Amp futbol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mecz amp futbolu na Haiti

Amp futbol (ang. Amputee Football, amer. Amp Soccer) – rodzaj piłki nożnej rozgrywanej przez drużyny w których biorą udział zawodnicy po jednostronnej amputacji kończyny (zawodnicy grający w polu są po amputacji kończyny dolnej, a bramkarze kończyny górnej). Obecnie uprawiana jest w ponad 30 krajach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dyscyplina powstała w latach 80. XX wieku, kiedy grupa niepełnosprawnych amerykańskich narciarzy z Donem Bennettem na czele, poszukiwała sposobu na utrzymanie sprawności fizycznej poza sezonem zimowym. Niedługo potem tą odmianą piłki nożnej zainteresował się profesjonalny sędzia Bill Barry i dyscyplina zaczęła się dynamicznie rozwijać[1].

W 1984 w Seattle rozegrano pierwszy turniej międzynarodowy. W 1987 pierwsze nieoficjalne Mistrzostwa Świata wygrała drużyna z Salwadoru. Drużyna ta składała się z weteranów wojennych. W 1988 Dr Gwynn Thomas stworzył British Amputee Sports Association. Widział on w tej dyscyplinie sportu doskonałą możliwość rehabilitacji ruchowej. Jeszcze w tym samym roku reprezentacja Anglii zdobyła brązowy medal na kolejnych Mistrzostwach Świata w Seattle. Złoto znowu zdobył Salwador, a srebro USA. W roku 1989 powstały drużyny w Uzbekistanie, Rosji i Brazylii. A w 1991 roku w Taszkencie (Uzbekistan) odbyły się pierwsze mistrzostwa poza USA.

W 2005 roku powstała WAFF – Światowa Federacja Piłkarzy Amputowanych, która dwa lata później zorganizowała w Turcji pierwsze oficjalne Mistrzostwa Świata z udziałem dwunastu reprezentacji. W kolejnych Mistrzostwach Świata – Argentyna 2010 – wzięło udział już 18 drużyn, a w pierwszych Mistrzostwach z udziałem reprezentacji Polski – Rosja 2012 zagrało 12 drużyn. Następne Mistrzostwa Świata odbędą się w 2014 roku w Meksyku.

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe przepisy gry w Amp Futbol niczym nie różnią się od przepisów piłki nożnej osób pełnosprawnych. Ze względu na charakterystykę tego sportu istnieje jednak kilka kluczowych różnic[2]. Mecze rozgrywane są na polu gry wyznaczonym w postaci prostokąta o szerokości 40 m i długości 60 m (bramka 2 × 5 m)[3]. Czas gry wynosi 50 minut (dwie połowy, każda po 25 minut) i 10 minut przerwy. Pełny skład drużyny liczy 6 zawodników i bramkarz w każdej drużynie, plus zawodnicy rezerwowi. Zawodnikami z pola mogą być osoby po jednostronnej amputacji kończyn dolnych, bramkarzami – górnych. Zmiany są dokonywane w dowolnym momencie, za pozwoleniem sędziego, nie więcej niż dwie jednocześnie. Zawodnik może powrócić do gry w każdym momencie.

W trakcie gry nie używa się protez. Używa się natomiast kul łokciowych. Dozwolone są jedynie pojedyncze i przypadkowe zagrania piłki kulą. Każde inne zagranie traktowane jest tak, jak zagranie piłki ręką. Podobnie, w celu wyrównywania szans zawodników z amputacjami na różnych wysokościach, traktuje się zagranie kikutem. Celowy faul kulą jest karany wyrzuceniem z boiska i rzutem karnym dla drużyny przeciwnej. Zasada spalonego nie obowiązuje, a auty wykonywane są, podobnie jak w futsalu, jak rzuty wolne pośrednie. Wślizgi są zabronione, skutkują one rzutem wolnym bezpośrednim dla drużyny przeciwnej. Bramkarz nie może opuszczać pola karnego. Jeżeli zrobi to w sposób celowy otrzymuje czerwoną kartkę, a drużyna przeciwna wykonuje rzut karny. Pozostałe zasady są zgodne z zasadami FIFA.

Amp futbol na świecie[edytuj | edytuj kod]

Kraje, których reprezentacje występowały już na międzynarodowych turniejach piłkarzy po amputacjach:

Kraje, w których istnieją całe ligi Amp Futbol:

Kraje, które mają szansę wystąpić w kolejnych turniejach:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]