczech z siedzibą w Berlinie. Sieć linii obejmowała 163 kierunki w 39 krajach, 21 kierunków to lotniska w Niemczech. Hubami linii Air Berlin były lotniska w Berlinie Tegel, Düsseldorfie, Norymberdze i w Palmie de Mallorca. Przedsiębiorstwo zatrudniało ponad 8900 pracowników. W roku 2010 Air Berlin przewiozła 33,6 miliona pasażerów.

Od sezonu zimowego 2008/2009 linia Air Berlin kooperowała z rosyjską linią S7 Airlines oraz z chińską Hainan Airlines na trasach do Moskwy i do Pekinu. Od 20 marca 2012 była członkiem sojuszu oneworld. Linia Air Berlin oferowała loty o wspólnych numerach – code share – z członkami sojuszu oneworld: American Airlines, British Airways, Finnair, Iberią i S7.

W Polsce Air Berlin wykonywała loty do Krakowa, Gdańska oraz Warszawy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1978 – Kim Lundgren założył Air Berlin Inc. w Oregonie, USA,
  • 28 kwietnia 1979 – pierwszy lot z lotniska Berlin-Tegel do Palma de Mallorca,
  • 1992 – Air Berlin startowała z lotnisk w Monachium, Norymberdze, Frankfurcie nad Menem i Münster/Osnabrück,
  • 1996 – jako jedna z pierwszych linii lotniczych wprowadziła TCAS, system ostrzegający i ochraniający przed kolizjami,
  • 2001 – jako pierwsza linia lotnicza wyposażyła swoje samoloty typu Boeing 737-800 w winglety,
  • 2003 – 31 grudnia Air Berlin została ogłoszona drugą co do wielkości linią lotniczą w Niemczech,
  • 2004 – Air Berlin przejęła 24% udziałów w austriackiej linii lotniczej Niki należącej do Niki Laudy.
  • 2006 – Air Berlin przejęła całkowicie niemiecką linię DBA[1].
  • 2007 – Air Berlin przejęła całkowicie linię LTU z Düsseldorfu, a także 49% udziałów w szwajcarskiej Belair. Powstała szkoła latania. Także w 2007 otwarto nowy Terminal C dla Air Berlin na lotnisku Berlin-Tegel,
  • 2008 – wymiana samolotów Fokker 100 na nowoczesne Bombardier DHC-8 Q400. Jako jedyna linia w Europie wyposażyła swoje samoloty w GBAS (Ground Based Argumentation System) – system nawigacyjny umożliwiający dokładniejsze i bezpieczniejsze lądowanie. Przedsiębiorstwo wstępiło w spółki joint venture z liniami S7 Airlines i Hainan Airlines,
  • 2009 – samoloty typu Boeing 737-700NG (i latająca nimi załoga) linii Air Berlin, jako pierwszej w Europie, zostają dopuszczone do kategorii IIIb w systemie ILS. Air Berlin wprowadza również, jako pierwsza linia w Europie, system bezpieczeństwa lotu SafeRoute.
Boeing 737-800
  • 2010 – podpisano deklarację przystąpienia do sojuszu lotniczego oneworld;
  • 2012 – zakończono procedurę przystąpienia do oneworld;
  • 15 sierpnia 2017 – złożenie wniosku o upadłość[2];
  • 27 października 2017 – ostatni lot;
  • 27–28 października 2017 – linia zakończyła swoją działalność.

Grupa Air Berlin[edytuj | edytuj kod]

  • linia lotnicza LTU z Düsseldorfu (w 100%),
  • szwajcarska linia Belair (w 49%),
  • austriacka linia lotnicza Niki (w 49,9%).

Wskaźniki ekonomiczne[edytuj | edytuj kod]

2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Obroty [mln €] 863,2 1.033,9 1.215,2 1.575,4 2.536,5 3.400,7 3.240,3 3.723,6 4.227.3 4,311.7
Zysk [mln €] 36,7 −2,9 −115,9 40,1(1) 21,0 -75,0 -9,5 -97,2 -27,8(2) 6,8
Liczba pracowników 1.956 2.146 2.764 4.108 8.360 8.311 8.278 8.900 9.113 9.284
Liczba pasażerów [tys.] 10.019? 12.055? 17.505 19.702 27.863 28.559 27.911 33.593 35.300 33.346
Obłożenie miejsc siedzących [%] 76,72? 79,52? 75,23 75,27 77,22 78,36 77,26 76,79 78.21 79.80
Samoloty na koniec roku 46 47 79 117 124 125 152 169 170 155

(1) = skorygowane post factum przez Air Berlin. (2) = skorygowane post factum przez Air Berlin na -4.94 mln €.

Codesharing[edytuj | edytuj kod]

Flota[edytuj | edytuj kod]

Flota Air Berlin
Typ Ilość Liczba pasażerów max. Uwagi
Airbus A319-100 16 150 (0/150)
Airbus A320-200 37 174 (0/174)
Airbus A321-200 8 210 (0/210)
Airbus A330-200 10 303 (24/279)
Airbus A330-300 3 387 (0/387)
Boeing 737-700 26 (32 zamówione) 144 (0/144)
Boeing 737-800 35 (59 zamówionych) 186 (0/186)
Boeing 787-8 0 (25 zamówionych)
Bombardier Q 400 10 76 (0/76)

Średnia wieku floty Air Berlin wynosi 4,6 roku.

Rekordowy lot[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2001, gdy przedsiębiorstwo odbierało samoloty typu Boeing 737-800, jeden z samolotów o numerze rejestracyjnym D-ABBC ustanowił rekord, lecąc bez międzylądowania z lotniska Seattle (BFI) do lotniska Berlin (TXL). Lot trwał 9 godzin i 10 minut a odległość wynosiła 8345 kilometrów.

Upadek[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo od dłuższego czasu borykało się z problemami finansowymi. W 2012 roku przewoźnik zanotował ostatni raz dodatni wynik finansowy. Od tego roku linia zaczęła przynosić tylko straty, które w 2016 roku wyniosły 780 mln euro. Niemiecki rząd podjął decyzję o dofinansowaniu linii sumą 150 mln euro, co pozwoliło na utrzymanie połączeń w ramach obowiązującej siatki, ale nie uchroniło przewoźnika przed upadkiem. 15 sierpnia 2017 roku linia lotnicza rozpoczęła procedurę upadłościową i wystąpiła o ochronę przed wierzycielami z powodu niewypłacalności. Stało się to po ogłoszeniu przez Etihad Airways, udziałowca Air Berlin posiadającego 29,2% jego akcji, decyzji o wstrzymaniu wsparcia finansowego dla niemieckiego przewoźnika. Sytuacji nie poprawił rozpoczęty 12 września 2017 roku strajk pilotów, który zmusił przewoźnika do odwołania 100 lotów z 750 planowanych na ten dzień. 15 października 2017 roku przedsiębiorstwo zakończyło loty na trasach międzykontynentalnych. Ostatni lot samolotu w barwach Air Berlin odbył się 27 października 2017 roku a dzień później, 28 października linie oficjalnie zakończyły działalność. 81 maszyn Air Berlin przejęła Lufthansa. Dodatkowo zatrudnienie u największego niemieckiego przewoźnika znalazło 3000 osób personelu Air Berlin. Wcześniej, Lufthansa przejęła 20 samolotów leasingowanych przez Eurowings od Air Berlin. Należąca do przewoźnika spółka serwisowa Air Berlin Technik została przejęta przez Zeitfracht, do której przeszło również 300 z 850 pracowników przedsiębiorstwa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. L. Könemann, A. Fecker: The Complete Book Of Flight. Facts, Figures and The Story of Airports, Airlines and Aircraft, Parragon 2010, s. 181, ISBN 978-1-4454-0442-4.
  2. a b Michał Gajzler, Upadek linii Air Berlin oraz Monarch Airlines, „Lotnictwo”, nr 12 (2017), s. 61–63, ISSN 1732-5323

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]