Oleg Kononow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oleg Kononow
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Oleg Gieorgijewicz Kononow
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1966
Kursk
Wzrost 183 cm
Pozycja pomocnik/obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984 Iskra-d Smoleńsk 13 (1)
1986–1988 Dniapro Mohylew 70 (8)
1989 Zoria Woroszyłowgrad 8 (0)
1989–1992 KIM Witebsk 101 (9)
1992–1993 SgV Freiberg ? (?)
1994 Lakamatyu Witebsk 14 (2)
1994 Dźwina Witebsk 11 (0)
1995 Ruch Chorzów 3 (0)
1996–1997 Naftan Nowopołock 59 (3)
1998–1999 Tarpeda Mińsk 31 (9)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2000–200? Tarpeda Mińsk (asystent)
2003 Lakamatyu Mińsk (asystent)
2004 Metałurh Zaporoże (asystent)
2005–2008 Szeriff Tyraspol (asystent)
2008–2011 Karpaty Lwów
2012 FK Sewastopol (dyr.generalny)
2012–2013 FK Sewastopol
2013–2016 FK Krasnodar
2017 Achmat Grozny
2018 Arsienał Tuła
2018– Spartak Moskwa

Oleg Gieorgijewicz Kononow, ros. Олег Георгиевич Кононов, biał. Алег Георгіевіч Конанаў, Aleh Hieorhijewicz Konanau (ur. 23 marca 1966 w Kursku) – rosyjski trener piłkarski[1], były radziecki i białoruski piłkarz, grający na pozycji pomocnika lub obrońcy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczął karierę piłkarską w drużynie Iskra Smoleńsk, skąd w 1986 przeszedł do Dniapra Mohylew. Występował też w zespołach Zoria Woroszyłowgrad, KIM Witebsk. W sezonie 1992/93 bronił barw niemieckiego SgV Freiberg. Potem powrócił do Witebska, gdzie grał w klubach Lakamatyu i Dźwina. Podczas przerwy zimowej sezonu 1994/95 podpisał kontrakt z Ruchem Chorzów, stał się pierwszym obcokrajowcem w historii klubu[2]. Po spadku Ruchu z Ekstraklasy powrócił do ojczyzny, gdzie został piłkarzem Naftana Nowopołock. Ostatnim klubem był Tarpeda Mińsk, w którym zakończył karierę piłkarską w 1999.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pomagał Anatolijewi Jurewiczowi prowadzić kluby Tarpeda Mińsk, Lakamatyu Mińsk oraz Metałurh Zaporoże. Następnie kierował juniorską akademią Szeriff Tyraspol oraz był jednym z jej trenerów. Od 2008 zatrudniony jako główny trener Karpat Lwów. 18 października 2011 roku z przyczyny nieudanego startu drużyny w mistrzostwach trener i klub za obopólną zgodą anulowali kontrakt[3]. 20 stycznia 2012 objął stanowisko dyrektora generalnego w FK Sewastopol[4]. 12 czerwca 2012 objął stanowisko głównego trenera FK Sewastopol[5]. 11 sierpnia 2013 odszedł do FK Krasnodar[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy piłkarz Białorusi: 1998

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]