Anatolij Azarenkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Azarenkow
Pełne imię i nazwisko Anatolij Ołeksandrowycz Azarenkow
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1938
Odessa, Ukraińska SRR
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik/pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Dzierżyniec Odessa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1957 Charczowyk Odessa ? (?)
1958–1959 Szachtar Nowowołyńsk ? (?)
1960 Wołyń Łuck 22 (3)
1961 Czornomoreć Odessa 18 (2)
1962 Awanhard Czerniowce 28 (7)
1963 Czornomoreć Odessa 2 (0)
1964–1966 Sudnobudiwelnyk Mikołajów 83 (1)
1967–1968 Krywbas Krzywy Róg 76 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub
1969–1971 Krywbas Krzywy Róg (asystent)
1972–1974 Krywbas Krzywy Róg (dyrektor)
1975–1976 Sudnobudiwelnyk Mikołajów (dyrektor)
1977–1978 Czornomoreć Odessa (dyrektor)
1981 Kołos Nikopol (asystent)
1981–1984 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
1985 Krywbas Krzywy Róg
1986 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
1986–1990 Syria
1991 Tiligul Tyraspol (asystent)
1992 Syria
1993 Al-Ahli
1993–1997 Kuwejt U-20
1998–1999 Al-Arabi SC
1999–2001 Czornomoreć Odessa
2004–2008 Czornomoreć Odessa (nau-met. grupa)

Anatolij Ołeksandrowycz Azarenkow, ukr. Анатолій Олександрович Азаренков, ros. Анатолий Александрович Азаренков, Anatolij Aleksandrowicz Azarienkow (ur. 5 kwietnia 1938 w Odessie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika lub pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej klubu Dzierżyniec Odessa. W 1957 rozpoczął karierę piłkarską w Charczowyku Odessa. Aby uniknąć służby w wojsku w następnym roku wyjechał do Nowowołyńska, gdzie przez dwa lata grał w miejscowym Szachtarze. Jednak w 1960 został mobilizowany do wojskowego klubu Wołyń Łuck. Na szczęście w końcu roku weszła reforma w wojsku i piłkarz powrócił z wojska do rodzimego Czornomorca Odessa. W 1962 przeszedł do Awanharda Czerniowce, gdzie jemu było zaproponowano własne mieszkanie w Czerniowcach. Po roku powrócił do Czornomorca Odessa. W 1964 przeniósł się do Sudnobudiwelnyka Mikołajów. W 1967 został piłkarzem Krywbasa Krzywy Róg, w którym obiecali w przyszłości zatrudnić na stanowisku trenera. W tym klubie i zakończył karierę piłkarską w 1968 roku.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej zgodnie z wcześniejsza umową przeszedł na pracę trenerską. Najpierw pomagał trenować Krywbas Krzywy Róg. Potem pracował na stanowisku dyrektora w klubach Krywbas Krzywy Róg, Sudnobudiwelnyk Mikołajów i Czornomoreć Odessa. W latach 1978-1980 studiował w Wyższej Szkole Trenerską. W 1981 roku został zaproszony do sztabu szkoleniowego w drużynie Kołos Nikopol, którą kierowały Wołodymyr Jemeć i Hennadij Żyzdyk. W tym że roku razem z nimi przeniósł się do Dnipra Dniepropetrowsk. W 1985 otrzymał propozycję pracy na stanowisku głównego trenera w Krywbasie Krzywy Róg. Po roku powrócił do Dnipra, ale już w połowie roku został oddelegowany przez Związek Piłki Nożnej ZSRR do komunistycznej Syrii trenować reprezentację narodową. Po wygaśnięciu kontraktu w 1990 powrócił do ojczyzny. W 1991 pomagał trenować Tiligul Tyraspol, po czym ponownie wyjechał do Syrii prowadzić reprezentację kraju. W 1993 zgodził się na propozycję pracować z omanskim klubem Al-Ahli. W następnym roku został zaproszony do grupy trenerskiej prowadzonej przez Walerego Łobanowski trenować reprezentację Kuwejtu różnych kategorii wiekowych. W 1997 wygasł kontrakt i trener powrócił do Odessy, jednak nie długo był bez pracy, tak jak już w 1998 zaproponowano trenować katarski Al-Arabi SC. We wrześniu 1999 otrzymał propozycję pracy na stanowisku głównego trenera Czornomorca Odessa, w którym pracował do sierpnia 2001. W latach 2004–2008 kierował naukowo-metodyczną grupą Czornomorca, po czym odszedł na emeryturę[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]